tag:blogger.com,1999:blog-57519551028068458992011-10-11T16:24:58.193+05:30သုေတသန သမၼာမဂၢဂၤပဥွာက်မ္းနေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာ သမၺဳဒၶႆThama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.comBlogger2921100tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-56500108243794577882011-08-28T08:21:00.005+05:302011-08-28T10:15:37.436+05:30"သုေတသန သမၼာမဂၢဂၤပဉႇာက်မ္း download"<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://jumbofiles.com/mifp4j22736k/ThuTaeThaNa%20Thama%20Megginga%20Pinna.pdf.html">ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္ခံယူႏိုင္ၾကဘို႔ "သုေတသန သမၼာမဂၢဂၤပဉႇာက်မ္း download"</a><br /><br /><a href="http://jumbofiles.com/mifp4j22736k/ThuTaeThaNa%20Thama%20Megginga%20Pinna.pdf.html">http://jumbofiles.com/mifp4j22736k/ThuTaeThaNa Thama Megginga Pinna.pdf.html</a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-5650010824379457788?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-51339328667673771092011-05-01T13:09:00.010+05:302011-05-03T08:00:41.764+05:30မာတိကာ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><b>မာတိကာ</b></div><b><br /></b><br /><div style="text-align: center;"><b>(အ)</b></div><br /><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/08/blog-post_3247.html">၁။ အကုသိုလ္ကံပယ္ႏိုင္ပံုနည္း ၂၇၃</a><br /><br /><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/08/blog-post_2280.html">၂။ အကုသိုလ္ေတြ ေရွာင္ၾကဥ္ေနရင္ သီလနဲ႔ျပည့္စံုတာပဲ မဟုတ္လား ၂၆၈</a><br /><br /><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/07/blog-post_27.html">၃။ အေကာင္ပုပ္ ပညတ္နိမိတ္အာ႐ံုျဖင့္ ၀ိပႆနာဉာဏ္ ျဖစ္မည္ေလာ ၂၄၈</a><br /><br />၄။ အခ်ိန္၏တန္ဖိုးကို ေလးစားပါ ၈၁<br /><br /><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/06/blog-post_7296.html">၅။ အဆိုး၀ါးဆံုးေသာ ေရာဂါဆိုတာ ဘယ္ေရာဂါမ်ိဳးလဲ ၁၃၁</a><br /><br />၆။ အဌကထာဆိုတာ ဘာလဲ ၁၃၃<br /><br /><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/06/blog-post_8011.html">၇။ အတၱအမ်ိဳးအစား ဘယ္ႏွစ္ပါးရွိပါသလဲ ၁၅၆</a><br /><br /><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/06/blog-post_8011.html#uds-search-results">၈။ အတၱမွ ကင္းလြတ္ပံုနည္းကေလးမ်ား ၁၅၇</a><br /><br /><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/06/blog-post_7338.html">၉။ အထက္ဂိုဏ္း အထြက္ဂုိဏ္းသမားလား ၄၄</a><br /><br /><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/06/blog-post_8827.html">၁၀။ အထက္ဆရာႀကီးေတြကိုးကြယ္သူဟာ သီလဗၺတုပါဒါန္ျဖစ္ႏိုင္ပါသလား ၁၅၁</a><br /><br /><a name='more'></a><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/12/blog-post_9142.html">၁၁။ အဓိ၀ါသနခႏၲီနဲ႔ အႏုေလာမခႏၲီဟာ ဘယ္လိုထူးျခားသလဲ ၃၃၈</a><br /><br />၁၂။ အနတၱကအတၱျဖစ္လာျပန္ျခင္းမ်ား ၁၀၀<br /><br />၁၃။ အနတၱဆိုတာ ဘာေတြလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ဘာျဖစ္လို႔ အနတၱမည္တာလဲ ၁၂၆<br /><br />၁၄။ အနာဂါမ္၏အ႐ုိးမ်ား ဓါတ္ေတာ္ျဖစ္ႏိုင္သလား ၂၉၁<br /><br />၁၅။ အနာဂမိမဂ္ ကုသိုလ္က ျဗဟၼာ့ဘံုပို႔သေလာ၊ စ်ာန္ကုသိုလ္က ပို႔သေလာ ၁၆၉<br /><br />၁၆။ အနာထပိဏ္သူေဌးကေတာ္ႀကီး၏ နာမည္ဘယ္လိုေခၚသလဲ ၃၄၁<br /><br />၁၇။ အနိစၥကို နိစၥျဖစ္ေအာင္ လုပ္နည္းရွိသေလာ ၈၀<br /><br />၁၈။ အနိစၥဆိုတာ အဲဒါပဲ ဩဒကာႀကီးတို႔ ၁၃၆<br /><br />၁၉။ အနိစၥ၊ ဩဒုကၡ၊ အနတၱကို ရြတ္ဆိုၿပီး ပုတီးစိပ္ေကာင္းပါသလား ၁၀၆<br /><br />၂၀။ အနိစၥ၊ ဩဒုကၡ၊ အနတၱဆိုတာ ဘာေတြလဲ ၁၃၅<br /><br />၂၁။ အေနာဓိသ ေမတၱာပြားမ်ားနည္း ၄၁၇<br /><br />၂၂။ အျပဳလုပ္ခံ သခၤါရမ်ိဳးမ်ား ၂၆၁<br /><br />၂၃။ အျပဳသခၤါရ အလုပ္သမားမ်ား ၂၆၀<br /><br />၂၄။ အဘိညာဥ္ေဇာစိတ္တစ္ႀကိမ္နဲ႔ ဘ၀မ်ားစြာကို သိႏိုင္တယ္ဆိုတာဟုတ္ပါမည္လား ၃၂၃<br /><br />၂၅။ အဘိဓမၼာနည္း ဩဒါန ၄၀၄<br /><br />၂၆။ အေမးပဥႇာေတြ မ်ားလာပံု ၁၄<br /><br />၂၇။ အရန္ေသာတာပန္အဆင့္ ၅၃<br /><br />၂၈။ အရဟတၱမဂ္ဖိုလ္ရမည့္ သူကို သတ္လို႔မေသဘူးလား ၁၅၀<br /><br />၂၉။ အရိယာတုိ႔၏ ေ၀ါဟာရစကား ရွစ္ပါးဆိုတာ ဘာေတြလဲ ၃၀၂<br /><br />၃၀။ အရိယာမ်ားဟာ ေလာကီစ်ာန္အတြက္ သမထ တရားပြားမ်ားေသးသလား ၃၃၅<br /><br />၃၁။ အရိယာ၀င္ေသာတာပန္အဆင့္ ၅၃<br /><br />၃၂။ အေရၿခံဳ သရဏဂံုခံမ်ား ၄၃<br /><br />၃၃။ အလုပ္သံသည္ အေျပာသံထက္ပို၍ ျမည္၏ ၉၃<br /><br />၃၄။ အရွင္၀ိစိတၱ ဓမၼဘ႑ာဂါရိကေထရ္က အလြန္အဖိုးတန္ေသာေမာ္ေတာ္ယာဥ္ႀကီး<br /><br />ကို ဘာေၾကာင့္မခံယူ မသံုးေဆာင္ပါသလဲ ၃၆၃<br /><br />၃၅။ အလုပ္သမားမဂၢင္ငါးပါး ၉၁<br /><br />၃၆။ အလွဴရွင္တို႔စိတ္ထားရမည့္ နည္းနယမ်ား ၄၀၅<br /><br />၃၇။ အ၀ိဇၨာ ပစၥယာ သခၤါရာကုသိုလ္လုပ္တာ မိုက္လို႔တဲ့ ၂၀၉<br /><br />၃၈။ အသက္(၇)မွ်ရွိတဲ့ သမေဏငယ္ ရဟႏၲာကေလးေတြကို ရဟန္း၊ပဥၨင္း ျပဳေပးႏိုင္သလား ၃ရ၄ <br /><br />၃၉။ အသူရာဆိုတာ နတ္လား၊ ၿပိတၱာလား ၃၉၂<br /><br />၄၀။ အေသာကမင္းႀကီး၏ ေနာက္ဆံုးမွာတမ္းေတာ္ ၂၁၇<br /><br />၄၁။ အေသာကႏွင့္ မွတ္သားဖြယ္မ်ား ၂၁၇<br /><br /><br /><br />(အာ)<br /><br />၄၂။ အာဏာစက္ ဓမၼစက္ဆိုတာ ဘာေတြကိုေခၚပါသလဲ ၂၉၈<br /><br />၄၃။ အာဏာစက္က ဘယ္မင္းလက္ထက္မွာ စေပၚတာလဲ ၂၉၈<br /><br />၄၄။ အာဒိျဗဟၼစရိယဆိုတာ ဘယသီလမ်ိဳးလဲ၊ ဘယ္တရား၏အစအဦး အာဒိလဲ ၃၈၇<br /><br />၄၅။ အာနာပါန၏ တန္ခိုးေတာ္ ၃၃၅<br /><br />၄၆။ အာယတနဆိုတာ ဘာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ အာယတန ေခၚသလဲ ၁၈၇<br /><br />၄၇။ အားထုတ္ျပဳလုပ္မႈ သခၤါရဟာ ဆင္းရဲဒုကၡေတြတဲ့လား ၂၉၁<br /><br /><br /><br />(ဣ)<br /><br />၄၈။ ဣဒိ္ၶ၀ိဓအဘိညာဏ္သိဒၶိရွင္လုပ္ငန္း ၇၇<br /><br />၄၉။ ဣၿႏၵိယပေရာပရိယတၱိဉာဏ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဣေၿႏၵေတြလဲ ၁၈၉<br /><br />၅၀။ ဣရိယာပုတ္ေလးပါးတို႔တြင္ ဘယ္ဣရိယာပုတ္ကို ဘုရားရွင္ၾကည္ညိဳေလးစားပါသလဲ ၂၉၇<br /><br /><br /><br />(ဤ)<br /><br />၅၁။ ဤက်မ္းစာျဖစ္ေပၚလာပံုျခင္းရာစံု ၁၀<br /><br /><br /><br />(ဥ)<br /><br />၅၂။ ဥေစၧဒဒိ႒ိ ယူပံု တိုတုိကေလးေမး ၂၈၈<br /><br />၅၃။ ဥပါဒါနကၡႏၶာရွိသလို အႏုပါဒါနကၡႏၶာ ရွိသေလာ ၂၅၀<br /><br />၅၄။ ဥပါသကာ ေမးေျဖက႑ ၄၁<br /><br />၅၅။ ဥပါသကာ အဂၤါေလးပါး ၄၁<br /><br />၅၆။ ဥပုသ္သည္တို႔မွာ သီလတစ္ပါးပ်က္လွ်င္ အကုန္လံုး ပ်က္ကေရာလား ၃၈၄<br /><br />၅၇။ ဥပုသ္သည္မ်ား သီခ်င္းဆုိသံကုိ နားေထာင္ေကာင္းသလား ၁၂၀<br /><br /><br /><br />(ဧ)<br /><br />၅၈။ ဧဟိဘိကၡဳရဟန္းအျဖစ္ဟာ ဘယ္အဆင့္အတန္းရွိသူမ်ားအတြက္လဲ ၃၀၃<br /><br />၅၉။ ဧဟိဘိကၡဳ ရဟန္းျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္နည္း ၃၂၃<br /><br />(ၾသ)<br /><br />၆၀။ ၾသဓိသေမတၱာပြားမ်ားနည္း ၄၁၇<br /><br /><br /><br />(က)<br /><br />၆၁။ ကျပားဗုဒၶဘာသာမ်ား ၄၃<br /><br />၆၂။ ကဗ်ာဆရာတို႔၏ ေလာကနတ္တစ္မ်ိဳး ၂၂၈<br /><br />၆၃။ ကံ၊ကံ၏အက်ိဳးေလာက္ကို သိရွိ႐ံုနဲ႔ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ျဖစ္ကေရာလား ၄၁၀<br /><br />၆၄။ ကံဆိုတာဘာလဲ၊ သူ႔မွာ သတၱိရွိသလား ၁၆၆<br /><br />၆၅။ ကမာၻေလာကႀကီးကို ဖန္ဆင္းေပးသူအစစ္အမွန္ဟာ ဘယ္သူလဲ ၂၈၆<br /><br />၆၆။ ကမၼ႒ာန္းတရားတိုင္း စ်ာန္မရႏိုင္ဘူးလား ၇၁<br /><br />၆၇။ ကမၼ႒ာန္းတရားတိုင္း စ်ာန္ရႏိုင္သလား ၂၈၇<br /><br />၆၈။ ကမၼ႒ာန္းတရားတို႔တြင္ အေကာင္းဆံုး၊ အရွင္းဆံုး ကမၼ႒ာန္း ၂၈၅<br /><br />၆၉။ ကမၼ႒ာန္းထိုင္သူဟာ ေညာင္းရင္ မျပင္ရဘူးလား ၁၂၁<br /><br />၇၀။ ကမၼ႒ာန္းေလးဆယ္ဆိုတာ ၇၁<br /><br />၇၁။ ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာ တကာေတြထဲမွာ ဘယ္ကာမဂုဏ္ဟာအခ်မ္းသာဆံုးလဲ ၁၅၅<br /><br />၇၂။ ကာယဂတာသတိ ဘာ၀နာဆိုတာ (၃၂)ေကာဌာသလား ၁၆၉<br /><br />၇၃။ ကာဠဳဒါယီေထရ္ ေလွ်ာက္ထားတာ ဂါထာ (၆၀)လား၊ (၆၄)ဂါထာလား ၃၅၃<br /><br />၇၄။ ကိေလသ၀ဋ္ မပါတဲ့သခၤါရ ၂၁၀<br /><br />၇၅။ ကုလဒူသန ဩကာတို႔၏ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီးတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဖ်က္ဆီးတာလဲ ၄၁၁<br /><br /><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/08/blog-post_3247.html">၇၆။ ကုသိုလ္ပယ္ႏိုင္ပံုနည္း ၂၇၃</a><br /><br />၇၇။ ကုသိုလ္လုပ္လို႔ ကုသိုလ္ရတာ ဟုတ္ရဲ႕လား ၂၀၇<br /><br />၇၈။ ကုိးပါးသီလခံယူေကာင္းသေလာ ၃၉၅<br /><br />၇၉။ ကိုယ္တိုင္ပထမံ သိဒၶိရွင္ႀကီးျဖစ္ေအာင္ လုပ္နည္း ၇၃<br /><br />၈၀။ ကိုယ့္ဘုန္းကံကိုသာ ကုိယ္ယံုၾကည္တဲ့ သမၼာဒိ႒ိသမားၾကီး ၅၁<br /><br />၈၁။ ကိုလိုနီစကားပံုတစ္ခု ၉၀<br /><br />၈၂။ ေကာင္းမႈရွင္ဆိုတာ ရွိသေလာ ၁၃၂<br /><br />၈၃။ က်မ္းဆရာ၏ သမၼာ၀ိတက္ျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္လႊာ ၅<br /><br />၈၄။ က်ိဳကၡမီဘုရားတန္ေဆာင္းေပၚ မိန္းမမ်ားတက္ေကာင္းသေလာ ၂၇၆<br /><br />၈၅။ က်ိဳက္ထီး႐ိုးေစတီဘက္ မိန္းမမ်ားတက္ေကာင္းသေလာ ၂၇၅<br /><br />၈၆။ က်ိန္ဆဲလို႔ က်ိန္စာသင့္ႏိုင္သလား ၁၇၀<br /><br />၈၇။ ၾကည္လင္ေတာက္ပေနတဲ့ စိတ္မေနာကိုသူ႔အတိုင္းထားလုိ႔ရပါသေလာ ၂၃၅<br /><br /><br /><br />(ခ)<br /><br />၈၈။ ခဏိကသမာဓိအလုပ္စခန္း နိဗၺာန္လမ္း ၈၆<br /><br />၈၉။ ခဏိကသမာဓိဆိုတာ ရွိေကာင္းသေလာ ၂၄၂<br /><br />၉၀။ ခဏိကသမာဓိ ျဖစ္ေပၚပံု ၈၈<br /><br />၉၁။ ခႏၲီ နဲ႔ ဥပကၡာ ဘာမ်ားထူးျခားသလဲ ၃၈၃<br /><br />၉၂။ ခႏၶာ အာယတနဓါတ္တိုင္း သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡ မည္သလား ၂၅၁<br /><br />၉၃။ ခုေခတ္ ဩဒိဗၺစကၡဳဆရာႀကီးေတြ ၈၃<br /><br /><br /><br />(ဂ)<br /><br />၉၄။ ဂတိၿမဲတာ ဘယ္သူေတြလဲ ၁၂၄<br /><br />၉၅။ ဂါမ၀ါသီရဟန္းတို႔ မေနအပ္ေသာ ရြာႏွင့္ေက်ာင္းမ်ား ရွိပါသလား ၁၆၈<br /><br />၉၆။ ေဂါတမဗုဒၶဟာ ဘာေၾကာင့္ သက္တမ္းတိုရသလဲ ၃၁၃<br /><br /><br /><br />(ဃ)<br /><br />၉၇။ ဃဋိကာရျဗဟၼာမင္း ေပးလွဴသြားတဲ့ ေျမသပိတ္ေတာ္ဟာ ဘယ္မွာကြဲေပ်ာက္လို႔ေက်ာက္ညိဳသပိတ္ ေလးလံုးကို လာလွဴရတာလဲ ၃၁၉<br /><br /><br /><br />(င)<br /><br />၉၈။ ငါ၊ ငါဥစၥာမွ မရွိတဲ့ ၀ိပႆနာကို ႐ႈ၊႐ႈေနတာ ဘယ္သူ႔အတြက္လဲတဲ့ ၂၆၉<br /><br />၉၉။ ငါးပါးသီလဟာ လူတို႔၏ နိစၥသီလေလာ ၃၈၆<br /><br /><br /><br />(စ)<br /><br />၁၀၀။ စစ္တုရင္၊ က်ားကစားတာဟာ ကမၼ႒ာန္း သမာဓိအလုပ္ေလာ ၁၉၁<br /><br />၁၀၁။ စရဏနဲ႔ ၀ိဇၨာတရားျခားနားပံုမ်ား ၈၈<br /><br />၁၀၂။ စာဂါႏုႆတိနဲ႔ အဘိဓမၼာနည္းဒါန ၄၀၄<br /><br />၁၀၃။ စာဖတ္သူတို႔ ခ်င္ျခင္းတစ္မ်ိဳး ၉<br /><br />၁၀၄။ စိတ္၊ေစတသိက္၊႐ုပ္၊နိဗၺာန္ ဆိုတာ ပရမတတရား ဟုတ္ရဲ႕လား ၂၈၉<br /><br />၁၀၅။ စိတ္၊ နာမ္လ်င္ျမန္ပံု ကာလ ပမာဏ အေမး ၁၂၀<br /><br />၁၀၆။ စိတ္ပုတီးဆိုတာ ဘာစကားလဲ ၁၉၂<br /><br />၁၀၇။ စိတ္ဟာဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ျဖစ္သလဲ ၂၈၅<br /><br />၁၀၈။ စူဠပန္(၄) လက်က္လို႔ မရတဲ့ဂါထာ သိပါသလား ၃၇၂<br /><br /><br /><br />(ဆ)<br /><br />၁၀၉။ ဆရာေကာင္းရွာနည္း ဘုရားေဟာ ရွိပါသလား ၁၀၅<br /><br />၁၁၀။ ဆရာေတာ္ဦးၾသဘာသနဲ႔ ဆက္ရင္ပ်က္ေတာ့မွာပဲတဲ့ ၅၇<br /><br />၁၁၁။ ဆရာေတာ္က ကိုးပါးသီလ မေပးဘူးလား ၃၉၇<br /><br />၁၁၂။ ဆရာေတာ္ျပေပးေနတဲ့ ၀ိပႆနာတရား႐ႈပြားသူ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားရွိပါသလဲ ၁၃၈<br /><br />၁၁၃။ ဆရာမရွိဘဲ တရားအားထုတ္ခ်င္ရင္ ဘာေတြသိထားရမွာလဲ ၁၆၂<br /><br />၁၁၄။ ဆုမေတာင္းေကာင္းဘူးလား၊ ဆုေတာင္းေကာင္းသလား ၁၀၉<br /><br />၁၁၅။ ဆြမ္းစားၿပီးေနာက္ ဗုဒၶဘုရားအနားယူသလား ၁၃၂<br /><br /><br /><br />(ဇ)<br /><br />၁၁၆။ ဇရာ၊ မရဏ ကို ပဋိစၥသမုပၸါဒ္တရားက ဘာေၾကာင့္ အဂၤါတစ္ပါးတည္း ယူရသလဲ ၁၇၄<br /><br />၁၁၇။ ဇရာမ်ိဳးက (၂)ပါးရွိတယ္ေလ ၁၇၅<br /><br />၁၁၈။ ဇာတိမ်ိဳး႐ိုးလိုက္၍ သူယုတ္၊သူျမတ္၊ ပညာရွိျဖစ္သေလာ ၁၅၃<br /><br />၁၁၉။ ေဇာတိက အနာထပိဏ္ ဘ၀မ်ိဳးကို ရယူႏိုင္ရန္ ဗုဒၶေဟာၾကားအားေပးလက္ခံ<br /><br />တယ္ မဟုတ္ပါလား ၂၀၅<br /><br />(စ်)<br /><br />၁၂၀။ စ်ာန္၊ အဘိညာဥ္ ပုဒ္ခြဲခန္း ၇၅<br /><br />၁၂၁။ စ်ာန္ကုသိုလ္စိတ္နဲ႔ ၀ိပႆနာကုသိုလ္စိတ္ဟာ အတူတူပဲလား ၁၅၂<br /><br />၁၂၂။ စ်ာန္ဆိုတာဟာဘာလဲ ၆၉<br /><br />၁၂၃။ စ်ာန္ရတိုင္း စ်ာန္ပ်ံႏိုင္သလား ၂၈၇<br /><br />၁၂၄။ စ်ာန္၀င္စားပံု နည္းမ်ိဳးေလးပါး ၆၉<br /><br /><br /><br />(ည) <br /><br />၁၂၅။ ညီေတာ္အာနႏၵာကို မည္သူတရားေဟာလို႔ ေသာတာပန္ျဖစ္တာလဲ ၃၀၄<br /><br /><br /><br />(တ)<br /><br />၁၂၆။ တံငါ၊ ၀က္ေမြး အလုပ္နဲ႔မွ ခ်မ္းသာတာ ဘာကုသိုလ္ေတြလုပ္ခဲ့လို႔လဲ ၃၇၅<br /><br />၁၂၇။ တင္ပလႅင္ေခြ ထိုင္ပံုနည္းမ်ား အဖြင့္ဋီကာ ရွိသလား ၂၇၈<br /><br />၁၂၈။ တရားေတာ္ျမတ္၏ ေကာင္းျခင္းသံုးပါးဟာ ဘာေတြဘယ္လိုေကာင္းတာလဲ ၃၄၆<br /><br />၁၂၉။ တရားမွတ္ဆဲ ေယာဂီမွာ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္တယ္ဆိုတာ ဟုတ္မွန္ပါသလား ၂၅၇<br /><br />၁၃၀။ တစ္လမ္းသြား နိဗၺာန္စခန္းထြက္ေပါက္ၫႊန္းတမ္း ၈၆<br /><br />၁၃၁။ တာဒိဂုဏ္ဆိုတာ ဘာေတြလဲ ၃၁၄<br /><br />၁၃၂။ တိပိဋကဓရႏွင့္ စာမွတ္ပုဂၢိဳလ္ ၁၂<br /><br />၁၃၃။ တိပိဋကဓရႏွင့္ သူေဌးႀကီးဆာဦးသြင္ ၁၁<br /><br />၁၃၄။ တိဟိတ္ၾသမက ကုသိုလ္ဆိုတာ ဘယ္လိုျပဳလုပ္လို႔လဲ ၁၈၆<br /><br />၁၃၅။ တိုတုိ က်ဥ္းက်ဥ္းကေလးနဲ႔ အာနာပါန သမဌနည္းႏွင့္ ၀ိပႆနာ႐ႈပံု ၂၄၅<br /><br />၁၃၆။ ေတာထြက္ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက ခုမွႏွစ္ထပ္ သကၤန္းမွန္းသိပံု ၁၇၇<br /><br />၁၃၇။ ေတာ္လွန္စရာကို ေတာ္လွန္လုိက္ပါ ၆၃<br /><br />(ထ)<br /><br />၁၃၈။ ထပ္မံ၍ ထင္ရွားေစျခင္း ၈<br /><br />၁၃၉။ ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလ အာနာပါန ကမၼ႒ာန္း ႐ႈမွတ္တတ္ရင္စူဠေသာတာပန္ဆိုတာ ဟုတ္ပါသလား ၁၈၅<br /><br />၁၄၀။ ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလထိ၊ သိမွတ္ေနတာကေလးနဲ႔ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ေမာဟကင္းၿငိမ္းကာ သိဒၶိရွင္ ျဖစ္ႏိုင္သလား ၂၃၈<br /><br /><br /><br />(ဒ)<br /><br />၁၄၁။ ဒကာႀကီးတို႔ရဲ႕ အဆင့္အတန္းကေကာ ၅၃<br /><br />၁၄၂။ ဒသ၀တဳက သမၼဒိ႒ိမ်ိဳးဆယ္ပါး ၆၁<br /><br />၁၄၃။ ဒါနကုသိုလ္က နိဗၺာန္မရ ၀ဋ္ဒုကၡကိုသာ ေပးတယ္ဆိုတာ မွန္သလား ၂၀၈<br /><br />၁၄၄။ ဒါနကုသိုလ္ မဂ္၊ဖိုလ္ မရဘူးလား ၂၈၀<br /><br />၁၄၅။ ဒါနနဲ႔စာဂဟာ အတူတူပဲေလာ ၄၁၃<br /><br />၁၄၆။ ဒါနနဲ႔ ပရိစၥာဂ ဘာထူးသလဲ ၄၀၄<br /><br />၁၄၇။ ဒါနနဲ႔သီလသည္ မဂၢင္ရွစ္ပါးထဲ မပါ၀င္ဘူးလား ၂၃၂<br /><br />၁၄၈။ ဒါန၊ သီလ၊ သမထကုသိုလ္တို႔က ကိေလသာတုိ႔ကို မပယ္ႏိုင္ဘူးလား ၁၆၃<br /><br />၁၄၉။ ဒါန၊ သီလ၊ သမထသည္ မွားေသာ မိစၧာအက်င့္ေလာ ၁၀၈<br /><br />၁၅၀။ ဒိဌ၊ သုတ၊ကိုေတာ့ သိပါသည္၊ မုတဆိုတာ ဘာအနက္သေဘာလဲ ၄၀၁<br /><br />၁၅၁။ ဒိ႒ိစဲြ၊ တဏွာစြဲ၊ ဥပါဒါန္စြဲ ကြဲျပားျခားနားမႈ ၁၇၃<br /><br />၁၅၂။ ဒိ႒ိနဲ႔ ၀ိစိကိစၧာ ဘယ္သူက ပိုဆိုးသလဲ ၁၄၁<br /><br />၁၅၃။ ဒိ႒ိပယ္ၿပီးသား အနာဂါမ္၌ ငါဆိုတဲ့ အသိ္ၼမာန၊က ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ၁၇၀<br /><br />၁၅၄။ ဒိဗၺစကၡဳအဘိညာဥ္၏ တန္ခိုးစြမ္းအင္မ်ားအဘယ္မွ် ရွိသနည္း ၃၂၆<br /><br />၁၅၅။ ဒိဗၺစကၡဳ အဘိညာဥ္ ၀င္စားပံု ၇၆<br /><br />၁၅၆။ ဒိဗၺစကၡဳဉာဏ္မွ သစၥာဉာဏ္သို႔ ၈၃<br /><br />၁၅၇။ ဒိဗၺစကၡဳျဖင့္ နိဗၺာန္လမ္းစ၊ ျမင္ပံု ၈၁<br /><br />၁၅၈။ ဒိဗၺေသာတ အဘိညာဥ္ခန္း ၇၇<br /><br />၁၅၉။ ဒီလို လုပ္ၾကစို႔ ဒဒကာႀကီးတို႔ ၇၃<br /><br />၁၆၀။ ဒုကၠရ စရိယာကို ဘယ္ကာလမွာစြန္႔၍ ဘုရားျဖစ္ရန္ ဘယ္တရားက စတင္က်င့္ၾကံအားထုတ္ပါသလဲ ၃၃၄<br /><br />၁၆၁။ ဒုကၠရစရိယာဆိုတာ မိစၧာဒိ႒ိအက်င့္လား ၃၃၀<br /><br />၁၆၂။ ဒုကၠရစရိယာက်င့္မွ ဘုရားျဖစ္ရသလား ၃၃၁<br /><br />၁၆၃။ ဒုကၡနဲ႔ အရင္းတည္မွ သုခနိဗၺာန္ကို ရေတာ့မွာလား ၁၅၀<br /><br />၁၆၄။ ဒုကၡသစၥာကို ပိုင္းျခားသိမွတ္ရာ၌ နည္းသံုးျဖာဆိုတာဘာလဲ ၁၅၇<br /><br />၁၆၅။ ဒုဗၺလ ၀ိပႆနာဆိုတာ ဘာလဲ ၁၆၁<br /><br /><br /><br />(ဓ)<br /><br />၁၆၆။ ဓမၼဂုဏ္လည္း မသိ၊ မပိုင္ ၄၄<br /><br />၁၆၇။ ဓမၼေစတီဆိုတာ ဘာလဲ ၁၀၉<br /><br />၁၆၈။ ဓမၼတဏွာ၊ ဓမၼရာဂဆိုတာ ရွိသလား၊ ဘယ္တရားမ်ိဳးေတြလဲ <br /><br />၁၆၉။ ဓမၼဒါန ဆိုသည္မွာ ၂၂၇<br /><br />၁၇၀။ ဓမၼဒါန၌ အလွဴခံသူ ပုဂၢဳိလ္ျဒပ္ရွိသေလာ ၁၂၂<br /><br />၁၇၁။ ဓမၼႏုသာရီ ပုဂၢဳိလ္ ၅၂<br /><br />၁၇၂။ ဓါတ္ႀကီးေလးပါးခဲြျခားမႈ အက်ဥ္းဆံုး ဓါတ္ကမၼ႒ာန္းရွိပါသလား ၁၄၈<br /><br />၁၇၃။ ဓါတ္တစ္ခုရဲ႕ သူ႔သဘာ၀ ၁၄၃<br /><br />၁၇၄။ ဓါတ္ဆိုတာဘာလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ ဓါတ္ကိုေဟာရသလဲ ၁၈၈<br /><br />၁၇၅။ ဓါတ္သေဘာဆိုတာ ဘာေတြလဲ၊ တိုတိုနဲ႔ ထိထိမိမိ သိပါရေစ ဆရာေတာ္ ၁၄၃<br /><br /><br /><br />(န)<br /><br />၁၇၆။ (၂)နံပါတ္ သရဏဂံုအစစ္ ၄၇<br /><br />၁၇၇။ နံပါတ္(၁) သူရႆတီ ၂၂၂<br /><br />၁၇၈။ နံပါတ္(၂) သူရႆတီ ၂၂၂<br /><br />၁၇၉။ နတ္ကိုးကြယ္ ပသေသာ္ မိစၧာဒိ႒ိျပစ္သေလာ ၁၉၇<br /><br />၁၈၀။ နတ္ကိုးကြယ္ ပသ ပူေဇာ္လို႔ မိစၧာဒိ႒ိ မျဖစ္တဲ့နည္း ရွိသေလာ ၁၉၇<br /><br />၁၈၁။ နတ္ေတြမွာ အိုတဲ့ဇရာ မရွိဘူးလား ၁၇၅<br /><br />၁၈၂။ နတ္ဖမ္းစားျခင္းနဲ႔ နတ္က မ၊စျခင္းမ်ား ရွိသေလာ ၁၉၄<br /><br />၁၈၃။ နတ္ျဖစ္ရတာ မေကာင္းဘူးဆိုပါကလား ၁၄၅<br /><br />၁၈၄။ နတ္၊ ျဗဟၼာ၊ ဘိုးဘိုးေအာင္ တို႔အတြက္ မီးကုန္ ယမ္းကုန္အေျဖ ၁၉၈<br /><br />၁၈၅။ နတ္မကိုင္ခင္ သူတို႔ကအရင္ကိုင္မွာ ၅၅<br /><br />၁၈၆။ နာနာဘာ၀ ၀ိနာဘာ၀ဆိုတာ တေစၧ သရဲေတြလား ၃၆၉<br /><br />၁၈၇။ နာမ္၊ ကလာပ္စည္းေတာ့ မရွိေကာင္းဘူးလား ၂၄၁<br /><br />၁၈၈။ နာမ္ ပရမတ္ သေဘာကြဲ မွတ္ပံု ၈၉<br /><br />၁၈၉။ နိစၥပတ္၀တ္လား နိစၥဘတ္၀တ္လား ၂၀၁<br /><br />၁၉၀။ နိဒါန္းအေၾကာင္းအရာ ႏႈတ္ခြန္းဆက္လႊာ ၁၅<br /><br />၁၉၁။ နိဗၺာန္ကို ကြန္ပ်ဴတာ စတဲ့သိပၸံနည္းနဲ႔ ရွာလို႔ ရ၊မရ ၁၁၀<br /><br />၁၉၂။ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳပံုနည္း၊ တိုတုိ က်ဥ္းက်ဥ္းကေလး ၂၆၅<br /><br />၁၉၃။ နိဗၺာန္ဆုေတာင္းကိစၥ အေမးကေလး ၁၅၃<br /><br />၁၉၄။ နိဗၺာန္မ်က္ေမွာက္ျပဳပံု (၄)နံပါတ္ပဥႇာ၏အေျဖ ၉၆<br /><br />၁၉၅။ နိဗၺာန္မွာ ခံစားမႈေ၀ဒနာမွ မရွိတဲ့ဟာ ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ခ်မ္းသာတာလဲ ၂၆၆<br /><br />၁၉၆။ နိဗၺာန္ဟာ နိစၥသုခရွိေနတဲ့ အတၱေလာ ၁၂၇<br /><br />၁၉၇။ နိယတဂတိေကာ ၿမဲေသာ ဂတိဆိုတာ ဘာေတြလဲ ၁၂၄<br /><br />၁၉၈။ ေန႔ခံလို႔ ညစံရတာ ဘာေၾကာင့္လဲ ၃၉၃<br /><br /><br /><br />(ပ)<br /><br />၁၉၉။ ပကိဏၰက ပဥႇာက႑ ၉၈<br /><br />၂၀၀။ ပစၥေ၀ကၡဏာ သမၼာဒိ႒ိမ်ိဳး ၆၀<br /><br />၂၀၁။ ပေစၥကဗုဒၶါ တရားေဟာသလား ၁၅၄<br /><br />၂၀၂။ ပေစၥကဗုဒၶါ ေပးလွဴလို႔ နိဗၺာန္မရႏိုင္ ၁၅၄<br /><br />၂၀၃။ ပေစၥကဗုဒၶါသည္ ရဟန္းျပဳေပးႏိုင္သေလာ ၃၄၈<br /><br />၂၀၄။ ပေစၥကဗုဒၶါဟာ တရားေဟာႏိုင္ပါသလား ၃၇၆<br /><br />၂၀၅။ ပစၧိမဘ၀ိကသားမ်ား ေသတြင္းထဲက်ေနတာ ဘာေၾကာင့္မေသၾကပါသလဲ ၃၇၉<br /><br />၂၀၆။ ပဥၥာနႏၲရိယကံ ထိုက္သူတိုင္း အ၀ီစိငရဲ က်သေလာ ၃၀၀<br /><br />၂၀၇။ ပညာ အတိမ္ အနက္သိနည္း ၁၀၈<br /><br />၂၀၈။ ပညာႏွင့္ဉာဏ္ ထူးသေလာ ၁၀၃<br /><br />၂၀၉။ ပညာပါရမီ ရယူလိုသူတုိ႔၏ ဓမၼာဒါနဆိုသည္ကား ၁၅၇<br /><br />၂၁၀။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ အဂၤါ ၁၂ပါးထဲမွာ ဇရာ၊ မရဏတြင္ရပ္၍ ေသာက၊ပရိေဒ၀တို႔ကို ဘာေၾကာင့္ မယူပါသနည္း ၁၃၀<br /><br />၂၁၁။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္စက္လည္ပံု ကိရိယာႏွင့္ အားေပးစက္ဘီးႀကီး(၂)ခုဆိုတာ ၁၇၀<br /><br />၂၁၂။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္မွာ ဘ၀တစ္ခုတည္းကိုပဲ ကမၼဘ၀၊ ဥပပတၱိဘ၀(၂)မ်ိဳးခြဲရတာ ဘာထူးလို႔လဲ ၁၄၃<br /><br />၂၁၃။ ပဋိေ၀ဓပုဂၢဳိလ္ (၂)ပါးဆိုတာ ဘယ္သူေတြလဲ ၂၀၄<br /><br />၂၁၄။ ပဋိသေႏၶေနတယ္ စုတိတယ္ဆိုတာ ဗုဒၶနည္းကဘယ္လိုဟာကို ေခၚဆိုတာပါလဲ ၇၇<br /><br />၂၁၅။ ပရစိတၱ ၀ိဇာနန ဉာဏ္စခန္း ၂၃၇<br /><br />၂၁၆။ ပရမတၱတရားမ်ားဟာ ထင္ရွားရွိေနပါလ်က္ ဘာေၾကာင့္သုညဟု တြက္ယူေခၚဆိုပါသနည္း ၃၀၆<br /><br />၂၁၇။ ပေသနဒီေကာသလမင္းၾကီး၏ ေနျပည္ေတာ္က ဘယ္ၿမိဳ႕လဲ <br /><br />၂၁၈။ ပါဋိဟာရိယပညာဆိုတာ ဘာလဲ ၁၈၈<br /><br />၂၁၉။ ပါရမီရွင္ ၀ိဇၨာဓိုရ္အစစ္မ်ား ၇၉<br /><br />၂၂၀။ ပိဋကတ္သံုးပံုကို ဘုရားရွင္တိုင္း ေဟာေတာ္မူပါသလား ၃၁၂<br /><br />၂၂၁။ ပိဋကတ္ေတာ္ အဖ်က္သမားေတြ ၄၈<br /><br />၂၂၂။ ပုဂံျပည္ ေရႊမိုး၊ ေငြမိုးရြာျခင္း ၇၃<br /><br />၂၂၃။ ပုဏၰားဆိုတာ ဘာစကားလဲ၊ ဘာအဓိပၸါယ္ရွိသလဲ ၃၈၁<br /><br />၂၂၄။ ပုထုဇဥ္ ကုသိုလ္ဉာဏသမၸယုတ္နဲ႔ ၀ိပါက္ဉာဏ သမၸယုတ္တို႔ဟာ ျဖစ္ပံုျခင္းဘယ္လို<br /><br />ထူးျခားသလဲ ၃၉၄<br /><br />၂၂၅။ ပုထုဇဥ္ကို ရဟႏၲာဟု သမုတ္ေၾကျငာ၊ ၾကည္ညိဳကာ ေပးလွဴပူေဇာ္သူတို႔အပါယ္<br /><br />လားသေလာ ၂၀၀<br /><br />၂၂၆။ ပုထုဇဥ္ဘ၀နဲ႔ ကိေလသာစိတ္ လံုး၀မျဖစ္ေအာင္ တားဆီးလ်က္ ရဟႏၲာျဖစ္သြားသူ ၃၄၇<br /><br />၂၂၇။ ပုထုဇဥ္ဘ၀နဲ႔ ႀကီးပြားခ်မ္းသာခ်င္ရင္ ၉၅<br /><br />၂၂၈။ ပုထုဇဥ္သည္ ဒကိ္ၡေဏယ်အလွဴကို ခံယူထိုက္သေလာ ၁၂၉<br /><br />၂၂၉။ ပုေဗၺကတ ကမၼဒိ႒ိ ဆိုတာဘာလဲ ၁၆၇<br /><br />၂၃၀။ ပုေဗၺနိ၀ါသ အဘိညာဥ္ ၇၅<br /><br />၂၃၁။ ပုေဗၺနိ၀ါသဉာဏ္ျဖင့္ သုံးဆယ့္တစ္ဘံု ဘ၀မ်ိဳးစံုကို သိျမင္ႏိုင္ပါသလား ၄၀၈<br /><br />၂၃၂။ ေပါဌိလမေထရ္ျမတ္ႀကီးအား ခုတံုးလုပ္ၾကျခင္း ၁၇၂<br /><br /><br /><br />(ဖ)<br /><br />၂၃၃။ ဖလသမၼာဒိ႒ိမ်ိဳး ၆၀<br /><br />၂၃၄။ ျဖစ္ၿပီးတဲ့ အကုသိုလ္တရားမ်ားကို ဘယ္လိုလုပ္ ပယ္ရမွာလဲ ၃၈၀<br /><br />၂၃၅။ ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း တစ္လမ္းသြား အက်င့္ျမတ္ ၈၅<br /><br /><br /><br />(ဗ)<br /><br />၂၃၆။ ဗာကုလဆိုတာ ဘာလဲ ၂၆၂<br /><br />၂၃၇။ ဗုဒၶ၏စကား ႏွစ္ခြန္းသာရွိတယ္ ၄၆<br /><br />၂၃၈။ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္မွာ ဂ႐ုဂါ၀ရ ျပဳစရာမ်ား ရွိပါေသးသလား ၁၁၁<br /><br />၂၃၉။ ဗုဒၶေဂါတမဟာ အျငင္းအခံုသန္သလားတဲ့ ၂၉၂<br /><br />၂၄၀။ ဗုဒၶစကၡဳဆိုတာ ဘာလဲ ဘယ္ဟာကိုေခၚတာလဲ ၃၀၅<br /><br />၂၄၁။ ဗုဒၶပိဋကတ္ေတာ္၌ က်န္းမာေရးရာ ေဒသနာရွိပါသလား ၁၂၃<br /><br />၂၄၂။ ဗုဒၶဘာသာ အစစ္ဆိုတာ ဤအတန္းအစားမ်ိဳး ၅၀<br /><br />၂၄၃။ ဗုဒၶဘာသာအစစ္တို႔ မဂ္ေပါက္ဖိုလ္၀င္ပံု ၈၄<br /><br />၂၄၄။ ဗုဒၶဘာသာအစစ္တို႔ မလုပ္မေနရေသာ ကိစၥမ်ား ၄၇<br /><br />၂၄၅။ ဗုဒၶဘာသာ စစ္၊ မစစ္ ျပပံု ၈၈<br /><br />၂၄၆။ ဗုဒၶဘာသာတို႔၏ ဓမၼတာ႐ိုးစြဲ ၆၆<br /><br />၂၄၇။ ဗုဒၶဘာသာဟာ ေသာတာပန္လား ၅၂<br /><br />၂၄၈။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္နဲ႔ ကမၼႆကတာဒိ႒ိမ်ား ၁၆၇<br /><br />၂၄၉။ ဗုဒၶဘာသာသည္ အစမ္းသပ္ခံႏိုင္ေသာ ဘာသာျမတ္ျဖစ္သည္ ၆၀<br /><br />၂၅၀။ ဗုဒၶဘာသာဟာ အလုပ္သမား ကမၼ၀ါဒ ၄၉<br /><br />၂၅၁။ ဗုဒၶဘာသာဟာ သုည၀ါဒဆိုေတာ့ အႏွစ္သာရ မရွိလုိ႔လား ၁၄၆<br /><br />၂၅၂။ ဗုဒၶဘုရားနဲ႔ ရဟႏၲာမ်ားကို ဘာေၾကာင့္(နာဂ) နဂါးဟု ေခၚဆိုပါသလဲ ၃၇၃<br /><br />၂၅၃။ ဗုဒၶဘုရားမွာ ငါစြဲအတၱရွိေသးသေနာ္ ၉၉<br /><br />၂၅၄။ ဗုဒၶဘုရားရွင္ဟာ ၀ိပႆနာတရားကို ပြားမ်ားမွတ္သာေသးသလား ၁၄၁<br /><br />၂၅၅။ ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ ဘ၀သံသရာရွိေၾကာင္းကို လက္ခံအားေပးေနပါသလား ၂၀၅<br /><br />၂၅၆။ ဗုဒၶရဲ႕ ဓမၼေတြဟာ ဘိကၡဳေတြအတြကသာေလာ ၁၂၇<br /><br />၂၅၇။ ဗုဒၶရဲ႕ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ သူနာျပဳအဂၤါ ရွိပါသလား ၁၄၈<br /><br />၂၅၈။ ဗုဒၶသည္ လက္ေ၀ခံ သူေတာင္းစား၀ါဒမဟုတ္ ၉၀<br /><br />၂၅၉။ ဗုဒၶသာသနာေတာ္၌ အေျပာရ၊ အသိရအခက္ဆံုးတရားဆိုတာ ဘာလဲ ၁၄၇<br /><br />၂၆၀။ ဗိုလ္ငါးပါး ဘုရားေဟာထဲမွာ ဘယ္ဗိုလ္ဟာ အခ်ဳပ္လဲ ၃၀၇<br /><br />၂၆၁။ ေဗဒင္ေျခာက္ပံုက ဘာေတြလဲ ၂၂၃<br /><br />၂၆၂။ ဗ်ာပါဒနဲ႔ ေဒါသတို႔ဟာ ထူးျခားပါသလား ၁၅၄<br /><br />၂၆၃။ ျဗဟၼာဘံုမွာ ေသာက၊ ပရိေဒ၀၊ ဒုကၡ၊ ေဒါမနႆ တို႔ မရွိဘူးေလာ ၁၇၆<br /><br /><br /><br />(ဘ)<br /><br />၂၆၄။ ဘယ္ဆရာမ်ားကိုမွ ထိပါး၊ ပုတ္ခတ္တာ မဟုတ္ပါ ၇၄<br /><br />၂၆၅။ ဘဒၵ၀ဂၢီညီေနာင္သံုးက်ိပ္၏ ဘြဲ႔ေတာ္မ်ား ၃၄၄<br /><br />၂၆၆။ ဘယ္သူေတြ ေန႔တုိင္း အ႐ူးထေနသူ တစ္စုဆိုတာ ၁၄၀<br /><br />၂၆၇။ ဘ၀အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ ျဖစ္၊ ပ်က္ေနာတာ ဘာေၾကာင့္လဲ ၂၂၉<br /><br />၂၆၈။ ဘ၀ကို ျမတ္စြာဘုရား ခ်ီးမြမ္းသည္မဟုတ္ပါေလာ ၉၈<br /><br />၂၆၉။ ဘ၀ျပတ္ ဥေစၧဒဒိ႒ိသမား၌ ငါစြဲ၊ အတၱစြဲ မရွိဘူးလား ၂၈၀<br /><br />၂၇၀။ ဘ၀သမၸတၱိဆိုတာဟာ လူ၊ နတ္ဘ၀ကို ဆိုတာ မဟုတ္လား ၃၇၁<br /><br />၂၇၁။ ဘာေၾကာင့္ ဘာျဖစ္လို႔ အနတၱမည္တာလဲ ၁၂၆<br /><br />၂၇၂။ ဘာဏ၀ါရတစ္ခုဟာ ဘယ္ေလာက္ရွည္လ်ားပါသလဲ ၃၀၈<br /><br />၂၇၃။ ဘာ၀နာကုသိုလ္ကို ၀စီကံႏႈတ္ျဖင့္ ရြတ္ဆိုပြားမ်ားမႈျပဳလို႔ ရႏိုင္သလား ၂၀၁<br /><br />၂၇၄။ ဘာသာေရးအစဲြကား ခုိင္ၿမဲလွ၏ ၅၅<br /><br />၂၇၅။ ဘာသာေရးႏွင့္ ၫႊန္ၾကားလႊာ ၇<br /><br />၂၇၆။ ဘာသာ၀င္အမ်ားတို႔အား ခ်စ္ၾကည္ေလးစားစြာျဖင့္ ပန္ၾကားလႊာ ၆<br /><br />၂၇၇။ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ မတဲ့ဆံုးသူကေတာ့ ၄၅<br /><br />၂၇၈။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္တိုင္း ဒုကၠရစရိယာ က်င့္ရတာပဲလား ၃၃၃<br /><br />၂၇၉။ ဘုရားအေလာင္းဒုကၠရစရိယာခန္း၌ မစင္စား၍က်င့္သေလာ ၁၇၉<br /><br />၂၈၀။ ဘုရားကိုးဆူေကၽြးသလို ဟာမ်ိဳးပဲ ၅၆<br /><br />၂၈၁။ ဘုရား၊ ေက်ာင္းေတာ္၊ ေစတီေပၚသို႔ မိန္းမမ်ား မ၀င္ေကာင္း၊ မထိေကာင္း<br /><br />ရွိမခိုးေကာင္းဘူးေလာ ၂၇၄<br /><br /><a href="http://thamameggin.blogspot.com/2010/08/blog-post_3247.html">၂၈၂။ ဘုရား၊ ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာတို႔မွာ အကုသိုလ္ကံေတြရွိေနလို႔ ၀ဋ္လိုက္တာလား ၂၇၂</a><br /><br />၂၈၃။ ဘုရားပြဲ က်င္းပျခင္းဟာ ငရဲရွာတာလားတဲ့ ၁၄၅<br /><br />၂၈၄။ ဘုရားရွင္တိုင္း ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ကို ပညတ္ေတာ္မူသလား ၃၁၀<br /><br />၂၈၅။ ဘုရားလက္ထက္ အသက္အရွည္ဆံုး ရဟႏၲာဘယ္သူလဲ ၂၆၂<br /><br />၂၈၆။ ဘုရားသခင္၏ သပိတ္ေတာ္ဟာ ေရႊလား၊ ေျမလား၊ သံလား၊ ေက်ာက္လား ၃၁၅<br /><br />၂၈၇။ ဘုရားေဟာဆိုတိုင္း ပစ္ခတ္ယံုရမွာလား ၄၂<br /><br />၂၈၈။ ဘုရားေဟာထဲမွာ ေသမင္းမျမင္ရေသာနည္း ရွိသလား ၁၅၉<br /><br /><br /><br />(မ)<br /><br />၂၈၉။ မအိုေအာင္ အသက္ ရာ၊ ေထာင္ရွည္ေအာင္ ျပဳနည္းဘုရားေဟာရွိသလား ၁၂၅<br /><br />၂၉၀။ မဂၢသစၥာ အစစ္အမွန္တရားျဖစ္ပုံ ၈၄<br /><br />၂၉၁။ မဂၢသစၥာ သမၼာဒိ႒ိမ်ိဳးဆိုတာ ၅၉<br /><br />၂၉၂။ မဂၢင္ရွစ္ပါး ဆိုတာဘာလဲ ၆၄<br /><br />၂၉၃။ မဂၢင္ရွစ္ပါး ခြဲျခားအဓိပၸါယ္ ၆၄<br /><br />၂၉၄။ မဂ္စိတ္တစ္ပါးတည္းက စ်ာန္(၅)ပါးလံုးကို ယွဥ္တြဲရယူႏိုင္ပါသလား ၁၈၃<br /><br />၂၉၅။ မဂ္စိတ္၊ ဖိုလ္စိတ္ဟာ ဒဒုကၡသစၥာေလာ ၂၀၇<br /><br />၂၉၆။ မဂ္၊ ဖိုလ္ တရားရွာမွီးသူေတြဟာ သခၤါရဒုကၡကို ရွာေဖြေနသူတဲ့ ၃၅၉<br /><br />၂၉၇။ မဂ္၊ ဖိုလ္ေနာင္ ပစၥေ၀ကၡဏာဉာဏ္က ဘာေတြကိုဆင္ျခင္တာလဲ ၃၂၅<br /><br />၂၉၈။ မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ သႏၲဳသိတနတ္သားဟာ အဘိဓမၼာတရားဆံုးေတာ့ နတ္ရဟႏၲာ<br /><br />ျဖစ္ပါသလား ၃၆၅<br /><br />၂၉၉။ မယ္ေတာ္မာယာ သက္ေတာ္ဘယ္ေလာက္မွာ ဘုရားအေလာင္း ပဋိသေႏၶေနသလဲ ၃၂၀<br /><br />၃၀၀။ မဟာသမယ တစ္သုတ္လံုးဟာ နတ္၊ ျဗဟၼာတို႔အမည္ေတြေဖာ္ထုတ္ကာ ႏႈတ္ဆက္<br /><br />႐ံုမွ်နဲ႔ တရားထူးရႏိုင္ပါမည္လား ၃၅၇<br /><br />၃၀၁။ မာရ္နတ္ႀကီးဟာ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ ျဗဟၼာႏွစ္ဆယ္ကို အစိုးရေသာနတ္မင္းႀကီးလား ၃၁၈<br /><br />၃၀၂။ မိစၧာဒိ႒ိ(၆၂)ပါးကို ဘယ္သုတ္မွာ ေဟာထားပါသလဲ ၁၂၄<br /><br />၃၀၃။ မိစၧာဒိ႒ိ(၆၂)ပါးလံုးကို လုိက္သတ္ရမည္လား ၁၀၀<br /><br />၃၀၄။ မိစၧာဒိ႒ိကို ဘယ္တရားနဲ႔ ပယ္ရွားရမည္လဲ ၁၆၅<br /><br />၃၀၅။ မိစၧာဒိ႒ိနဲ႔ မိစၧာပဋိပဒါယူမွားႏွင့္ အက်င့္မွားဆိုတာ ဘာထူးတာလဲ ၁၆၄<br /><br />၃၀၆။ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီကို မည္သူက ဥပဇ္ၥ်ာယ္ျပဳ၍ရဟန္းခံေပးသလဲ ၃၅၅<br /><br />၃၀၇။ မိန္းမမ်ား တင္ပလႅင္ေခြ ထိုင္ေကာင္းသလား ၂၇၈<br /><br />၃၀၈။ မိမိအရိယာျဖစ္ေၾကာင္း မေျပာျပေကာင္းဘူးလား ၁၁၉<br /><br />၃၀၉။ ေမတၱာအပို႔ခံရသူမွာ အက်ိဳးဘယ္ႏွစ္ပါးရပါသလဲ ၄၁၃<br /><br />၃၁၀။ ေမတၱာခံယူသူတို႔ ခ်မ္းသာရပုံ ၀ိသာခမေထရ္၀တဳ ၄၁၅<br /><br />၃၁၁။ ျမင္၊ ၾကား၊ နံ၊ သိ စိတ္ေတြဟာ ဥေပကၡာ၊ သုခ၊ ဒုကၡေ၀ဒနာတို႔ေလာ ၂၈၄<br /><br />၃၁၂။ ျမတ္စြာဘုရားအား တီးမႈတ္၊ သီဆိုမႈတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ဖူးေျမာ္ျခင္းမျပဳရဟု <br /><br />တားျမစ္မႈမ်ား ရွိသလား ၃၁၆<br /><br />၃၁၃။ ျမတ္စြာဘုရား၏ေျခေတာ္အစံုကို နဖူးတိုက္ ဦးခိုက္ေသာအမ်ိဳးသမီးမ်ား ရိွသလား၂၇၇<br /><br />၃၁၄။ ျမတ္စြာဘုရား၏ေျခေတာ္ကို ျမဴမႈန္ေပလို႔ ေျခေဆးေတာ္မူတာလား ၃၃၇<br /><br />၃၁၅။ ျမတ္စြာဘုရားကို မစင္နဲ႔ ငံုေထြးသူေတြ ၁၇၂<br /><br />၃၁၆။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏အထက္ေပၚမွ နတ္၊ လူတို႔သြားလို႔မရဘူးလား ၃၀၈<br /><br />၃၁၇။ ျမတ္ဗုဒၶက ကာမတရားအားေပးခ်င္လို႔ သဂၢကထာ နတ္ခ်မ္းသာကို ေဟာၾကားတာလား ၃၇၇<br /><br />၃၁၈။ ျမတ္ဗုဒၶဘယ္ႏွစ္၀ါအရမွာ မိန္းမမ်ားကို ရဟန္းျပဳခြင့္ ေပးသနားပါသလဲ ၃၀၂<br /><br />၃၁၉။ ျမတ္ဗုဒၶမရွိတဲ့ေနာက္ ရဟန္းသံဃာကို ဘယ္သူအုပ္ခ်ဳပ္သလဲ ၁၃၃<br /><br />၃၂၀။ ျမတ္ဗုဒၶလက္ထက္ ကၽြတ္တမ္း၀င္သူ အေရအတြက္ ၁၁၂<br /><br />၃၂၁။ ျမတ္ဗုဒၶသည္ လူ၊ တိရိစၧာန္တို႔ကို စီးေတာ္မူသေလာ ၃၀၉<br /><br />၃၂၂။ ျမန္မာျပည္မွာ ရဟႏၲာ မရွိဘူးေလာ ၁၃၇<br /><br />၃၂၃။ ေျမလွ်ိဳး၊ မိုးပ်ံ သိဒၶိရွင္ႀကီးလုပ္နည္း ၇၄<br /><br /><br /><br />(ယ)<br /><br />၃၂၄။ ယထာဘူတဉာဏ္ဆိုတာ ဘာလဲ ၁၀၅<br /><br />၃၂၅။ ယေန႔အမ်ိဳးသမီးမ်ား ဘာေၾကာင့္ရဟန္းမျပဳရတာလဲ ၃၀၂<br /><br />၃၂၆။ ယမကပါဋိဟာ တန္ခိုးေတာ္ျပရာမွ ေရ၊ မီး အစံုအစံု အတူတူတစ္ၿပိဳင္တည္း <br /><br />ထြက္ပါသလား ၃၆၅<br /><br />၃၂၇။ ေယာဂီဟာ အလင္းေရာင္ကို မမွတ္ရတာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ ၁၆၆<br /><br /><br /><br />(ရ)<br /><br />၃၂၈။ ရတၱၫူ ညဥ့္အပိုင္းအျခားကို သိေသာသူဆိုတာ ဘာအဓိပၸါယ္ရွိသလဲ ၃၆၆<br /><br />၃၂၉။ ရဟန္းေတာ္မ်ား ေန႔သန္႔စင္တယ္ဆိုတာ ဘယ္ဟာပါလဲ ၁၆၂<br /><br />၃၃၀။ ရဟႏၲာအစစ္က ““ငါရဟႏၲာပဲ””လို႔ ဘာေၾကာင့္မေျပာၾကားရတာလဲ ၃၅၄<br /><br />၃၃၁။ ရဟႏၲာ စစ္၊ မစစ္ကိုသိနည္း ၁၁၉<br /><br />၃၃၂။ ရဟႏၲာဆိုတာဘာလဲ၊ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးလို႔ မွတ္ထားရမွာလဲ ၁၉၉<br /><br />၃၃၃။ ရဟႏၲာေပါင္း သံုးေသာင့္တို႔၏ဆရာ ပုထုဇဥ္မေထရ္ႀကီး ၁၇၂<br /><br />၃၃၄။ ရဟႏၲာျဖစ္ေနမွပဲဟာ ဘာေၾကာင့္ ငါဟာ ရဟႏၲာလို႔ မေျပာေကာင္းတာလဲ ၂၀၀<br /><br />၃၃၅။ ရဟႏၲာမ်ား အမွားေရး အမွားဆိုပံု ၁၀၂<br /><br />၃၃၆။ ရဟႏၲာမ်ား အပိုစကားေတြ ေျပာၾကားေသးသလား ၂၈၃<br /><br />၃၃၇။ ရဟႏၲာဟာ ေလာကီေရးရာတို႔ကို ေလ့လာလိုက္စားျပဳၾကေသးသလား ၃၅၀<br /><br />၃၃၈။ ရဟန္းပုဂၢိဳလ္၏ နိစၥသီလ ၃၈၅<br /><br />၃၃၉။ ရာရွင္စနစ္ဟာ ပိဋကတ္ေတာ္မွာလည္း ပါတယ္ဆိုတာဟုတ္ပါသလား ၃၁၁<br /><br />၃၄၀။ ရိပ္သာက ေသာတာပန္နဲ႔ ရဟႏၲာမ်ား ၁၁၇<br /><br />၃၄၁။႐ုပ္ကလာပ္ဆိုတာ ဘာလဲ ၂၁၃<br /><br />၃၄၂။ ႐ုပ္တရား၌၀ိပႆနာပြားနည္း ၈၇<br /><br />၃၄၃။ ႐ုပ္တရားမ်ားကို ပထ၀ီ႐ုပ္ စသည္မခြဲျခားဘဲ တစ္ေပါင္းတည္း စုကာ ၀ိပႆနာ႐ႈလို႔ရသလား ၂၇၁<br /><br />၃၄၄။ ႐ုပ္၊ နာမ္၊ ခႏၶာကို ဒဒုကၡသစၥာ ႏွိပ္စက္ခံ သက္သက္ဆိုတာ ဘယ္သူက ဘယ္လိုႏွိပ္စက္ေနတာလဲ ၁၇၈<br /><br />၃၄၅။ ႐ုပ္ပရမတ္ သေဘာခြဲခန္း ၈၇<br /><br />၃၄၆။ ႐ုပ္ေဖာက္ျပန္တယ္ဆိုတာ ဘာေၾကာင့္ဘယ္လိုလဲ ၁၆၀<br /><br />၃၄၇။ ႐ုပ္ေဖာက္ျပန္ပံု ၈၇<br /><br />၃၄၈။ ႐ိုးရာခံေနက် သရဏဂံု ၄၆<br /><br />၃၄၉။ ေရစက္ခ်မွ အလွဴဒါနဟာ ၿပီးေျမာက္သေလာ ၄၀၅<br /><br />၃၅၀။ ရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကို ဘယ္သူတရားေဟာေပးလို႔ ရဟႏၲာႀကီးျဖစ္သြားတာလဲ ၃၃၈<br /><br />၃၅၁။ ရွင္၊ ရဟန္း ျပဳမေပးႏိုင္တဲ့ သာ၀ကရဟန္းေတာ္မ်ားရယ္လို႔ ရွိေကာင္းပါသလား ၃၂၄<br /><br />၃၅၂။ ရွင္သာမေဏပုဂၢိဳလ္၏ နိစၥသီလ ၃၈၅<br /><br />၃၅၃။ ရွင္သာရိပုတၱရာ အထက္မဂ္၊ ဖိုလ္အတြက္ ျမတ္ဘုရား တရားမေဟာခဲ့ဘူးဆိုတာ ဟုတ္ပါသလား ၃၄၀<br /><br />၃၅၄။ ရွင္သာရိပုတၱရာက ရွင္ေမာဂၢလာန္ေလာက္ ပညာဉာဏ္မထက္လို႔ လ၀က္ေနာက္က်သြားရတာလား ၃၄၀<br /><br />၃၅၅။ ရွင္သာရိပုတၱရာ ကယ္ခၽြတ္ေသာ သတၱ၀ါေပါင္း စာရင္းအင္းမ်ားရွိပါသလား ၃၆၇<br /><br />၃၅၆။ ရွိၿပီးေရႊေငြ မစြန္႔ဘဲ လူမ်ားဆယ္ပါးသီလ ေစာင့္ေကာင္းသေလာ ၃၈၉<br /><br />၃၅၇။ ေရွ႕ေနာက္မညီေသာစကား ၇၉<br /><br />၃၅၈။ ေရႊက်င္သာသနာပိုင္ မိန္႔ခြန္းေတာ္ ၁၆၈<br /><br />၃၅၉။ ေရႊတိဂံုေစတီျမတ္၏ ေနာင္ေတာ္ႀကီးလား ၃၁၇<br /><br /><br /><br />(လ)<br /><br />၃၆၀။ လကၡဏာေရး သံုးပါးစလံုးကို ႐ႈပြားရမွာလား ၁၀၂<br /><br />၃၆၁။ လကၡဏာေရးသံုးပါးမွာပါတဲ့ ဒဒုကၡနဲ႔ သစၥာ(၄)ပါးမွာ ပါတဲ့ဒုကၡ ဘယ္လိုထူးသလဲ ၁၇၆<br /><br />၃၆၂။ လျပည့္၊ လကြယ္၊ ရွစ္ရက္ေန႔တို႔ကို ဥပုသ္ေန႔ဟု ုရားရွင္သတ္မွတ္ေဟာၾကားခဲ့သေလာ ၃၉၈<br /><br />၃၆၃။ လုပ္ရဟႏၲာမ်ား ၁၁၇<br /><br />၃၆၄။ လူအနာဂါမ္သည္ေျခာက္ႀကိမ္၊ ေျခာက္ဘ၀ထက္ ပိုမေနရဘူးေလာ ၂၃၂<br /><br />၃၆၅။ လူအမ်ိဳးသမီးထဲက ေရွးဦးစြာ အရိယာျဖစ္သူ ၃၄၆<br /><br />၃၆၆။ လူအ၊ လူနတို႔အတြက္ အေျဖမဟုတ္ ၉၄<br /><br />၃၆၇။ လူႏံု၊ လူအတုိ႔အတြက္ သိပိုင္ခ်က္မဟုတ္ ၉၆<br /><br />၃၆၈။ လူေတြ ၀ိနည္းတတ္ေအာင္ သင္ပါ ၁၄၄<br /><br />၃၆၉။ လူနာမ်ား လုိက္နာျပဳက်င့္ရမည့္ အဂၤါရွိပါသလား ၁၀၀<br /><br />၃၇၀။ လူပုဂၢိဳလ္တို႔ အနိစၥသီလ ၃၈၅<br /><br />၃၇၁။ လူပ်ိဳဘုရား ဘာေၾကာင့္မရွိေကာင္သလဲ ၄၀၉<br /><br />၃၇၂။ လူ႔ျပည္၌ျပန္ျဖစ္ေသာ ေသာတာပန္မ်ား ရွိသလား ၁၀၇<br /><br />၃၇၃။ ေလာကထဲမွာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ရစတမ္းပဲ ၇၆<br /><br />၃၇၄။ ေလာကမွာ စိတ္ကေခါင္းေဆာင္လား၊ ပညာကေခါင္းေဆာင္လား ၁၉၀<br /><br />၃၇၅။ ေလာကဓံရဲ႕ မူရင္းအစစ္ဆိုတာ ဘာလဲ ၁၁၇<br /><br />၃၇၆။ ေလာကနတ္ဆိုတာ ဘာလဲ ၂၂၈<br /><br />၃၇၇။ ေလာကနတ္ (၂)မ်ိဳး ၂၂၈<br /><br />၃၇၈။ ေလာကနိဗၺာန္ဆိုတာ မွန္သလား၊ ဘယ္တင္း ဘယ္ဟာလဲ ၂၉၅<br /><br />၃၇၉။ ေလာက၌ အေရးအႀကီးဆံုး သက္ေစာင့္ အေဆာင္တရားတစ္ခု ၁၃၅<br /><br />၃၈၀။ ေလာကီကုသိုလ္ စိတ္ေဇာက နိဗၺာန္အစစ္ကို အာ႐ုံျပဳႏိုင္သေလာ ၂၆၄<br /><br />၃၈၁။ ေလာကီစ်ာန္ အဘိညာဥ္ ၀ိဇၨာ(၅)ပါး ၇၀<br /><br />၃၈၂။ ေလာကုတၱရာ သခၤါရဆိုတာ ဘယ္ဟာမ်ိဳးပါလဲ ၂၀၆<br /><br />၃၈၃။ လြယ္မေယာင္နဲ႔ခက္တဲ့ ပုစၧာ ၉၄<br /><br /><br /><br />(၀)<br /><br />၃၈၄။ ၀ါသနာဆိုတာ ကိေလသာလား ဘာလဲ ၂၄၅<br /><br />၃၈၅။ ၀ါသနာဆိုတာ ဘာစကားလဲ ၂၄၅<br /><br />၃၈၆။ ၀ိဇၨာတုနဲ႔ ၀ိဇၨာစစ္ခြဲခန္း ၇၈<br /><br />၃၈၇။ ၀ိပႆနာအလုပ္ အားထုတ္တတ္ဖို႔ရာ စာတတ္ဖို႔မလိုဘူးဆိုတာ ဟုတ္မွန္ပါသလား ၁၇၁<br /><br />၃၈၈။ ၀ိပႆနာအလုပ္နဲ႔ ဘ၀ျဖဳတ္ ႐ႈတ္ေထြးလာျပန္ျခင္း ၁၁၄<br /><br />၃၈၉။ ၀ိပႆနာကံက ဇာတိကုိ မေပးေတာ့ဘူးလား ၁၂၈<br /><br />၃၉၀။ ၀ိပႆနာကုသိုလ္သည္ ဘ၀ကို ခ်ဳပ္ျပတ္ေစသလား ၁၁၃<br /><br />၃၉၁။ ၀ိပႆနာဉာဏ္ပါမွ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ျဖစ္သေလာ ၄၀၉<br /><br />၃၉၂။ ၀ိပႆနာတရား ပြားမ်ားေနသူကို စ်ာန္၀င္စားသူ ေခၚသလား ၁၄၂<br /><br />၃၉၃။ ၀ိပႆနာ႐ႈရာ၌ ဃနခံတယ္ဆိုတာ ဘာလဲ ၂၉၉<br /><br />၃၉၄။ ၀ိပႆနာ၌ ဃန ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးခံရွိေနပါသလဲ ၂၉၉<br /><br />၃၉၅။ ၀ိပႆနာႏွင့္ ၀ိပႆနာဉာဏ္ထူးသေလာ ၉၈<br /><br />၃၉၆။ ၀ိပႆနာဘူမိ ၀ိပႆနာဘံုဆိုတာ ဘာလဲ ၃၃၇<br /><br />၃၉၇။ ၀ိပႆနာေယာဂီေသရင္ နတ္ျပည္ေရာက္တယ္ဆိုတာေကာ မွန္ပါသလား ၁၁၄<br /><br />၃၉၈။ ၀ိပႆနာလုပ္ခ ရရွိ၊ ခံစားရပံုမ်ား ၉၃<br /><br />၃၉၉။ ၀ိပႆနာ ေလာကီမဂ္က မဂ္ကိစၥေလးခ်က္ကို တစ္ခ်က္တည္းနဲ႔ ၿပီးေစႏိုင္သလား ၂၅၂<br /><br />၄၀၀။ ၀ိပႆနာ သမၼာဒိ႒ိမ်ိဳး <br /><br />၄၀၁။ ၀ိပႆနာသမားက ဘာသခၤါရကို မွတ္႐ႈရမွာလဲ ၂၆၁<br /><br />၄၀၂။ ၀ိေ၀ကဆိုတာ ဘယ္ေနရာမ်ိဳးလဲ ၁၂၅<br /><br />၄၀၃။ ၀ိေ၀ကဆိုတာ ဘာအနက္ ဘာသေဘာလဲ ၁၂၆<br /><br />၄၀၄။ ၀ိသာခမေထရ္၀တဳ ၄၁၅<br /><br />၄၀၅။ ၀ိသာခရဲ႕ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးဟာ ပုပၹာရံုလား၊ ပုဗၺာရံုလား ၃၀၆<br /><br />၄၀၆။ ၀ိဟာရသမာပတ္ဆိုတာ ဘယ္လို၀င္စားတာမ်ိဳးလဲ ၃၀၅<br /><br />၄၀၇။ ၀ုဌာနဂါမိနီ ဉာဏ္ပညာဆိုတာ ဘယ္လိုဉာဏ္ပညာမ်ိဳးလဲ ၂၃၃<br /><br />၄၀၈။ ေ၀ဒနာခြာနည္း၊ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္ေအာင္လုပ္နည္း ၂၅၈<br /><br />၄၀၉။ ေ၀ေနယ်ဇၥ်ာသယတရားဆိုတာဘာလဲ ၁၅၈<br /><br />၄၁၀။ ေ၀ဖန္စရာေတြကေတာ့ ၄၄<br /><br /><br /><br />(သ)<br /><br />၄၁၁။ သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ့ အေ၀းႀကီးပဲ ၄၄<br /><br />၄၁၂။ သကၠရာဇ္၊ သကရာဇ္၊ ေကာဇာ၊ ေဂါဇာ ဘယ္ဟာက မွန္ပါသလဲ ၃၄၃<br /><br />၄၁၃။ သကၠယဒိ႒ိသည္ အၿမဲတည္ရွိေနေသာ ပင္ကိုတရားေလာ ၁၉၆<br /><br />၄၁၄။ သခၤါရဟာ အျပဳသေဘာလား၊ အျပဳခံ သေဘာလား ၂၆၀<br /><br />၄၁၅။ သင္းခ်ိဳင္းကုန္းအေဖာ္ ေခၚသူသိဒၶိရွင္မ်ား ၈၃<br /><br />၄၁၆။ သခၤ်ဳိင္းကုန္းက ထြက္ေပါက္လမ္းမ ၈၁<br /><br />၄၁၇။ သခၤ်ဳိင္းကုန္းက ၀ိဇၨာမ်ား ၈၀<br /><br />၄၁၈။ သခၤ်ဳိင္းကုန္း သြားမဆံုးလမ္း ၇၀<br /><br />၄၁၉။ သစၥကပရိဗိုဇ္ႀကီး အပါယ္လားသေလာ ၃၆၂<br /><br />၄၂၀။ သတၱကၡတၱဳ ပရမ သကဒါဂါမ္ရွိသေလာ ၂၃၁<br /><br />၄၂၁။ သတၱကၡတၱဳ ပရမ ေသာတာပန္မ်ိဳးဟာ ျဗဟၼာ့ဘံုမွာ ျဖစ္ေကာင္းသလား ၂၃၀<br /><br />၄၂၂။ သတၱ၀ါတို႔၏အ႐ူးထျခင္းမ်ား ၆၇<br /><br />၄၂၃။ သတိပ႒ာန္တရားႏွင့္မွသာ မဂ္ဖိုလ္ကိုရေကာင္းသလား ၂၅၆<br /><br />၄၂၄။ သမထ ဘ၀နာ၏ လမ္းႏွစ္သြယ္ ၈၁<br /><br />၄၂၅။ သေဗၺ ဓမၼာ အနတၱ၌ သေဗၺဓမၼာ ပုဒ္အရ မဂ္၊ ဖိုလ္၊ နိဗၺာန္ပါႏိုင္သလား ၂၆၃<br /><br />၄၂၆။ သမာဓိဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးရိွသလဲ ၂၀၂<br /><br />၄၂၇။ သမၼာဒိ႒ိ ပဥႇာက႑ ၅၈<br /><br />၄၂၈။ သမၼာဒိ႒ိ စက္တစ္လံုး၏ တန္ဖိုး ၄၀<br /><br />၄၂၉။ သမၼာဒိ႒ိဆိုတာ ဘာလဲ ၅၈<br /><br />၄၃၀။ သမၼာဒိ႒ိ လုပ္သားႀကီး ၉၁<br /><br />၄၃၁။ သမၼာဒိ႒ိမ်ိဳး (၅)ပါး ၅၈<br /><br />၄၃၂။ သမၼာဒိ႒ိမ်ိဳး (၄၀)ပါး ၆၃<br /><br />၄၃၃။ သမၼာ၀ါယာမ မဂၢင္လုပ္သားႀကီး ၉၂<br /><br />၄၃၄။ သမၼာသကၤပၸ မဂၢင္ လုပ္သားႀကီး ၉၂<br /><br />၄၃၅။ သမၼာသတိမဂၢင္ လုပ္သားႀကီး ၉၂<br /><br />၄၃၆။ သမၼာသမာဓိ မဂၢင္ လုပ္သားႀကီး ၉၂<br /><br />၄၃၇။ သမၼာသမ္ၺဳဒၶ၏ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ႏွင့္ ပေစၥကဗုဒၶါ၏ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္တို႔ဟာ ကိေလသာ ပယ္ပံုခ်င္းကေတာ့ အတူတူပဲမဟုတ္လား ၂၄၄<br /><br />၄၃၈။ သယမ္ၻဴဉာဏ္ဆိုတာ ဘယ္ဟာမ်ိဳးလဲ၊ သဗၺညဳတဉာဏ္လား ၄၀၂<br /><br />၄၃၉။ သရဏဂံုခံသူ လူတန္းစား ႏွစ္မ်ိဳး ၄၅<br /><br />၄၄၀။ သရဏဂံုတည္ ဥပါသကာအစစ္ကား ရွားပါးလွ၏ ၅၃<br /><br />၄၄၁။ သရဏဂံုတည္သူကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ သိရမွာလဲ ၃၁၄<br /><br />၄၄၂။ သရဏဂံုမတည္သူ၏ ဒဒါန၊ သီလ၊ ကုသိုလ္စုဟာ အက်ိဳးမရ ၅၀<br /><br />၄၄၃။ သႆတဒိ႒ိ ယူစြဲပံု တုိတုိကေလးေမး ၂၈၈<br /><br />၄၄၄။ သႆတနဲ႔ ဥေစၧဒဒိ႒ိ ၂ ပါး ဘယ္ဟာက အျပစ္ႀကီးမားသလဲ ၂၉၃<br /><br />၄၄၅။ သႆတႏွင့္ ဥေစၧဒဒိ႒ိမွ လြတ္ေအာင္ေကာ ၂၈၁<br /><br />၄၄၆။ သာမုကၠံသိကေဒသနာဆုိတာ ဘာလဲ ၁၁၂<br /><br />၄၄၇။ သာသနာကို ဓါးကိုင္ျပဳလို႔ မခုိင္ၿမဲႏိုင္ေခ် ၅၅<br /><br />၄၄၈။ သာသနာေတာ္၏ ဦးတည္ခ်က္ပန္းတိုင္ရွိသလား ၁၂၁<br /><br />၄၄၉။ သာသနာေတာ္တည္ရာ အုတ္ျမစ္ဟာ ဘာလဲ ဘယ္ဟာလဲ ၁၄၄<br /><br />၄၅၀။ သာသနာေတာ္မွာ ဘယ္တရားကို ပြားမ်ားဖို႔ အေရးအႀကီးဆံုးလဲ ၁၈၄<br /><br />၄၅၁။ သာသနာပ ေလာကထဲမွာ ရဟႏၲာေတြ အၿမဲရွိေနသလား ၁၀၄<br /><br />၄၅၂။ သာသနာဘက္လိုလို ဟုိဘက္လိုလိုနဲ႔ ၇၄<br /><br />၄၅၃။ သာသနာဖ်က္ေကာင္ေတြ မျဖစ္ေစနဲ႔ ၁၄၅<br /><br />၄၅၄။ သာသနာဖ်က္တို႔စကား မယံုနဲ႔ ၃၅၇<br /><br />၄၅၅။ သားေတာ္ရာဟုလာ ရဟႏၲာျဖစ္တာဟာ သာမေဏဘ၀နဲ႔လား၊ ရဟန္းျဖစ္မွလား ၃၃၆<br /><br />၄၅၆။ သိၾကားသာသနာ ၂၅၀၀ ဆိုတာ တကယ္ရွိသလား ၃၆၁<br /><br />၄၅၇။ သိဒၶတၱမင္းသား ဥယ်ာဥ္ကစားသြားရာ နိမိတ္ႀကီး ၄ ပါးကို တစ္ႀကိမ္တည္းျမင္တာလား၊ <br /><br />ဘယ္လိုလဲ ၃၂၁<br /><br />၄၅၈။ သိဒၶတၱမင္းသားကို ပရိကၡရာရွစ္ပါးနဲ႔ ဘယ္သူက ရဟန္းျပဳေပးလို႔ ၀တ္႐ံုတတ္လာလဲ ၃၂၂<br /><br />၄၅၉။ သိဒၶတၱမင္းသား ဘုရားျဖစ္ခ်ိန္၌ ခမည္းေတာ္မင္းႀကီး၏ သက္ေတာ္ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလဲ ၃၇၀<br /><br />၄၆၀။ သိဒၶတၱမင္းသားဟာ စ်ာန္သမာပတ္ကို ဘယ္အရြယ္ကာလက ဘယ္ဆရာနဲ႔ ရရွိ၀င္စားႏိုင္ခဲ့သလဲ ၃၂၈<br /><br />၄၆၁။ သိမ္ထဲမွာ ကမၼ၀ါဉတ္ဖတ္ၿပီး ဘယ္သူက ဆရာဥပဇ္ၥ်ာယ္ျပဳကာ ဘယ္သူ႔ကုိ စတင္ ရဟန္းခံေပးပါသလဲ ၄၀၀<br /><br />၄၆၂။ သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီးဟာ စပါးႀကီးေႁမြႀကီး ျဖစ္သြားသလား ၂၁၄<br /><br />၄၆၃။ သီလသိကၡာပုဒ္တစ္ခုပ်က္က အကုန္ပ်က္သလား ၁၁၈<br /><br />၄၆၄။ သုခေ၀္ႅနာသည္ ဒုကၡသစၥာေလာ ၁၀၃<br /><br />၄၆၅။ သုခိေျႏၵ ၂ မ်ိဳး ေသာမနႆိေျႏၵ ၂ မ်ိဳးရယ္လို႔ ရိွပါသလား ၂၄၇<br /><br />၄၆၆။ သုတၱန္နည္း ဒဒါန ၄၀၄<br /><br />၄၆၇။ သုဒၶဓမၼဉာဏ္အျမင္ဆိုတာ ဘာလဲ ၁၃၁<br /><br />၄၆၈။ သုဘရာဇာလား၊ အသုဘရာဇာလား ၂၉၀<br /><br />၄၆၉။ သူနာမ်ားလိုက္နာရန္ အဂၤါေကာရွိပါေသးသလား ၁၄၉ <br /><br />၄၇၀။ သူရႆတီက ဘာေၾကာင့္ ဟသၤာ႐ုပ္စီးတာလဲ ၂၂၃<br /><br />၄၇၁။ သူရႆတီနတ္သမီးသည္ ပိဋကတ္သံုးပံုေဆာင္ နတ္ရဟႏၲာမႀကီးေလာ ၂၂၀<br /><br />၄၇၂။ သူရႆတီ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိသလဲ ၂၂၁<br /><br />၄၇၃။ သူရႆတီဆိုတာ ဘာစကားလဲ၊ အနက္အဓိပၸါယ္က ဘာလဲ ၂၂၁<br /><br />၄၇၄။ သူရႆတီမယ္ေတာ္ဆိုတာ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ပါသလား ၅၆<br /><br />၄၇၅။ ေသသူအတြက္ ဆြမ္းစဥ္သပိတ္သြတ္ အလုပ္ဟာ အဟုတ္ရေရာက္ရဲ႕လား ၁၉၃<br /><br />၄၇၆။ ေသတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ထဲက ဘာေတြရပ္စဲကင္းကြာ သြားလုိ႔လဲ ၃၀၃<br /><br />၄၇၇။ ေသတာေလာက္ေတာ့ ေၾကာက္စရာမဟုတ္ ၈၀<br /><br />၄၇၈။ ေသာတာပတၱိဖိုလ္ ပုဂၢဳိလ္၏ရပိုင္ခြင့္ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ ၃ နံပါတ္ ပဥႇာ၏အေျဖ ၉၆<br /><br />၄၇၉။ ေသာတာပတၱိမဂ္ပုဂၢိဳလ္၏ အက်ိဳးလုပ္ခရပိုင္ခြင့္ ၂ နံပါတ္ပဥႇာ၏ အေျဖ ၉၅<br /><br />၄၈၀။ ေသာတာပန္က ဘယ္ကိေလသာနဲ႔ ဘယ္သံေယာဇဥ္ေတြကို ပယ္သလဲ ၂၅၅<br /><br />၄၈၁။ ေသာတာပန္ ကာမဂုဏ္ ခံစားမႈႏွင့္ ပုထုဇဥ္တုိ႔ ခံစားမႈဟာအတူတူပဲ မဟုတ္လား၃၇၈<br /><br />၄၈၂။ ေသာတာပန္ဆိုတာ ဘာလဲ ၂၇၉<br /><br />၄၈၃။ ေသာတာပန္၌ ဣႆာ၊ မစၧရိယ ရွိေသးသေလာ ၁၁၆<br /><br />၄၈၄။ ေသာတာပန္ ေလးပါး ၂၃၁<br /><br />၄၈၅။ ေသာတာပန္မွာ ငါ့လင္၊ ငါ့သား၊ ဒဒိ႒ိစြဲ ရွိလို႔လား ၂၇၀<br /><br />၄၈၆။ ေသာတာပန္ေသရင္ သူဆင္းရဲမ်ိဳး၌ ျဖစ္ေကာင္းေသးသလား ၁၀၇<br /><br /><br /><br />မာတိကာ ၿပီး၏<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-5133932866767377109?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-83411766970917528082011-01-23T08:05:00.000+05:302011-01-23T08:05:09.265+05:30ၾသဓိသေမတၱာ ပြားမ်ားနည္း၊ အေနာဓိသေမတၱာပြားမ်ားနည္း။<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><b>ၾသဓိသေမတၱာ ပြားမ်ားနည္း၊ အေနာဓိသ ေမတၱာပြားမ်ားနည္း။</b> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဒကာ။<span> </span>။ မွန္ပါ့၊ ေမတၱာပို႔သူရဲ႕ အက်ိဳး ၁၁ ပါးနဲ႔ ေမတၱာခံယူသူတို႔ ရရွိသည့္ အက်ိဳးမ်ားကို ယခုလို သိရလို႔ ေက်နပ္လွပါတယ္၊ ေမတၱာပြားမ်ား ပို႔သပံုမ်ားကိုလည္း လူတိုင္းနားလည္စြာ ပို႔သ တတ္ေအာင္ နည္းျပေပးပါဦး ဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ ေမတၱာတရား ပြားမ်ားပို႔သပံုနည္းကေတာ့ လြယ္လြယ္နဲ႔ လူတိုင္းပြားမ်ားတတ္ၾကဖို႔ နယ-ႏွစ္ပါးနဲ႔ပဲ ျပသေပးသြားမည္၊ ဒီေမတၱာနည္းႏွစ္ပါးနဲ႔ ပို႔သ ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ပင္ ပို႔သသူခံယူသူအားလံုးကုန္ အက်ိဳးသုခေတြနဲ႔ ျပည့္စံုျပီးေျမာက္ႏိုင္ပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ေမတၱာဆိုတာ “သူတပါးတို႔၏, သတၱ၀ါတိုင္း၏ အက်ိဳးစီးပြား ျဖစ္ထြန္းၾကီးထြားမႈကို လိုလားေတာင့္တေနမႈဟာ ေမတၱာပဲ” အဲဒီတရားကို ပြားမ်ားေနလွ်င္ စင္ၾကယ္ မြန္ျမတ္ေသာ ေနျခင္းျဖစ္၍ ျဗဟၼ၀ိဟာရ- ျဗဟၼာတို႔၏ ေနျခင္း အက်င့္တရားမို႔ ယင္းကို ျဗဟၼစိုရ္တရားလို႔လည္း ေခၚၾကတယ္၊ ကဲ…နားေထာင္မွတ္သားေပေတာ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၾသဓိသေမတၱာ ပြားမ်ားနည္း</span></b></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">(၁)<span> </span>ၾသဓိသေမတၱာ။<span> </span>။ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါကို တစ္ပါးခ်င္း တစ္မ်ိဳးခ်င္း ပိုင္းျခား ပိုင္းျခားကာ ပြားမ်ားပို႔သေသာ ေမတၱာမ်ိဳး၊ ၾသဓိ သဒၵါက အပိုင္းအျခား ပိုင္းျခားျခင္းကို ေဟာတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္ပို႔သခ်င္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ တဦးတေယာက္ကို၊ သို႔မဟုတ္ တမ်ိဳးမ်ိဳးကို စိတ္ညြတ္ရည္မွန္းျပီးေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕အမည္ကို ေခၚဆိုကာ အဟုတ္တကယ္ခ်မ္းသာ လိုလားေစခ်င္တဲ့ စိတ္ထားနဲ႔ မိမိရဲ႕စိတ္ကို ထိုသူထံသို႔ ေစလႊတ္ျပီး။<span> </span>။ ပံုပမာ….</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတၾကီးႏွင့္တကြ မင္းမႈထမ္းမ်ားအေပါင္းေတြ ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းၾကပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ထို႔အတူပဲ…</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">မိန္းမမ်ား အေပါင္းေတြ။ ေယာက္်ားမ်ား အေပါင္းေတြ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">အရိယာမ်ား အေပါင္းေတြ။ ပုထုဇဥ္မ်ား အေပါင္းေတြ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">နတ္မ်ား အေပါင္းေတြ။ လူမ်ား အေပါင္းေတြ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 72pt; text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ျပိတၱာမ်ား အေပါင္းေတြ ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းၾကပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစလို႔ စိတ္ညြတ္ပြားမ်ားေနရမယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီလိုမ်ိဳးတူ ဇာတ္တူ အလုပ္တူတို႔ကို ပိုင္းျခားသတ္မွတ္ သီးျခားေဖာ္ထုတ္ကာ ေမတၱာပြားႏိုင္တယ္၊ တေယာက္ခ်င္း တဦးခ်င္း အတြက္ကိုလည္း သူ႔အမည္ကို ေခၚဆိုျပီးေတာ့ ေမတၱာပို႔ႏိုင္တယ္။ ပံုပမာ….</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဦးျဖဴ ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာပါေစ။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ေဒၚမဲ ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာပါေစ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲဒီအတိုင္း ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ေခၚဆိုရည္မွန္း စိတ္ညြတ္တန္းျပီးေတာ့ တိုးတိုးသာသာ ႏႈတ္နဲ႔ ရြတ္ဆို ရြတ္ဆိုကာ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ သိန္း သန္း ကုေဋ ပို႔သ စီးျဖန္း ပြားမ်ားကာ ေနရမွာျဖစ္တယ္၊ အဲဒီေမတၱာက ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးတူခ်င္း သို႔မဟုတ္ တဦးခ်င္း သတၱ၀ါအနႏၲထဲမွ ပိုင္းျခားခြဲထုတ္ကာ သီးျခားပို႔သ ပြားမ်ားတဲ့ ေမတၱာမ်ိဳးျဖစ္လို႔ ယင္းကို ၾသဓိသေမတၱာလို႔ ေခၚဆိုတယ္၊ ကဲ…အဲဒါဟာ လူတိုင္းနားလည္စြာနဲ႔ ပို႔သ ပြားမ်ားတတ္ေအာင္ ျပေပးတဲ့ အလြယ္ဆံုးနည္းပဲ၊ ေနာက္တမ်ိဳးက…</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> </span><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">အေနာဓိသေမတၱာပြားမ်ားနည္း</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 72pt; text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">(၂)<span> </span>အေနာဓိသေမတၱာ။<span> </span>။ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါ အမ်ိဳးအမည္ကို ပိုင္းျခား ခြဲထုတ္ျခင္း မျပဳေတာ့ဘဲ ရွိသမွ် သတၱ၀ါေတြ အကုန္လံုးသိမ္းက်ံဳးကာ ေခၚဆို ပို႔သ ပြားမ်ားတဲ့ ေမတၱာမ်ိဳးကို ေခၚဆိုတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 72pt; text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ယင္းကိုပင္ ပဋိသမၻိဒါမဂ္ပါဠိေတာ္က- သေဗၺသတၱာ၊ သေဗၺပါဏာ၊ သေဗၺဘူတာ၊ သေဗၺ ပုဂၢလာ၊ သေဗၺ အတၱ ဘာ၀ ပရိယာ ပႏၷာ ဟု အမ်ိဳးငါးပါးနဲ႔ ျပဆိုထားတယ္၊ အဲဒီ ငါးပါးထဲက တပါးပါးနဲ႔ ေခၚဆို လိုက္ရင္ ကမၻာေပၚမွာ ရွိသမွ်သတၱ၀ါေတြ အကုန္ပါသြားတာပါပဲ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အေနာဓိသ ေမတၱာကို ေဟာသည္လို လြယ္လြယ္နဲ႔ပဲ ေခၚဆို ပြားမ်ား ပို႔သရမယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 72pt; text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ကမၻာသူ ကမၻာသားမ်ား အေပါင္းေတြ ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းၾကပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲဒီအတိုင္း ကမၻာေပၚမွာ တည္ေနၾကတဲ့ ျဗဟၼာၾကီးေတြက စျပီးေတာ့ မျမင္ရတဲ့ ပိုးမႊားကေလးေတြအထိ ရွိရွိသမွ်ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါေတြကို အာရံုျပဳ ရည္မွန္းျပီးေတာ့ အဟုတ္တကယ္ ခ်မ္းသာေစလိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ သိန္းသန္းကုေဋ အၾကိမ္မ်ားစြာ ပြားမ်ားကာ ေနရမယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ကိုင္း…ခုေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း ေမတၱာပြားသူမွာ ေရွးဦးစြာ သိထားရမည့္ အဂၤါ ၁၅ ပါးနဲ႔ ျပည့္စံုစြာ အဲဒီ ေမတၱာပို႔နည္း ႏွစ္ပါးနဲ႔ ပြားမ်ား ပို႔သကာသာ ေနပါ၊ ေမတၱာအပို႔ခံရသူေတြအတြက္ မုခ်အက်ိဳးစီးပြားရရွိခံစားရမွာ ေသခ်ာပါတယ္၊ ကဲ…အဲဒါေမတၱာ ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းပံု အလြယ္ဆံုး နည္းႏွစ္နည္းပါပဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ သည္လို အျပည့္အစံု ေျဖၾကား သင္ျပေပးတဲ့အတြက္ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကို ပြားမ်ား အားထုတ္ တတ္ပါျပီ ဆရာေတာ္၊ ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ရွိခိုးပါတယ္ ဘုရား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဣတိ သုေတသန သမၼာမဂၢဂၤပဥႇာ နိ႒ိတာ</span></b></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဗုဒၶသာသနံ စိရံ တိ႒တု။</span></b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"></span></div><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"></span></b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-8341176697091752808?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-76863530130222311552011-01-22T08:53:00.000+05:302011-01-22T08:53:51.416+05:30ေမတၱာခံယူသူတို႔ ခ်မ္းသာရပံု ၀ိသာခ မေထရ္၀တၳဳ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><b>ေမတၱာခံယူသူတို႔ ခ်မ္းသာရပံု ၀ိသာခ မေထရ္၀တၳဳ</b> </div><br /><div style="text-align: justify;">ဒကာ။ ။ ေမတၱာစစ္ ေမတၱာမွန္ျဖင့္ အပို႔ခံရသူမွာ ခ်မ္းသာသုခရရွိတဲ့ ပံုစံဝတၳဳ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ထင္ရွားတဲ့အေၾကာင္းမ်ားရွိရင္ အနည္းငယ္ လိုရင္းမွ် ထုတ္ျပပါဆရာေတာ္၊ ေမတၱာသမားမ်ား အားတက္စရာျဖစ္ေအာင္ေပါ့ ဘုရား။<br /> <a name='more'></a>ဆရာ။ ။ အင္း၊ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ လာရွိတဲ့ ဝတၳဳသက္ေသေတြ မ်ားစြာရွိပါတယ္ေလ၊ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းသမားမ်ား မွတ္သားထားၾကဖို႔ တခုေလာက္ေတာ့ ထုတ္ျပေပးပါ့မယ္။<br /><br /> မဇၩိမတိုက္ပါဋလိပုတ္ျပည္သား ၀ိသာခအမည္ရွိတဲ့ သူၾကြယ္တေယာက္ဟာ သီရိလံကာဒီပေခၚတဲ့ သီဟိုဠ္ကၽြန္း၌ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ ထြန္းကားတဲ့သတင္းစကားကို ၾကားသိရေသာအခါ သီဟိုဠ္ကၽြန္းသို႔သြားေရာက္ကာ တရားအားထုတ္လိုေသာေၾကာင့္ မိမိစည္းစိမ္ဥစၥာေတြကို သားမယားတို႔အားလႊဲအပ္စြန္႔လႊတ္လ်က္ သီဟိုဠ္ကၽြန္းဘက္သို႔ ကူးသြားျပီး မဟာ၀ိဟာရေက်ာင္းတိုက္ၾကီး၌ ရဟန္းျပဳကာ ငါးလပတ္လံုး ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ က်င့္၀တ္သိကၡာ ၀ိနည္းတရားေတာ္မ်ားကို တတ္ကၽြမ္းနားလည္ေအာင္ သင္ၾကားျပီးေနာက္ မဟာ၀ိဟာရေက်ာင္းတိုက္ၾကီးမွ ထြက္ခြာလ်က္ ကမၼ႒ာန္းတရားပြားမ်ား အားထုတ္ႏိုင္ရန္ သင့္ေလ်ာ္မည့္ေက်ာင္းတိုက္မ်ားကို ရွာျပီးလွ်င္ တေက်ာင္း တေက်ာင္း၌ ေလးလစီမွ် သင္ၾကားပြားမ်ား အားထုတ္ကာ ေနေလ့ရွိတယ္တဲ့။</div><div style="text-align: justify;"> ထိုမွေနာက္၌ ၀ိသာခေထရ္ျမတ္သည္ စိတၱလေတာင္ေက်ာင္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕လ်က္ ေမတၱာတရား ပြားမ်ားအားထုတ္မႈျပဳကာ ေလးလမွ်ၾကာေသာအခါ တျခားတေနရာ တေက်ာင္းသို႔ ေျပာင္းသြားမည္ျပဳစဥ္ ျမစိမ္းပင္ေစာင့္နတ္က ေစာင္းတန္းဦးမွ ထိုင္ကာ ငိုရွာတယ္တဲ့၊ ထိုအခါ မေထရ္ျမတ္က “ေစာင္းတန္းဦးက ရိႈက္ကာရိႈက္ ငိုေနတာ ဘယ္သူလဲ၊ ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ငိုတာလဲ”ဟု ေမးျမန္းလိုက္တယ္ တဲ့။<br /> “တပည့္ေတာ္ ျမစိမ္းပင္ေစာင့္နတ္ပါ ဘုရား၊ အရွင္ျမတ္တို႔ ဤအရပ္မွ ၾကြသြားေတာ့မည္ဆို၍ ငိုရပါသည္ ဘုရား” ဟုေလွ်ာက္ထားတယ္။<br /> “ငါ ဤအရပ္၌ ေနထိုင္သီတင္းသံုးျခင္းအားျဖင့္ အသင္နတ္မင္းတို႔မွာ ဘယ္လိုခ်မ္းသာသုခမ်ိဳး အက်ိဳးစီးပြားေတြကို ရရွိခံစားရပါသလဲ”<br /> “အရွင္ျမတ္တို႔ ဤစိတၱလေတာင္ေက်ာင္းသို႔ ၾကြေရာက္ သီတင္းသံုးကာ ေမတၱာ ဘာ၀နာတရားေတာ္မ်ား ပြားစီးပို႔သ၍ ေနေတာ္မူေသာ ေမတၱာဓာတ္ တန္ခိုးေတာ္ေၾကာင့္ ဤအရပ္၌ ဆိုးသြမ္းၾကမ္းတမ္းခက္ထန္ေသာ စကားတို႔ျဖင့္ မသင့္ မတင့္ ရွိၾကကုန္ေသာ နတ္ ဘီလူး စသည္တို႔ဟာ အရွင္ျမတ္၏ ေမတၱာဓာတ္ေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ၾကင္နာေသာ စိတ္ထားရွိၾကပါကုန္သည္၊ သင့္တင့္ခ်မ္းသာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထိုင္ၾကရပါကုန္သည္၊ အခ်င္းခ်င္းလည္း ေမတၱာတရားရၾကကုန္ပါသည္၊ အရွင္ျမတ္ဘုရားၾကြေတာ္မူပါက ထိုနတ္ဘီလူးတို႔သည္ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္ ယုတ္မာဆိုးသြမ္းေသာ စကားတို႔ျဖင့္ ျငင္းခံု ခိုက္ရန္မႈ ျပဳၾကပါလိမ့္မည္၊ ဘုရား” ဟုေလွ်ာက္ထားတယ္။<br /> “အိမ္း…ငါ သည္အရပ္မွာေနသျဖင့္ သင္တို႔ခ်မ္းသာမည္ျဖစ္လွ်င္ ေနာက္ထပ္ေလးလ ေနေပးဦးမည္” ဆိုကာ ေလးလေစ့၍ ၾကြမည္ျပဳေသာအခါ ထိုျမစိမ္းပင္နတ္က ငိုေၾကြးေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္ျပန္၍ ၀ိသာခ မေထရ္ျမတ္ဟာ အရပ္တပါးသို႔ ၾကြမသြားျဖစ္ေတာ့ဘဲ ဤအရပ္မွာပင္ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ရရွာတယ္ တဲ့၊ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ဒါမ်ိဳးေတြ မ်ားစြာပဲ ရွိပါတယ္။<br /> ကဲ…အဲဒီ၀တၳဳအေၾကာင္းအရာကို ေထာက္ဆေသာအားျဖင့္ ေမတၱာပို႔သူမွာသာ အက်ိဳးစီးပြား သုခခ်မ္းသာတရားတို႔ရတာမဟုတ္ပဲ၊ ေမတၱာအပို႔ခံရသူေတြမွာလည္း အခ်င္းခ်င္း သင့္တင့္ၾကကာ ခ်မ္းသာသုခ ရရွိၾကတာေတြကို ယံုၾကည္စြာျဖင့္ ေမတၱာတရားလည္း ပို႔သၾကေပါ့၊ သူတပါးပို႔သတဲ့ ေမတၱာကိုလည္း ခံယူၾကေပါ့၊ ေက်နပ္ေလာက္ပါျပီေနာ္။<br /> ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ ေမတၱာပို႔သူရဲ႕ အက်ိဳး ၁၁ ပါးနဲ႔ ေမတၱာခံယူသူတို႔ ရရွိသည့္ အက်ိဳးမ်ားကို ယခုလို သိရလို႔ ေက်နပ္လွပါတယ္၊ ေမတၱာပြားမ်ား ပို႔သပံုမ်ားကိုလည္း လူတိုင္းနားလည္စြာ ပို႔သ တတ္ေအာင္ နည္းျပေပးပါဦး ဆရာေတာ္။<br /> ဆရာ။ ။ ေမတၱာတရား ပြားမ်ားပို႔သပံုနည္းကေတာ့ လြယ္လြယ္နဲ႔ လူတိုင္းပြားမ်ားတတ္ၾကဖို႔ နယ-ႏွစ္ပါးနဲ႔ပဲ ျပသေပးသြားမည္၊ ဒီေမတၱာနည္းႏွစ္ပါးနဲ႔ ပို႔သ ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ပင္ ပို႔သသူခံယူသူအားလံုးကုန္ အက်ိဳးသုခေတြနဲ႔ ျပည့္စံုျပီးေျမာက္ႏိုင္ပါတယ္။<br /> ေမတၱာဆိုတာ “သူတပါးတို႔၏, သတၱ၀ါတိုင္း၏ အက်ိဳးစီးပြား ျဖစ္ထြန္းၾကီးထြားမႈကို လိုလားေတာင့္တေနမႈဟာ ေမတၱာပဲ” အဲဒီတရားကို ပြားမ်ားေနလွ်င္ စင္ၾကယ္ မြန္ျမတ္ေသာ ေနျခင္းျဖစ္၍ ျဗဟၼ၀ိဟာရ- ျဗဟၼာတို႔၏ ေနျခင္း အက်င့္တရားမို႔ ယင္းကို ျဗဟၼစိုရ္တရားလို႔လည္း ေခၚၾကတယ္၊ ကဲ…နားေထာင္မွတ္သားေပေတာ့။</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-7686353013022231155?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-82827628454448325562011-01-21T07:51:00.001+05:302011-01-21T07:53:34.813+05:30ေမတၱာအပို႔ခံရသူမွာ အက်ိဳးဘယ္ႏွစ္ပါးရပါသလဲ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><b>ေမတၱာအပို႔ခံရသူမွာ အက်ိဳးဘယ္ႏွစ္ပါးရပါသလဲ</b></div><div style="text-align: justify;"><br /> ဒကာ။ ။ အခ်င္းခ်င္းေမတၱာထားၾက၊ ေမတၱာပြားၾက၊ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္းပြားမ်ားသူမွာ ခုခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း အက်ိဳး တဆယ့္တပါး ရရွိခံစားရတယ္၊ ေသရင္ ျဗဟၼာ့ျပည္လားတယ္ ဟု ေျပာေဟာၾကပါတယ္၊ ေမတၱာအပို႔ခံရသူမွာေတာ့ ဘယ္လို ခ်မ္းသာတယ္၊ ဘယ္လို အက်ိဳးစီးပြားေတြခံစားရတယ္လို႔ ေဟာေျပာတာ မၾကားသိရပါဘူး၊ ေမတၱာအပို႔ခံရသူေတြအတြက္ အက်ိဳးစီးပြားျဖစ္ေပၚခံစားရပံုမ်ား ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ပါရွိရင္ သိပါရေစ ဆရာေတာ္။<br /> </div><a name='more'></a>ဆရာ။ ။ ေမတၱာပို႔သ ပြားမ်ားေပးျခင္း၊ ေမတၱာခံယူျခင္း ႏွစ္မ်ိဳးရွိရာမွာ ေမတၱာကို ခံယူသူတို႔ဖက္က အက်ိဳးရရွိပံုေတြလည္း မ်ားစြာပဲ ရွိပါတယ္၊ ဒကာၾကီးတို႔ မယံုၾကည္ရင္ ေမတၱာအစစ္အမွန္နဲ႔ ပြားမ်ားပို႔သ စမ္းသပ္ၾကည့္ၾကေပါ့၊ ေမတၱာပို႔သူမ်ား လိုက္နာက်င့္သံုးထားရွိရမည့္ အဂၤါ ၁၅ ပါးနဲ႔ အညီ ပို႔သပြားမ်ားေပးရင္ အပို႔ခံရသူမွာ မုခ်ခ်မ္းသာ သုခရရွိႏိုင္ပါတယ္။<br /> ဒကာ။ ။ ေမတၱာပို႔သသူ၏ လိုက္နာက်င့္သံုးထားရွိရမည့္ အဂၤါ ၁၅ ပါးဆိုတာ ဘာေတြပါလဲ ဆရာေတာ္၊ ဒကာၾကီးတို႔ သိရေအာင္ ထုတ္ျပပါဦး ဘုရား။<br /> ဆရာ။ ။ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းတရား ပြားမ်ားအားထုတ္လိုသူတို႔အတြက္ ေမတၱာသုတ္ ေဒသနာေတာ္မွာ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေမတၱာမပို႔ခင္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ က်င့္သံုးျပည့္စံုထားရမည့္ ေမတၱာပုဗၺဘာဂတရား ၁၅ ပါးဆိုတာက...<br /><div style="text-align: justify;"> (၁) သေကၠာ - သဒၶါဗိုလ္၊ ဝီရိယဗိုလ္၊ သတိဗိုလ္၊ သမာဓိဗိုလ္၊ ပညာဗိုလ္၊ ငါးပါးစြမ္းအားရွိသူ ျဖစ္ရျခင္း။</div> (၂) ဥဇု - ကိုယ္ ႏႈတ္ေျဖာင့္မတ္ရိုးသားရျခင္း။<br /> (၃) သုဟုဇု - စိတ္ထားေျဖာင့္မတ္ရိုးသားရျခင္း။<br /> (၄) သုဝစ - ပညာရွိတို႔ ဆိုဆံုးမမႈကို လြယ္ကူစြာ လိုက္နာရျခင္း။<br /> (၅) မုဒု - ကိုယ္ ႏႈတ္ စိတ္ထား သံုးပါးလံုး ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေနသူျဖစ္ရျခင္း။<br /> (၆) အနတိမာနိ- မာန္မာနတရား ေထာင္လႊားမႈ မရွိရျခင္း။<br /> (၇) သႏၲဳႆက- ရရွိသမွ်ျဖင့္သာ ေရာင့္ရဲ တင္းတိမ္ေက်နပ္သူျဖစ္ရျခင္း။<br /> (၈) သုဘရ - သူတပါးတို႔ ေစာင့္ေရွာက္ေပးလွဴ ေမြးျမဴေရး၌ လြယ္ကူစြာ လိုက္နာ ေက်နပ္သူ ျဖစ္ရျခင္း။<br /> (၉) အပၸကိစၥ - မိမိက်င့္ဝတ္ ကိစၥမွ တပါး အျခားကိစၥမ်ား နည္းပါးသူ ျဖစ္ရျခင္း။<br /> (၁၀)သလႅဟုကဝုတၱိ - ပစၥည္းဥစၥာမ်ားစြာ မထား ငွက္မ်ားကဲ့သို႔ ေပါ့ပါးလြယ္ကူစြာ သြားလာေနထိုင္ အသက္ေမြးမႈရွိရျခင္း။<br /> (၁၂) နိပက - အျပစ္ကင္းေသာ လုပ္ငန္းရပ္တို႔၌ ေကာင္းစြာကြ်မ္းက်င္ ရင့္က်က္ေသာ ဉာဏ္အျမင္ရွိရျခင္း။<br /> (၁၃) အပၸဂဗၻ - ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္ထား သံုးပါးလံုး ရိုင္းျပ ၾကမ္းတမ္းမႈ မရွိ ယဥ္ေက်းသူ ျဖစ္ရျခင္း။<br /> (၁၄)ကုေလသြ နာႏုဂိဒၶ - ရဟန္းသည္ ဒကာ ဒကာမတို႔အေပၚ၌ တဏွာေပမျဖင့္တြယ္တာ ျငိကပ္ျခင္း မရွိေစရ။<br /> (၁၅) - ပညာရွိတို႔ ကဲ့ရဲ႕ စြပ္စြဲစရာ မေကာင္းေသာ အမႈကိစၥ ဟူသမွ်ကို အေသးအဖြဲကေလးမွ်ျဖစ္ေစ ဘာတခုမွ် မျပဳလုပ္ရ။<br /> ကဲ...အဲဒီ တဆယ့္ငါးပါးေသာ “ေမတၱာ ပုဗၺ ဘာဂ ပဋိပဒါ” ေခၚတဲ့ ေမတၱာမပြားမီ ေရွးဦးစြာ မိမိျပဳလုပ္ထားရမည့္ ကိုယ္က်င့္တရားမ်ားကို ျပီးစီးျပည့္စံုစြာ ျပဳလုပ္ထားျပီးမွ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကို စီးျဖန္းပြားမ်ားမႈ ျပဳတဲ့သူ၏ ေမတၱာစစ္ ေမတၱာမွန္ဟာ အပို႔ခံရသူမွာ မုခ် ခ်မ္းသာသုခ ရရွိႏိုင္ပါတယ္၊ မယံုရင္ စမ္းၾကည့္ေပါ့၊ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ဓမၼက အစမ္းခံႏိုင္တဲ့ လက္ေတြ႔ “ဧဟိ ပႆက” ဂုဏ္ရွိတယ္၊ မွန္းဆျပီး ေဟာေျပာတာ မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္ေတြ႔ဒိ႒ ေဟာေျပာခ်က္ေတြ။<br /> ဒကာ။ ။ ေမတၱာစစ္ ေမတၱာမွန္ျဖင့္ အပို႔ခံရသူမွာ ခ်မ္းသာသုခရရွိတဲ့ ပံုစံဝတၳဳ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ထင္ရွားတဲ့အေၾကာင္းမ်ားရွိရင္ အနည္းငယ္ လိုရင္းမွ် ထုတ္ျပပါဆရာေတာ္၊ ေမတၱာသမားမ်ား အားတက္စရာျဖစ္ေအာင္ေပါ့ ဘုရား။<br /> ဆရာ။ ။ အင္း၊ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ လာရွိတဲ့ ဝတၳဳသက္ေသေတြ မ်ားစြာရွိပါတယ္ေလ၊ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းသမားမ်ား မွတ္သားထားၾကဖို႔ တခုေလာက္ေတာ့ ထုတ္ျပေပးပါ့မယ္။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-8282762845444832556?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-3690636705786401722011-01-21T07:48:00.000+05:302011-01-21T07:48:23.915+05:30ကုလဒူသန ဒကာတို႔၏ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီးတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဖ်က္တာလဲ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><b>ကုလဒူသန ဒကာတို႔၏ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီးတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဖ်က္တာလဲ</b></div><br /><div style="text-align: justify;"> ဒကာ။ ။ ကုလဒူသန ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ လူဒါယကာ ဒါယိကာမ တို႔၏ ၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီးတယ္၊ ပ်က္ေအာင္လုပ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္ပံု ဘယ္နည္းနဲ႔ ဘယ္လို ပ်က္စီးေအာင္လုပ္တာကို ဆိုပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ အနည္းငယ္ေလာက္ ေဖာ္ထုတ္ ရွင္းျပပါဘုရား။<br /> <a name='more'></a>ဆရာ။ ။ အင္း...ရဟန္းမ်ားမွာ မက်င့္ေကာင္းတဲ့ အနာစာရတရားရယ္၊ က်င့္ေကာင္းတဲ့ အာစာရတရားရယ္လို႔ ႏွစ္ပါးရွိတယ္၊ အနာစာရ နဲ႔ အာစာရတရားပဲ။<br /> အနာစာရဆိုတာက ရဟန္းမ်ားအတြက္ မျပဳအပ္ မျပဳသင့္ မျပဳထိုက္ မျပဳေကာင္းေခ် မျပဳလုပ္ရ ဟု အာဏာျဖင့္ အမိန္႔ထုတ္ပညတ္ေတာ္မူထားတဲ့ ဝိနည္းပညတ္ေတာ္ေတြပဲ ျဖစ္တယ္၊ အဲဒါကို ရဟန္းျဖစ္သူတိုင္း လိုက္နာခံယူ က်င့္ၾကံရမွာျဖစ္တယ္၊ ဘယ္ေသာအခါမွ မျပဳလုပ္ မလြန္က်ဴးရဘူး။<br /> ကုလဒူသန ဆိုတာက အတိုဆံုးနည္းနဲ႔ ထုတ္ေဖာ္ျပရရင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ လူသားတို႔အား မိမိပစၥည္းကိုမေပးကမ္းရ၊ ေအာက္ထစ္ဆံုးအားျဖင့္ သစ္ရြက္ေပးျခင္း သစ္သီးေပးျခင္းကိုမွ် မျပဳလုပ္ရတဲ့။<br /> ထိုနည္းတူစြာပဲ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ေဆးကုေပးျခင္း၊ ေဗဒင္ေဟာျခင္း၊ ဓာတ္ဆင္ ဓာတ္ရိုက္ျခင္း၊ ယၾတာေခ်ျခင္း၊ လူတို႔၏ အခိုင္းအေစကို ခံယူလုပ္ကိုင္ေပးျခင္း စသည္တို႔ကို ဘာမွ မျပဳလုပ္ရ၊ ယင္းတို႔ကိုျပဳလုပ္ေသာ ရဟန္းသည္ ကုလဒူသန ဒကာ ဒကာမတို႔၏ သာသနာၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါတရားကို ပ်က္ေစေသာ ဖ်က္ဆီးေသာ ရဟန္းမည္၏တဲ့၊ အဲဒီ အျပဳအမူေတြ လုပ္ျပီးေတာ့ ဖ်က္တာပဲ၊ ကဲ...နားလည္ျပီလား၊ သိခ်င္ရင္ ဝိနည္းကို တတ္ေအာင္ သင္ထားၾက။<br /> ဒကာ။ ။ ရဟန္းက မ်က္ႏွာလို မ်က္ႏွာရ ျပဳလုပ္ေပးတာ မဟုတ္ဘဲ ဒုကၡသည္ ဒကာ ဒကာမတို႔က အသံုးလိုစြာျဖင့္ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားေသာေၾကာင့္ ျပဳလုပ္ေပးတာဆိုရင္ ငါတို႔လိုတာရတယ္ ဆိုကာ ပိုျပီးၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါတရားေတြေတာင္မွ ျဖစ္ေပၚလာၾကမွာပဲဟာ ဘယ္နည္းနဲ႔ ကုလဒူသန ဒကာ ဒကာမတို႔၏ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီးတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ “ေပးကမ္းျခင္းလွ်င္ ေအာင္ေစရာလို႔” ဆရာေတာ္တို႔ပဲ ေဟာၾကားေနၾကတဲ့ဟာ သူ႔အက်ိဳးေဆာင္ရင္ ကိုယ့္အက်ိဳးေအာင္ရမွာေပါ့ ဘုရား။<br /> ဆရာ။ ။ အင္း...ဒကာၾကီးတို႔ သိထားဖို႔က ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတာ္မွန္သမွ်ဟာ အာဏာေဒသနာေတာ္ျဖစ္တယ္၊ ဤအမႈ ဤအလုပ္မ်ိဳးကို မျပဳလုပ္ရဟု အမိန္႔အာဏာထားရွိ ထုတ္ျပန္လိုက္ရင္ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မျပဳလုပ္ မက်ဴးလြန္ရဘူးပဲ၊ ျပဳလုပ္က်ဴးလြန္ေသာ ရဟန္းသည္ အနာစာရ မေကာင္းေသာ အက်င့္ရွိေသာ ရဟန္းပဲလို႔ မွတ္ရမည္။<br /> ဒါ့ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရား စက္ဆုပ္ေတာ္မူတဲ့ ပစၥည္းေပးျခင္း၊ ေဆးကုျခင္း၊ ေဗဒင္ေဟာျခင္း၊ စတဲ့ ရဟန္းတို႔မွာ မိစၧာဇီဝျဖစ္တဲ့ အသက္ေမြးမႈမ်ိဳးကို ျပဳေသာေၾကာင့္ မေကာင္းေသာအက်င့္ (အနာစာရ) ကုလဒူသန ဒကာ ဒကာမတို႔၏ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီးေသာ ရဟန္းဟု ေခၚတယ္။<br /> ဒကာ ဒကာမတို႔ သဒၶါတရား ပ်က္စီးပံုကေတာ့၊ ေရွးသေရာအခါက ဒကာ ဒကာမတို႔ စိတ္ဓာတ္၌ ထိုရဟန္းေတာ္အား ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ တပည့္သား သာဝက သုပၸဋိပႏၷဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုတဲ့ အရွင္ျမတ္တပါးအေနျဖင့္ ရိုးသားစစ္မွန္တဲ့ သဒၶါတရားေတြနဲ႔သာ ေပးလွဴပူေဇာ္မႈေတြ ျပဳၾကတယ္၊ အဲဒါဟာ သဒၶါစစ္ပဲ၊ သဒၶါမွန္ပဲ၊ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္တဲ့ သဒၶါပဲ။<br /> ထိုရဟန္းထံမွ တစံုတခုေသာ ပစၥည္းႏွင့္ ေဗဒင္ေဟာေပးမႈ၊ ေဆးကုေပးမႈ စသည္တို႔ကို ခံယူျပီးေနာက္မွ ထိုရဟန္းအား ေပးလွဴေသာအခါ ငါတို႔အား ေဆးကုေပးတဲ့ ကိုယ္ေတာ္၊ ပစၥည္းေပးတဲ့ကိုယ္ေတာ္၊ ေဗဒင္ေဟာေပးတဲ့ကိုယ္ေတာ္ စသည္ျဖင့္ စိတ္ထဲမွာ ထင္စြဲကာ သံေယာဇဥ္ ခင္မင္မႈေတြဝင္လာတယ္။<br /> အဲဒါေၾကာင့္ ထိုရဟန္းမွ ပစၥည္းရ၍ ေဗဒင္၊ ယာယီ၊ ယၾတာ၊ ဓာတ္ရိုက္ လုပ္ေပး၍ ၾကည္ညိဳျခင္းမွာ ပကတိ သာသနာေတာ္ကို သန္႔ရွင္းၾကည္လင္စြာျဖင့္ ၾကည္ညိဳေသာ သဒၶါတရားမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ေပတဲ့၊ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီးေသာ ရဟန္းဟု ေခၚဆိုတယ္၊ ကဲ...နားလည္ေလာက္ေရာ့ေပါ့၊ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔ရဲ႕ ေလာကီေရးရာခိုင္းတာကို ခိုင္းတိုင္း လုပ္ေပးတဲ့ အေစအပါးခံ ရဟန္းမ်ိဳးဟာ ဒကာ ဒကာမတို႔ရဲ႕ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီးတာပဲ။<br /> ဒကာ။ ။ ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့ တပည့္ေတာ္တို႔ ခုၾကည္ညိဳေပးလွဴ ပူေဇာ္ေနၾကတဲ့ သဒၶါတရားေတြဟာ မေတြးဝံ့ေအာင္ ပ်က္စီးကုန္ျပီ ဆရာေတာ္၊ သဒၶါတရားအစစ္ျဖစ္ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ေရြးခ်ယ္ ကိုးကြယ္ၾကရမွာပဲ ဘုရား။<br /> ဆရာ။ ။ အင္း....ဒါကေတာ့ “ဝိေစယ် ဒါနံ ဒါတဗံၺ” တဲ့၊ ကိုယ့္အထာ ကိုယ္သိက သန္႔စင္တဲ့ သဒၶါျဖစ္ေအာင္ ပုဂၢိဳလ္ကို ေရြးခ်ယ္ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကေပါ့၊ ဒါထက္ပိုျပီးညႊန္ၾကားစရာ မရွိေတာ့ဘူး။</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-369063670578640172?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-37155760194238232592011-01-20T06:43:00.000+05:302011-01-20T06:43:01.469+05:30၀ိပႆနာဉာဏ္ပါမွ ဉာဏသမၸယုတ္ ကုသိုလ္ျဖစ္သေလာ၊ ကံ ကံ၏အက်ိဳးေလာက္ကို သိရွိရံုနဲ႔ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္္ ျဖစ္ကေရာလား။<div style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">၀ိပႆနာဉာဏ္ပါမွ ဉာဏသမၸယုတ္ ကုသိုလ္ျဖစ္သေလာ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ လူေရာ ရွင္ပါ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳၾကရာမွာ ဉာဏသမၸယုတ္ ကုသိုလ္ ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ၾကဖို႔ကို သည္လိုမွတ္ရမယ္လို႔ ဆရာေတာ္ေတြက ေဟာၾကားသင္ျပ ေပးၾကပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> အလွဴ႕ဒကာဟာလည္း မျမဲေသာအနိစၥတရားပဲ၊ လွဴစရာဝတၳဳဟာလည္း မျမဲတဲ့ အနိစၥတရားပဲ၊ အလွဴခံယူသူဟာလည္း မျမဲတဲ့ အနိစၥတရားပဲ၊ အနိစၥ ငါက၊ အနိစၥ ဝတၳဳပစၥည္းကို၊ အနိစၥ ခံယူသူအား ေပးလွဴလိုက္တာပဲ ဟု စိတ္ထားျပီး ေပးလွဴရမည္ စသည္ျဖင့္ သင္ၾကားေပးၾကပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ သင္ၾကားညႊန္ျပတဲ့အတိုင္း ႏွလံုးမသြင္း မဆင္ျခင္တတ္ရင္ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား ဆရာေတာ္၊ နည္းနည္းက်ဥ္းက်ဥ္းနဲ႔ ရွင္းျပပါဦးဘုရား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> <a name='more'></a>ဆရာ။ ။ အင္း...ဒါန သီလ သမထ ကုသိုလ္တို႔ရဲ႕ ဆိုလိုရင္းဉာဏ္ပါဖို႔ကေတာ့ ကိုယ္ျပဳတဲ့ကံနဲ႔ လုပ္ခရရွိမည့္ကံ၏ အက်ိဳးစသည္တို႔ကို သိျမင္ကာ ယံုၾကည္စြာနဲ႔ ျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ဟာ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ ျဖစ္တာပါပဲ၊ သည္ႏွစ္ပါးနဲ႔ပဲ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ ျဖစ္ေၾကာင္းကေတာ့ လံုေလာက္ပါတယ္ ဒကာၾကီးတို႔ရာ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ အႏို႔....အလွဴခံ အလွဴေပး အလွဴပစၥည္းတို႔ကို အနိစၥ မျမဲ စသည္ဆင္ျခင္ရမည္လို႔ ဆိုတဲ့အတိုင္း ဝိပႆနာဉာဏ္ မပါဘဲနဲ႔လုပ္ရင္ ဉာဏသမၸယုတ္ ဟုတ္ႏိုင္ပါမည္လား ဘုရား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာ။ ။ အဲဒီလို မခိုင္ျမဲတဲ့ အလွဴ႕ဒကာ အနိစၥ၊ ငါက မျမဲတဲ့ အနိစၥ ပစၥည္းေတြကို မျမဲတဲ့ အလွဴခံသူ အနိစၥပုဂိၢဳလ္အားလွဴဒါန္းေနျခင္းမွ်သာလို႔ သင္ၾကားေျပာျပေပးၾကတာကေတာ့ ျမင့္ျမတ္ေသာ ဝိပႆနာဉာဏ္ျဖစ္ၾကဖို႔အတြက္ ဝိပႆနာနဲ႔ အတင္း ေဆြမ်ိဳးစပ္ကာ ေျပာေဟာျခင္းေလာက္ပဲ ျဖစ္တာပါ၊ ေျပာျပေပးတဲ့ အတိုင္း မလုပ္တတ္ မဆင္ျခင္တတ္ဘဲ မိမိျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ကံနဲ႔ ကံ၏အက်ိဳးတရား စသည္ေလာက္ကို သိရွိလွဴဒါန္းတတ္ရင္ ဉာဏသမၸယုတ္ မဟုတ္ မျဖစ္လို႔ေတာ့ မမွတ္ယူရပါဘူး၊ ဉာဏသမၸယုတ္ျဖစ္ပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ကံ ကံ၏အက်ိဳးေလာက္ကို သိရွိရံုနဲ႔ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္္ ျဖစ္ကေရာလား</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ဝိပႆနာဉာဏ္မပါဘဲ ကံ ကံ၏အက်ိဳးစသည္ကို သိရွိယံုၾကည္တာနဲ႔ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ ျဖစ္ပံုကို နည္းနည္းေလာက္ ရွင္းျပပါဦးဆရာေတာ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာ။ ။ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ ကုသိုလ္လမ္းေၾကာင္း အမွန္ဆံုးကို ေထာက္ျပပါဆိုရင္ မဂၢင္ရွစ္ပါးကိုသာ ေထာက္ျပရမွာျဖစ္တယ္၊ အဲဒီ မဂၢင္လမ္းေၾကာင္းေတြထဲမွာလည္း ပညာဉာဏ္မဂၢင္လမ္းမၾကီးတခုျဖစ္တဲ့ သမၼာဒိ႒ိမဂၢင္လမ္းမၾကီးဟာ အေရးအပါဆံုးျဖစ္တဲ့ ဉာဏ္လမ္းမၾကီးပဲလို႔ မွတ္ရမယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> အဲဒီ သမၼာဒိ႒ိဉာဏ္လမ္းမၾကီးကေနျပီးေတာ့ ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိလမ္း၊ ဝိပႆနာ သမၼာဒိ႒ိလမ္း စတဲ့ လမ္းေတြ ျဖာထြက္လာတာကို သိထားရမွာျဖစ္တယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶက....</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> သေဗၺ သတၱာ ကမၼႆကာ ကမၼဒါယာဒါ ကမၼေယာနိ ကမၼဗႏၶဳ- </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">စသည္ျဖင့္ ကံကိုမူတည္ျပီး ဉာဏ္သြင္း ယံုၾကည္ၾကဖို႔ ေဟာၾကားေတာ္မူသြားတာေတြကို ေထာက္ထားျပီးေတာ့ ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို သိရွိယံုၾကည္ျပီး ျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ဟာ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုတာပဲ၊ ကဲ....ရွင္းျပီလား၊ ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိဉာဏ္ပါတယ္ လို႔ မွတ္ရမည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဝိပႆနာဉာဏ္ အစဥ္ျပဳလုပ္နည္းက ဒါန သီလ သမထတို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူး၊ ပထမ ရုပ္သေဘာ နာမ္သေဘာကို ပိုင္းျခားျပီးေတာ့ သိေအာင္ သင္ယူမႈ ျပဳလုပ္ရမယ္၊ ဒုတိယ ရုပ္နာမ္တို႔ရဲ႕ ျဖစ္ေပၚပံု အေၾကာင္းအက်ိဳးကို အမွန္သိေအာင္ သင္ၾကားမႈလုပ္ရမယ္၊ အဲဒီ ႏွစ္ပါးကို ပိုင္ႏိုင္စြာသိထားရင္ ငါ သူတပါး ေယာက္်ား မိန္းမ ငါ့ဥစၥာ ငါ့ဟာျပဳတ္ ရုပ္ နာမ္ကိုသာ သိေတာ့တယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> အဲဒီေတာ့မွ ရုပ္နဲ႔ နာမ္ဟာ ျမဲသလား နိစၥလား အနိစၥလား ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္သိေအာင္ အဇၩတၱ-ကိုယ္တြင္းကို စိတ္ဉာဏ္နဲ႔ စိုက္မွတ္ၾကည့္ရႈပြားမ်ားရမွာ ျဖစ္တယ္၊ ဒါန သီလ သမထ တို႔က ပညတ္အာရံုေတြပဲဟာ ဝိပႆနာနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ရံုေလာက္ပဲ ျဖစ္တယ္၊ ဝိပႆနာဉာဏ္အစစ္က ပရမတ္အစစ္ ရုပ္ နာမ္ ျဖစ္ပ်က္ကို အာရံုျပဳတာ၊ ကဲ....ေတာ္ေလာက္ျပီ ကြဲေရာေပါ့၊ ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုၾကည္စြာနဲ႔ သဒၶါဗိုလ္တပ္ျပီးေတာ့ ျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ဟာ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ ျဖစ္တာပဲလို႔သာ မွတ္ေပေတာ့၊ ဝိပႆနာကုသိုလ္ကိုေတာ့ ေျပာေနစရာ မလိုေတာ့ဘူးပဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ကြဲျပားစြာ သိရွိပါျပီ ဆရာေတာ္၊ ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိဉာဏ္နဲ႔ ယွဥ္လွဴရမွာကို သိပါျပီ။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-3715576019423823259?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-3814799544723330852011-01-19T06:27:00.002+05:302011-01-19T06:27:52.525+05:30လူပ်ိဳဘုရား ဘာေၾကာင့္ မရွိေကာင္းသလဲ<!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <br /><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">လူပ်ိဳဘုရား ဘာေၾကာင့္ မရွိေကာင္းသလဲ</span></b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ “ေဗာဓိ ကုကၠိဳ ေညာင္ထိုထို လူပ်ိဳဘုရား မရွိျငား”ဟူေသာ ေရွးေပါရာဏ စကားဆိုရိုးအရ ဗုဒၶ၀င္က်မ္းလာ ဘုရားရွင္ျဖစ္စဥ္ကို ေလွ်ာက္ဖတ္ရာ လူပ်ိဳဘုရားကိုရွာမေတြ႔ဘူး ဆရာေတာ္၊ အဲဒါဘာေၾကာင့္လဲ၊ ရွင္းျပပါဦးဘုရား၊ အတိုဆံုးနည္းနဲ႔ သိလြယ္ရံုေပါ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> <a name='more'></a></span>ဆရာ။<span> </span>။ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ရွာရွာေဖြေဖြ ေမးတတ္တဲ့ ဒကာၾကီးေတြပဲကို၊ ဘုရားျဖစ္ဖို႔ရာ လုပ္ငန္းက်င့္စဥ္အဆင့္အတန္း သင္ရိုးမာတိကာ သံုးဆယ္ထဲမွာ ေနကၡမၼပါရမီဆိုတဲ့ က်င့္စဥ္က သံုးမ်ိဳးပါတယ္၊ ကိုင္း…မွတ္သားၾကေပေတာ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>(၁)<span> </span>ေနကၡမၼ ပါရမီ - အေႏွာင္အဖြဲ႔ အတြယ္အတာ အတားအဆီး ငဲ့စရာေတြ ေျပာပေလာက္ေအာင္မရွိဘဲ ရိုးရိုးေတာထြက္သြားျခင္းမ်ိဳး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>(၂)<span> </span>ဥပ ေနကၡမၼ ပါရမီ - ကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္းႏွင့္တူေသာ မိဘ ေဆြမ်ိဳးနဲ႔ အိုးအိမ္ တိုက္တာ တိုင္းျပည္ၾကီး စည္ထီးႏွင့္တကြ ရတနာ ေရႊေငြ အေထြေထြတို႔ကို မငဲ့မညႇာဘဲ စြန္႔ခြာ၍ ေတာထြက္သြားျခင္းမ်ိဳး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>(၃)<span> </span>ပရမတၳ ေနကၡမၼ ပါရမီ - ေလာက၌ မရုန္းႏိုင္ေအာင္ အၾကီးဆံုး အခိုင္ျမဲဆံုးျဖစ္ေသာ အေႏွာင္အဖြဲ႕ၾကီးကား မိမိ၏အသက္ႏွင့္တူေသာ ၾကင္ယာ သက္ထား သား မယားပင္ျဖစ္၏တဲ့၊ ေလာကခ်မ္းသာ အျပည့္အစံုခံ စံေနရေသာၾကားထဲမွ သားမယားကို စြန္႔ပစ္ပယ္ခြာ၍ ယတိျပတ္ ထြက္သြားႏိုင္ဖို႔ကား အလြန္ခဲယဥ္းေသာအလုပ္ျဖစ္၏၊ မိမိအသက္ကို စြန္႔သြားရသည္ႏွင့္ တူ၏ တဲ့။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဘုရားအေလာင္းတိုင္းသည္ ပရမတၳ ေနကၡမၼ ပါရမီေတာ္ျမတ္ကို ျဖည့္က်င့္ရရိုးဓမၼတာျဖစ္၍ လူပ်ိဳၾကီး တကိုယ္တည္းဘ၀နဲ႔ မေနရေခ်၊ ၾကင္ရာအသက္ ပါရမီဖက္ရွိရသည္၊ ယင္း ပရမတၳ ေနကၡမၼ ပါရမီေတာ္အတြက္ ျဖည့္စြက္ႏိုင္ရန္ အေၾကာင္းတရားမ်ားေၾကာင့္ပင္ “ေဗာဓိ ကုကၠိဳ ေညာင္ထိုထို လူပ်ိဳဘုရား မရွိျငား” ဟု ေရွးေပါရာဏစကား ျဖစ္လာသည္ ဟု မွတ္ၾကေပါ့၊ ဒါထက္ပိုျပီးေတာ့ ရွင္းစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး၊ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေမးလို႔ သာသနာေတာ္နဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေျဖရတာပဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ သိပါျပီဆရာေတာ္၊ ပါရမီဆယ္ပါး အျပားသံုးဆယ္ ထဲက ပရမတၳဥပ အတြက္ ေတာထြက္ႏိုင္ရန္ဆိုတာ ခုမွပဲ ရွင္းေတာ့တယ္ ဘုရား။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-381479954472333085?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-16868078620965150712011-01-19T06:26:00.000+05:302011-01-19T06:26:19.340+05:30ပုေဗၺနိဝါသဉာဏ္ျဖင့္ သံုးဆယ့္တဘံု ဘဝမ်ိဳးစံုကို သိျမင္ႏိုင္ပါသလား<!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <br /><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ပုေဗၺနိဝါသဉာဏ္ျဖင့္ သံုးဆယ့္တဘံု ဘဝမ်ိဳးစံုကို သိျမင္ႏိုင္ပါသလား</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ဝိဇၨာရွစ္ပါးထဲမွာပါတဲ့ ပုေဗၺနိဝါသဉာဏ္္၊ အဘိညာဏ္ ေျခာက္ပါးထဲမွာပါတဲ့ ပုေဗၺနိဝါသအဘိညာဏ္တန္ခိုးနဲ႔ ကိုယ္ျဖစ္လာတဲ့ သံုးဆယ့္တဘံု ဘဝမ်ိဳးစံုကို ကုန္ေအာင္စံု သိႏိုင္တယ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါသလားဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ ဟုတ္မွန္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္လည္း ဟုတ္မွန္တယ္၊ မဟုတ္မမွန္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္လည္း မဟုတ္မမွန္ဘူး၊ ဒါက လြယ္တဲ့ဉာဏ္အလုပ္မ်ိဳးမွ မဟုတ္ဘဲဟာ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ဆရာေတာ့္အေျဖစကားကို ဒကာၾကီးတို႔ နားမလည္ဘူးဘုရား၊ နားလည္ႏိုင္တဲ့နည္းနဲ႔ ရွင္းျပပါလားဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဆရာ။<span> </span>။ ပုေဗၺနိဝါသဉာဏ္ အဘိညာဥ္ဆိုတာ ဘဝရဲ႕ စုတိစိတ္နဲ႔ ပဋိသေႏၶစိတ္ကို အစဥ္လိုက္ အမွီျပဳျပီးေတာ့ သိတဲ့ဉာဏ္၊ ေသတာနဲ႔ ျဖစ္တဲ့ဘဝကို အဆင့္ဆင့္လိုက္ျပီးေတာ့ သိတဲ့ဉာဏ္လို႔မွတ္ပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲသည္လို သိတဲ့ေနရာမွာလည္း ေသတာနဲ႔ ျဖစ္တာကို အာရံုျပဳျပီး အစဥ္လိုက္ယူတဲ့အခါမွာ စုတိစိတ္နဲ႔ ပဋိသေႏၶစိတ္ေခၚတဲ့ ဤမွာဘက္မွ ေသတဲ့စိတ္နဲ႔ ဟိုမွာဘက္၌ စိတ္နာမ္ခႏၶာတရားတို႔ အျခားမရွိဘဲ အဆင့္ဆင့္ တစပ္တည္း အစဥ္ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ နာမ္ခႏၶာသေဘာအာရံုကိုသာ ယူမွီျပီးေတာ့ ဘဝမ်ားစြာကို သိႏိုင္တာျဖစ္တယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္…..”ေစေတာပရိယဉာဏံ ပုေဗၺနိဝါသာႏုႆတိဉာဏႆ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ” လို႔ ပ႒ာန္း၌ ေဟာေတာ္မူတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဘဝဆိုတာက (၁) ရုပ္ နာမ္ ခႏၶာ ငါးပါးစံုဘဝလည္းရွိတယ္၊ (၂) နာမ္ခႏၶာေလးပါးခ်ည္းျဖစ္တဲ့ ဘဝလည္းရွိတယ္၊ (၃) ရုပ္ခႏၶာတပါးတည္းသာျဖစ္ေနတဲ့ ဘဝလည္းရွိတယ္၊ အဲဒါကိုပဲ အဘိဓမၼာက (၁) ပဥၥေဝါကာရ ဘဝ၊ (၂) စတုေဝါကာရဘဝ၊ (၃) ဧကေဝါကာရ ဘဝ လို႔ ေခၚတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲဒီလို ဘဝသံုးပါးလံုးကို ပုေဗၺနိဝါသဉာဏ္္နဲ႔ ကုန္ေအာင္စံု အဟုတ္အမွန္သိႏိုင္တာက ျမတ္စြာဘုရားသခင္သာျဖစ္တယ္၊ ဘုရားမွတပါး က်န္တဲ့သာဝက ပုေဗၺနိဝါသ အဘိညာဥ္တန္ခိုးရွင္ ဟူသမွ်ေတြဟာ သတၱဝါတို႔၏ စုတိပဋိသေႏၶကို အာရံုျပဳ၍ အစဥ္လိုက္ယူႏိုင္ၾကေပမယ့္ အနႏၲရ ပစၥည္းနဲ႔ အစဥ္မျပတ္ျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ နာမ္ ဓမၼနဲ႔ စပ္၍သာ လိုက္ယူႏိုင္တာျဖစ္တယ္၊ သိႏိုင္ၾကတာျဖစ္တယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>စိတ္နာမ္ခႏၶာမရွိတဲ့ ရုပ္ခႏၶာသက္သက္နဲ႔ ပဋိသေႏၶ သြားေနတဲ့ အသညသတ္ဘဝမ်ိဳးက်ေတာ့ သာဝကေတြမွာရွိတဲ့ ပုေဗၺနိဝါသအဘိညာဥ္က မသိႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ စုတိစိတ္ျဖစ္ျပီးေတာ့ ပဋိသေႏၶစိတ္ျပတ္သြားလို႔ စိတ္မရွိဘဲ ရုပ္သက္သက္ခႏၶာတပါးတည္းနဲ႔ အသညသတ္ဘံုမွာ မဟာကပ္ ၅၀ဝ ၾကာေအာင္ သြားျဖစ္ေနတာ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အသညသတ္ဘဝကို သာဝက ပုဂၢိဳလ္ေတြက ပုေဗၺနိဝါသဉာဏ္္နဲ႔ အဟုတ္အမွန္ မသိႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာတာ၊ ကဲ...နားလည္ျပီလား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ရွင္းလင္းနားလည္သြားပါျပီဆရာေတာ္၊ ပုေဗၺနိဝါသဉာဏ္က စိတ္နာမ္ခႏၶာ အစဥ္ကိုသာ လိုက္သိေနတာကိုး၊ သည္လို ကြဲကြဲျပားျပားသိရတာမို႔ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ ဆရာေတာ္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-1686807862096515071?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-27078949809362357262011-01-18T07:30:00.000+05:302011-01-18T07:30:42.679+05:30ေရစက္ခ်မွ အလွဴဒါနဟာ ျပီးေျမာက္သေလာ၊ အလွဴရွင္တို႔ စိတ္ထားရမည့္ နည္းနယမ်ား။<div style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ေရစက္ခ်မွ အလွဴဒါနဟာ ျပီးေျမာက္သေလာ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ဘုရားတည္ ေက်ာင္းေဆာက္ ရွင္ျပဳ ရဟန္းခံ စတဲ့ အလွဴဒါနရွင္ အခ်ိဳ႕ဟာ ေရစက္ခ်ရမွ ေအာင္ျမင္တယ္ဟု မွတ္ယူကာ ေရစက္ခ်ၾကပါတယ္၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ေရစက္မခ်ဘဲ “နိဗၺာန ပစၥေယာ ေဟာတု” ဆိုကာ ေပးလွဴျပီး အမွ်ေပးေဝလ်က္ ေရစက္ခြက္ မကိုင္ၾကပါဘူး၊ ဒီကိစၥနဲ႔စပ္လို႔ စာေပက်မ္းဂန္က ဘယ္လိုမ်ား ဆိုပါသလဲ ဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> <a name='more'></a>ဆရာ။ ။ အင္း...ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ကုသိုလ္ခန္းမွာ ဒီေရစက္ခြက္ၾကီးကလည္း တေမွာင့္ပဲ၊ စာေပက်မ္းဂန္က ေရစက္ခ်မွ ဒါနကိစၥျပီးေျမာက္တယ္ရယ္လို႔ေတာ့ မဆိုဘူး၊ “သိဝံ ပေတၳ တြာန ဒါနံ ဒါတဗၺံ” နိဗၺာန္ကိုေတာင့္တ ဘဝဒုကၡမွလြတ္မႈကို ဆႏၵျပဳလ်က္သာ ေပးလွဴၾကရမည္လို႔ပဲ ပါတယ္၊ အဲဒါဟာ ပဓာန အေလးျပဳရမည့္ လုပ္ငန္းရပ္ပဲ ျဖစ္တယ္၊ ဥဇုပၸဋိပႏၷ လုပ္ငန္းပဲ၊ နိဗၺာန္ကိုသာ ေျဖာင့္တန္းစြာ အာရံုျပဳျပီးေတာ့ ေပးလွဴၾကေပါ့၊ ဒါထက္ ရွည္ျပီး မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ခုကာလ ေရစက္ခြက္ကိုင္ကာ ေရစက္ခ် အမွ်ေပးေဝေနတာေတြကို ဆရာေတာ္ ဘယ္လို ဆိုခ်င္ပါသလဲဘုရား၊ အားေပးသင့္သလား၊ တားျမစ္သင့္သလား၊ ျပတ္သားစြာမိန္႔ၾကားပါ ဆရာေတာ္၊ ဒါကိုေတာ့ မေျပာခ်င္လို႔ မျဖစ္ဘူး၊ ေျပာရမွာပဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာ။ ။ အင္း...ေပးလွဴခိုက္ခဏမွာ အလွဴရွင္ လုပ္စရာသိထားစရာက (ဘဝရဲ႕ သာယာမႈ တဏွာကို ခြ်တ္၊ ဝဋ္ဒုကၡကင္းရာ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကိုသာ အာရံုျပဳဆႏၵထား၊ ဝဋ္ျပတ္ ေပးလွဴသြား) ဒါပဲရွိတယ္၊ အဲဒါကိုပဲ သိသိေနဖို႔သာ အားေပးရမွာ။ ေရစက္ခြက္ၾကီးကိုင္ျပီး ေရတစက္ တစက္ က်တာကိုသာ ၾကည့္ကာ ေရကိုသိေနရမည့္ အခါမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး၊ ေရကိုၾကည့္ေနရင္ ေရကိုသိတဲ့ စိတ္ေတြသာ ျဖစ္ေနမွာေပါ့၊ အဲဒီလို ေရတစက္ တစက္က်ေအာင္ လံု႔လျပဳလုပ္ အားထုတ္ရတဲ့ စိတ္ ေစတသိက္ေတြနဲ႔ ေရကိုပဲ သိေနတဲ့ စိတ္ေစတသိက္ေတြက ေပးလွဴတဲ့ ေစတနာလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ဝဋ္ဒုကၡကိုသိေနတဲ့ စိတ္လည္းမဟုတ္ဘူး၊ ဘဝဆင္းရဲကင္းရာ နိဗၺာန္ကို အာရံုျပဳေတာင့္တတာလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ဘုန္းေတာ္ၾကီးဆိုသမွ်ေတြ နားေထာင္ျပီး သူ႔ရဲ႕လံု႔လဗ်ာပါရ စိတ္ေဇာေတြက ေရမကုန္ေအာင္ နည္းနည္းနည္းနည္း တစက္တစက္ခ်ေပးေနတာသာ ျဖစ္တာမို႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္သာ ဉာဏ္နဲ႔ ေဝဖန္ၾကည့္ၾကေပေတာ့ေလ။ ဒီကိစၥက ေရွးယခင္အစဥ္အလာၾကီးျဖစ္ေနေတာ့ကာ ျမန္မာစကားမွာ “အမွားၾကာေတာ့ အမွန္ထင္ၾကတာပဲ” အျပင္ရခက္တယ္၊ ကဲေတာ္ေလာက္ျပီ ထင္တယ္၊ ဘာေျပာခ်င္ေသးသလဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">အလွဴရွင္တို႔ စိတ္ထားရမည့္ နည္းနယမ်ား</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ဒီလိုဆိုရင္ ဒါနကုသိုလ္ရွင္ရဲ႕ မိမိစြန္႔လႊတ္ေပးလွဴလိုက္ရတဲ့ ဒါန စာဂ တို႔ေပၚမွာ ဘယ္လို ေမွ်ာ္ေခၚ ဆင္ျခင္ပြားမ်ား သိထားရမည့္ စိတ္ထားပံု နည္းနယမ်ားကို ပါဠိေတြမပါတဲ့ ျမန္မာစကားနဲ႔ပဲ တပည့္ေတာ္တို႔ ေမွ်ာ္ေခၚဆင္ျခင္တတ္ေအာင္ တိုတိုက်ဥ္းက်ဥ္း တိတိက်က်ကေလးေတြ နည္းနည္းေလာက္ ခ်ီးေျမႇာက္ေပးပါဦး ဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာ။ ။ အင္း...ဒီကလည္း ရွည္ရွည္ေဝးေဝး က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေကြ႔ေဝ့သြယ္ဝိုက္ကာ အခ်ိန္ျဖဳန္းတီးတဲ့ ဘုန္းၾကီးမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူးေလ၊ ကဲ...နားေထာင္ မွတ္သားၾကေပေတာ့၊ ျမန္မာစကားနဲ႔ပဲ ညႊန္ၾကားသင့္သေလာက္ ညႊန္ၾကားေပးမယ္၊ ပညာရွိမ်ားအတြက္ သက္သက္လို႔မွတ္ပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၁။ ဒါနကုသိုလ္ရွင္ဟာ ဤလိုသိျမင္ကာ ဆင္ျခင္လွဴရမည္၊ ငါသည္ ယေန႔ယခု ဤမည္ဤမည္ေသာ အလွဴခံအား ဤသို႔ဤသို႔ေသာ အလွဴဝတၳဳ ကုသိုလ္စုကို ေကာင္းမြန္ရိုေသစြာနဲ႔ စြန္႔လႊတ္လွဴဒါန္းလိုက္ရျပီ၊ ေကြ်းေမြးေပးကမ္းလိုက္ရျပီ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၂။ ယင္းအလုပ္မ်ိဳးကား အရိယာသူျမတ္တို႔ အေလ့အက်င့္ လုပ္ငန္းျဖစ္၏၊ ငါသည္ အရိယာသူျမတ္တို႔၏ ထံုးနည္းျပဳဟန္ကို စံယူ၍ ျပဳခဲ့၏၊ ပစၥည္းအေပၚ၌ တပ္မက္တြယ္တာျခင္းကင္း၏၊ ယင္းပစၥည္းကို မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ျခင္း ေလာဘတဏွာအပိတ္အဆီးကို ေကာင္းစြာ ေအာင္ႏိုင္ခဲ့ျပီ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၃။ ယင္းလုပ္ခအတြက္ ေလာက ရသင့္ ဆုစည္းစိမ္ကို မေတာင့္တ... အရင္းအျမစ္ျပတ္ စြန္႔လိုက္၏၊ ဘဝခ်မ္းသာဆိုတာကို ဘယ္ေသာအခါမွ မလိုလားေခ်။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၄။ ငါသည္ ဘုရားတရားသံဃာ ရတနာသံုးပါးတို႔၏ ဂုဏ္ေတာ္၌ မတုန္မလႈပ္ ယံုၾကည္၍ အရိယာတို႔ ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးေသာ ငါးပါးသီလ၌ တည္လ်က္ စြန္႔လႊတ္ျခင္း လကၡဏာကို အျပည့္အစံု ပြားမ်ားကာ ေပးလွဴ၏။ လွဴဖြယ္ဝတၳဳကိုခံယူရရွိသူမွာ ႏွစ္ျခိဳက္ ဝမ္းသာသလို ေပးလွဴရတဲ့ ငါ့စိတ္ႏွလံုး ရႊင္ျပံဳးၾကည္သာေန၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၅။ ဤသို႔ ေပးလွဴလိုက္ရျခင္းသည္ ေပးသူ ယူသူ ႏွစ္ဦးအတြက္ ေက်းဇူးမ်ားလွ၏။ တဦးအေပၚတဦး ေမတၱာတုန္႔လွယ္ေရးကို ျပီးေစ၏။ ငါ၏ပစၥည္းသည္ သူႏွင့္မိတ္ဆက္ေပးႏိုင္ျခင္းျဖင့္ ငါ့အား ေက်းဇူးျပဳသလို ငါ့အေပၚ၌ စီးပိုးႏွိပ္စက္ေနေသာ ေဒါသ ေလာဘ ဝန္ထုပ္ၾကီးကို ပယ္ခ်ေပးႏိုင္၏။ ဤသို႔ေသာ သေဘာတရားသည္ ငါ့အားအရေတာ္ေလစြ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၆။ ယင္းသို႔ေသာ ငါ၏ဒါနမႈသည္ တဦးနဲ႔တဦး မိတ္ဆက္ေပး၏၊ သူအာလံုးတို႔ ညီညြတ္မႈကိုေဆာင္ရြက္ေပး၏၊ တဦးအေပၚ၌ တဦးက မလိုမုန္းထား ျငဴစူေစာင္းေျမာင္းမႈမ်ားကို ကင္းေဝးေစလို၏၊ ယင္းေၾကာင့္ပင္ ငါ၏ေပးလွဴမႈသည္ အတိုင္းမသိ တန္ဖိုးရွိ၏၊ လူ နတ္ ျဗဟၼာ စည္းစိမ္ေတြ ကုေဋမ်ားစြာ ထိုက္တန္၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၇။ ယင္းသို႔ထိုက္တန္ေသာ္လည္း ေလာကအက်ိဳး သံသရာအက်ိဳး ကို ငါမရည္မွန္း မတမ္းတ၊ သန္႔စင္ေသာေၾကာင့္ ငါ၏ ဒါနသည္ အရိယာမဂ္အားလံုးႏွင့္သာ ထိုက္၏၊ ကမၻာေလာကၾကီးသည္ ဆင္းရဲအတိသာ ျဖစ္၏၊ ထိုထိုဆင္းရဲမ်ိဳးစံုတို႔ကား ခံုမင္တပ္မက္ျခင္းတဏွာေလာဘကိုသာ မွီ၍ျဖစ္၏။ ယင္းေလာဘရမၼက္ ငမ္းငမ္းတက္ကို ငါသည္ တတ္စြမ္းသမွ် ပယ္ခ်ခဲ့ျပီ၊ ေရွာင္ခဲ့ စြန္႔ခဲ့ျပီ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၈။ ထို႔ေၾကာင့္ ငါ၏ဒါနသည္ မွန္ကန္စြာ ရႈျမင္မႈဟူေသာ သမၼာဒိ႒ိမဂ္ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ မွန္ကန္စြာ ၾကံစည္ျခင္းဟူေသာ သမၼာသကၤပၸမဂ္နဲ႔လည္းျပည့္စံု၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၉။ ဝစီကံဒုစရိုက္မႈေစာင့္ထိန္းျခင္း-သမၼာဝါစာမဂၢင္၊ ကာယကံ ဒုစရိုက္မႈ ေစာင့္ထိန္းျခင္း- သမၼာကမၼႏၲမဂၢင္၊ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း မပ်က္စီးရေအာင္ ေစာင့္ထိန္းျခင္း သမၼာအာဇီဝမဂၢင္၊ ဤအာဇီဝ႒မက သီလမဂၢင္သံုးပါးနဲ႔လည္းျပည့္စံု၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၁၀။ ယင္းမဂၢင္ငါးပါးတို႔၏ အမာခံ အေျခတည္ျဖစ္ေသာ လံု႔လစိုက္မႈ ၾကိဳးစားျခင္း သမၼာဝါယာမမဂၢင္နဲ႔လည္း ျပည့္စံု၏၊ မေမ့မေလ်ာ့ေအာက္ေမ့ျခင္းႏွင့္ ယင္းအာရံုထဲ၌ စိတ္ကို စိမ္စိုက္တပ္စြဲထားျခင္း သမၼာသတိမဂၢင္, သမၼာသမာဓိမဂၢင္တို႔နဲ႔လည္းျပည့္စံု၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၁၁။ ဤသို႔လွ်င္ ငါ၏စြန္႔ၾကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းမႈဒါန၊ ေဆာက္တည္က်င့္သံုးထားေသာ အရိယကႏၲသီလတို႔သည္ သစၥာေလးပါးကို အျပည့္အစံုအေထာက္အပံ့ ေပးႏိုင္ေသာ ကုသိုလ္အစုတို႔သာ ျဖစ္ေပသည္ ဟူ၍သာ မိမိျပဳရတဲ့ ဒါနတရားကို ဆင္ျခင္ပြားမ်ား ႏွလံုးထားေအာက္ေမ့ရ၏တဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ၁၂။ အဲဒါေတြဟာ ေရစက္ခြက္ ကိုင္ခ်င္ကိုင္ မကိုင္ခ်င္ေန ဒါနသမားမ်ား မုခ် လိုက္နာ ခံယူ က်င့္ၾကံပြားမ်ား သိရွိထားၾကရမည့္ ဘုရားညႊန္ၾကားတဲ့ စကားေတြပဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ကဲ...ခုျပဆိုျပီးသားေတြဟာ မိမိတို႔ျပဳရတဲ့ ဒါန စာဂတို႔အေပၚမွာ ဆင္ျခင္ပြားမ်ား ႏွလံုးသြင္းထားရမည့္ ပါဠိမပါတဲ့ ျမန္မာစကား သက္သက္ တိုတိုက်ဥ္းက်ဥ္း တိတိက်က် ျပတ္ျပတ္သားသား ရွင္းရွင္းလင္းလင္းၾကီးနဲ႔ ခ်ီးေျမႇာက္ ေပးလိုက္တာပါပဲ၊ နားဝင္သေဘာက်ရဲ႕လား၊ ေက်းဇူးမတင္ခ်င္ေန၊ နားဝင္ဆင္ျခင္တတ္ရင္ ေတာ္ျပီ၊ ေရစက္ မခ်ေကာင္းဘူးလို႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ဒါေလာက္ ရွင္းလင္းျပတ္သားတဲ့ စကားကိုမွ နားမဝင္ သေဘာမက်ရင္လည္း တပည့္ေတာ္တို႔ဟာ ညံ့ဖ်င္းထံုထိုင္း ေနာက္ပိုင္းေရာက္သြားမွာေပါ့ ဆရာေတာ္၊ တပည့္ေတာ္တို႔က ေရွ႕တန္းက သြားမည့္သူေတြပါ၊ မ်ားစြာမွ နားလည္ သေဘာေပါက္ပါတယ္၊ ေက်းဇူးတင္လို႔ မဆံုးပါဘူးဆရာေတာ္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-2707894980936235726?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-62848587114201222512011-01-17T08:00:00.001+05:302011-01-17T08:06:55.319+05:30ဒါနနဲ႔ စာဂဟာ အတူတူပဲေလာ၊ ဒါနနဲ႔ ပရိစၥာဂ ဘာထူးသလဲ<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဒါနနဲ႔ စာဂဟာ အတူတူပဲေလာ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ဒါနနဲ႔ စာဂသေဘာကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေဟာေျပာ ျငင္းခံုေနၾကပါတယ္၊ အခ်ိဳ႔ကလည္း ဒါန-ေပးကမ္း လွဴဒါန္းလိုက္ျခင္းပင္၊ စာဂ- စြန္႔ၾကဲျခင္း ျဖစ္သြားတာပဲ၊ အတူတူပါပဲလို႔ ေဟာေျပာၾကပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာအခ်ိဳ႕ကလည္း စာဂ-ဆိုတာ ေပးလွဴတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္ပစၥ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ၥ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ည္းဥစၥာေတြကို ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စြန္႔ပစ္လိုက္တာဟုေျပာၾကပါသည္၊ အဲဒီ တရားႏွစ္ပါးဟာ တူသလား ကြဲျပားသလား ဆရာေတာ္၊ ရွင္းျပပါဦး ဘုရား။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> <a name='more'></a>ဆရာ။ ။ လာျပန္ျပီလား။ ဒါေတြျငင္းခံုေနေတာ့ နိဗၺာန္ မဂ္ဖိုလ္ ရမွာမို႔လား၊ လွဴစရာ ေပးစရာရွိ ေပးလွဴလိုက္ရင္ ျပီးတာပဲဟာ၊ တယ္လွ်ာရွည္တဲ့ ဒကာၾကီးေတြပဲကိုး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ပါရမီဆယ္ပါးထဲမွာ ဒါနပါရမီသာပါတာ၊ စာဂပါရမီလို႔ မပါဘူး၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ေပးလွဴမႈ ဒါန၊ စြန္႔ၾကဲမႈ စာဂ မတူဘူး စသည္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေဟာေျပာျငင္းခံုေနၾကလို႔ ေမးရတာပါ ဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာ။ ။ ကဲ...ဒါျဖင့္လည္း မွတ္သားၾကေပေတာ့၊ သုတၱန္နည္းအားျဖင့္ေတာ့ ဒါနနဲ႔ စာဂဟာ မတူကြဲျပား ျခားနားမႈရွိတယ္၊ အဘိဓမၼာနည္းနဲ႔က်ေတာ့ တူေသာသေဘာရွိတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">သုတၱန္နည္း ဒါန</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> သုတၱန္နည္းက (၁) အလွဴရွင္ပုဂၢိဳလ္၊ (၂) ေပးလွဴစရာဝတၳဳပစၥည္း၊ (၃) အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၊ (၄) ေပးလွဴခ်င္တဲ့ စိတ္ေစတနာ၊ အဲဒီ အေၾကာင္းေလးပါးနဲ႔ ျပည့္စံုလာရင္ အလွဴရွင္ကိုယ္တိုင္ ေပးလွဴလိုက္ျခင္း- သာဟတၳိက ဒါန၊ သူတပါးအား တဆင့္ ေပးလွဴခိုင္းျခင္း- အာဏတၱိိက ဒါန၊ အဲဒါ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းျခင္း ဒါနကုသိုလ္ပဲ (အႏုႆတိ ဆယ္ပါးမွာ စာဂါႏုႆတိနဲ႔ ဆိုတယ္။)</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">အဘိဓမၼာနည္း ဒါန</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> အဘိဓမၼာနည္းကေတာ့ ဒီပစၥည္းကို ငါမသံုးေဆာင္ေတာ့ဘူး၊ သူတပါးအား စြန္႔လႊတ္လိုက္ေတာ့မည္ ဟု အၾကိမ္ၾကိမ္ ေပၚေပါက္လာတဲ့ စိတ္ ေစတနာေတြ အေလ်ာက္ ပစၥည္းဝတၳဳအေပၚမွာမိမိ သိမ္းပိုက္ တြယ္တာ ခံစားလိုတဲ့ စိတ္ကို ပယ္ေဖ်ာက္ကာ တခါတည္း စြန္႔လႊတ္လိုက္တာဟာ စာဂပဲ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ျပဳတဲ့အခါမွာ ေပးလွဴျခင္း- ဒါနျဖစ္လွ်င္ စြန္႔လႊတ္ျခင္း- စာဂဟာလည္း ျဖစ္သြားေတာ့တာေပါ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ကဲ...ရွင္းျပီလား၊ ဒါနနဲ႔ စာဂဟာ ေျပာဆိုတဲ့ (သဒၵါ) စကားသံခ်င္းသာ ျခားနားတာပါ၊ သေဘာသြားကေတာ့ မကြဲျပားပါဘူး၊ ဒါနျဖစ္ရင္ စာဂဟာလည္း ျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ၊ ဒါနရဲ႕ အမွတ္လကၡဏာကိုက အာလယျပတ္စြန္႔လြတ္ႏိုင္ျခင္း လကၡဏာမို႔ ကိုယ့္ပစၥည္းဥစၥာေတြကို တခါတည္း စြန္႔လႊတ္သြားတာဟာလည္း ဘယ္သူယူယူ ဘာလုပ္လုပ္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲျခင္းသေဘာထဲ သက္ဝင္သြားတာပါပဲ၊ ခြဲျခားေနစရာ မလိုပါဘူး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဒါနနဲ႔ ပရိစၥာဂ ဘာထူးသလဲ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ သဟာကိုေတာ့ သေဘာက်ပါျပီ ဆရာေတာ္၊ မင္းက်င့္တရားဆယ္ပါးထဲမွာလာတာက ဒါန ကတမ်ိဳး၊ ပရိစၥာဂ ကတမ်ိဳးမို႔လို႔ မတူကြဲျပား ျခားနားသလို ျဖစ္မေနဘူးလား ဘုရား၊ စာဂ ပါေနပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ ရွင္းျပပါဦး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာ။ ။ ဟိုဟာက တျခားပဲ၊ ပရိစၥာဂနဲ႔လာတာ၊ (ပရိ ဆိုတဲ့ ပုဒ္က အထူးျပဳထားတာ) စာဂ မွ မဟုတ္ပဲဟာ၊ ပရိစၥာဂ ဆိုတာက ဘုရင္မင္းရဲ႕ အမႈထမ္းေကာင္း၊ သူရဲေကာင္း၊ ေက်းေတာ္မ်ိဳး၊ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးေတြ ေနာင္ၾကိဳးစား အားတက္ လုပ္ေဆာင္ခ်င္ေအာင္ ဆုေတာ္ လာဘ္ေတာ္ အေနနဲ႔ ေဝဖန္ပိုင္းျခားျပီး ေဝစုခ်ေပးတာကို ေခၚတာပဲဟာ၊ ေပးကမ္းကာမွ် ဆုေတာ္သာျဖစ္တာ၊ ေပးစြန္႔တာ မဟုတ္ဘူး၊ ဒါနလည္း မဟုတ္ဘူး၊ စာဂလည္း မဟုတ္ဘူး၊ သူ႔နာမည္ကိုက </span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">“</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ပရိစ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ၥ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ာဂ”တဲ့။ ဘာလွ်ာရွည္ခ်င္ေသးလဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ဒီအေျဖစကားနဲ႔ပဲ အားရႏွစ္သက္လွပါျပီ ဆရာေတာ္၊ လွ်ာလည္း မရွည္ေတာ့ပါဘူး။</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-6284858711420122251?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-31218123326036806962011-01-17T07:58:00.000+05:302011-01-17T07:58:12.696+05:30သယမၻဴဉာဏ္ ဆိုတာ ဘယ္ဟာမ်ိဳးလဲ၊ သဗၺညဳတဉာဏ္လား<!--[if gte mso 9]><xml> <o:DocumentProperties> <o:Description>generated by an Adobe application</o:Description> <o:Version>11.9999</o:Version> </o:DocumentProperties> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:HyphenationZone>36</w:HyphenationZone> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <br /><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">သယမၻဴ</span></b><b><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span></b><b><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္ ဆိုတာ ဘယ္ဟာမ်ိဳးလဲ၊ သဗၺညဳတဉာဏ္လား</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ </span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">“</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဆရာမကူ သယမၻဴ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္ျမတ္ျဖင့္ တတ္တတ္ထင္ထင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သိျမင္ေတာ္မူေသာ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">”</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"> </span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ဘယ္ဟာေတြကို ဘယ္လို သိျမင္တာကို ေခၚဆိုပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ သဗၺညဳတ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္မ်ိဳးလား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ သယမၻဴ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္ဆိုတာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္မ်ား ဘုရားျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ခံယူ ရရွိျပီးတဲ့အခါ ငါဟာ...ဘုရားျဖစ္ဖို႔ရာ ဘယ္လို အက်င့္တရားပါရမီမ်ားကို က်င့္ပြားအားထုတ္သြားရမွာလဲဟု ဆင္ျခင္ စဥ္းစားလိုက္သည္နဲ႔ တျပိဳင္နက္ ထက္ျမက္ေသာ စိတ္ေတာ္ထဲမွာ ရႏိုင္ေရးအတြက္ ပါရမီဆယ္ပါး အျပားသံုးဆယ္နဲ႔ စြန္႔ျခင္းၾကီးမ်ား စရိယတရားမ်ားဟာ အလိုလို ထင္ထင္ရွားရွား ဘြားခနဲ ဘြားခနဲ အပိတ္အပင္ အတားအဆီးမရွိဘဲ သိျမင္သိျမင္ကာ ေပၚေပၚလာတာကို “ဆရာမကူ သယမၻဴ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္ေတာ္ျမတ္” လို႔ေခၚတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>သဗၺညဳတ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္ဆိုတာက (ဘုရားအျဖစ္ေရာက္မွ) အရဟတၲမဂ္</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္နဲ႔ မေရွးမေႏွာင္း ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ မသိတာဆိုလို႔ ဘာမွမရွိတဲ့ အၾကြင္းမရွိ ကုန္ေအာင္စံုသိတဲ့ </span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္ကို ေခၚဆိုတာ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>လိုရင္း သိမွတ္ဖို႔က ဘုရားမျဖစ္ခင္ ဗ်ာဒိတ္ရျပီးသား အေလာင္းေတာ္ၾကီးမ်ား ဘုရားျဖစ္ရန္အတြက္ ဘုရားျဖစ္ႏိုင္ဖို႔ ျဖည့္က်င့္ရမည့္ ပါရမီတရားမ်ားကို အလိုလိုသိလာတဲ့ “ပါရမီပဝိစယ” </span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္ေတာ္ကို သယမၻဴ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္ျမတ္လို႔ မွတ္ရမယ္၊ သဗၺညဳတ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္ ကိုေတာ့ ဘုရားျဖစ္မွ ေပၚလာတဲ့ </span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္လို႔မွတ္၊ တျခားစီပဲ၊ ကဲ...နားလည္ေလာက္ပါျပီေနာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ မွန္ပါ့၊ သယမၻဴ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္နဲ႔ သဗၺညဳတ</span><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဉာ</span><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">ဏ္ကို ကြဲျပားစြာသိရလို႔ ေက်းဇူးတင္လွပါတယ္ ဆရာေတာ္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-3121812332603680696?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-4836212229012881932011-01-16T12:34:00.000+05:302011-01-16T12:34:53.327+05:30ဒိ႒ သုတ ကိုေတာ့သိပါသည္၊ မုတ ဆိုတာက ဘာအနက္သေဘာလဲ<div style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဒိ႒ သုတ ကိုေတာ့သိပါသည္၊ မုတ ဆိုတာက ဘာအနက္သေဘာလဲ</span></b><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဲ</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ျမတ္စြာဘုရား အာရံုေျခာက္ပါး ေဟာၾကားတဲ့အခါ တခ်ိဳ႕ေနရာ၌ ဒိ႒, သုတ, မုတ, ၀ိညာတ, အာရံု ဟုေဟာထားပါသည္၊ ထိုေလးပါးတို႔တြင္ ဒိ႒, ျမင္အာရံု၊ သုတ, ၾကားအာရံု၊ ၀ိညာတ, သိအာရံု တို႔ကေတာ့ ထင္ရွားပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> ဂႏၶ,ရသ,ေဖာ႒ဗၺ အာရံုေတြကိုေတာ့ မုတနဲ႔ ေဟာၾကားထားပါတယ္၊ မုတ-ဆိုတာက ဘာကို ေဟာလို႔ ဘာအနက္ သေဘာရွိပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ တိုတိုက်ဥ္းက်ဥ္းနဲ႔ ရွင္းျပပါဦး ဘုရား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> <a name='more'></a>ဆရာ။ ။ သဟာေတြက အဘိဓမၼာက်မ္းလာ ကမၼ႒ာန္းသေဘာေတြျဖစ္တယ္၊ အာရံု တရားက….</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> (၁) အသမၸတၱ - မလာမေရာက္တဲ့ သေဘာနဲ႔ ကိစၥျပီးမႈအာရံု</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> (၂) သမၸတၱ - လာေရာက္တဲ့သေဘာနဲ႔ ကိစၥျပီးမႈ အာရံု လို႔ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရွိတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> စကၡဳ-မ်က္စိ၊ ေသာတ-နားနဲ႔ စပ္တဲ့ ဒိ႒, အဆင္းျမင္အာရံု၊ သုတ-အသံၾကားအာရံု တို႔က မလာမေရာက္တဲ့သေဘာနဲ႔ ကိစၥျပီးႏိုင္လို႔ သူတို႔ႏွစ္ပါးကို ဒိ႒-ျမင္အာရံု၊ သုတ-ၾကားအာရံု လို႔ ေဟာၾကားေတာ္မူတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> ဂႏၶ-အနံ႔အာရံု၊ ရသ-အရသာအာရံု၊ ေဖာ႒ဗၺ-ထိသိအာရံု၊ အဲဒီသံုးပါးတို႔ကေတာ့ လာေရာက္ ေတြ႔အပ္ေသာ သေဘာကေလးေၾကာင့္ ဒီသံုးပါးအေပါင္းကို မုတ ရုပ္လို႔ ေဟာၾကားေတာ္မူတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> ဆိုလိုရင္းက။ ။ ဂႏၶာရံု, ရသာရံု, ေဖာ႒ဗၺာရံုတို႔ကို (ဃာန-ႏွာေခါင္း၊ ဇိ၀ွာ-လွ်ာ၊ ကာယ-ကိုယ္အၾကည္ရွိရာဌာနသို႔) လာေရာက္ေတြ႔အပ္ေသာ အာရံုမ်ိဳးျဖစ္၍ မုတ ဟူေသာ နာမည္တခုတည္းနဲ႔ ေဟာဆိုေတာ္မူျခင္းျဖစ္တယ္၊ ကဲ….ရွင္းရဲ႕လား၊ ဒါထက္တိုက်ဥ္းလို႔ေတာ့ မရေတာ့ဘူးဘဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ အသမၸတၱ- မလာေရာက္ပံုနဲ႔၊ သမၸတၱ- လာေရာက္ေတြ႔ပံု ဆိုတာကေလး ရွင္းျပပါဦးဆရာေတာ္၊ က်ဥ္းက်ဥ္းေပါ့ဘုရား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာ။ ။ အသမၸတၱ- မလာေရာက္ပံု ဆိုတာကေတာ့ ရူပါရံု-အဆင္းက မ်က္စိဆီကိုလာရင္ ဒကာၾကီးမ်က္စိဟာ ပိတ္ကာျပီး သြားမွာေပါ့၊ ဘယ္ျမင္ရေတာ့မွာလဲ၊ သဒၵါရံု- အသံကလည္း နားဆီလာရင္ (အေျမာက္ပစ္တဲ့ အသံၾကီးဆိုပါေတာ့) နားပင္းကာ နားအံုပါ ကြဲသြားမွာေပါ့၊ အဲဒါ အသမၸတၱ အာရံုလို႔ေခၚတယ္၊ ဒိ႒နဲ႔ သုတပဲ၊ အဲဒါအက်ဥ္းဆံုးပဲ၊ သူတို႔က မ်က္စိနဲ႔ နားရွိရာကို မေရာက္လာဘဲနဲ႔ ျမင္ျခင္းကိစၥ, ၾကားျခင္းကိစၥ ျပီးတယ္တဲ့၊ အဘိဓမၼာသေဘာတရားက ခက္တယ္, နက္တယ္, ဉာဏ္လမ္းပဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> သမၸတၱအာရံု လာေရာက္ပံုဆိုတာက ဂႏၶာရံု- အနံ႔ဟာ ေ၀ါေယာ- ေလဓာတ္နဲ႔ ႏွာေခါင္းေခၚတဲ့ ဃာနပသာဒရုပ္ရွိရာကို လာတယ္၊ အနံ႔ကို လက္နဲ႔တို႔ျပီး နမ္းရႉတာဟာ ထင္ရွားပါတယ္၊ အရသာကိုလည္း လွ်ာေပၚေရာက္ေအာင္ ယူေဆာင္ ပို႔သြင္းေပးရတာပဲဟာ ထင္ရွားပါတယ္၊ ေဖာ႒ဗၺာရံုဟာလည္း ကိုယ္ကာယပသာဒ ရွိရာကို လာထိေတြ႔တာပဲ၊ ရွင္းျပီလား၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီ သမၸတၱရုပ္သံုးပါးကို မုတလို႔ေဟာဆိုတာပဲ၊ ႏွာေခါင္း, လွ်ာ, ကိုယ္ရွိရာကို လာေရာက္ေတြ႔ထိတတ္တဲ့ ရုပ္ျဖစ္လို႔ မုတ ေခၚတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ရွင္းသင့္သေလာက္ေတာ့ ရွင္းပါျပီဆရာေတာ္၊ အဘိဓမၼာသေဘာတရားက ခက္ခဲ နက္နဲတာကိုး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာ။ ။ အင္း…အဘိဓမၼာဆိုတာ ပရမတ္တရားေတြျဖစ္တယ္၊ သေဘာကေလးမွ်ကိုသာ ယူရတာျဖစ္လို႔ ဉာဏ္အလုပ္မ်ိဳးပဲ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ဉာဏ္နဲ႔ၾကံဆျပီးယူတတ္ရင္ မခက္ခဲပါဘူးေလ၊ ၾကံစည္ ေတြးဆၾကည့္ေပါ့၊ ထင္ထင္ရွားရွားနဲ႔ သိသြားပါလိမ့္မယ္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-483621222901288193?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-78955591386050415082011-01-15T09:11:00.000+05:302011-01-15T09:11:23.762+05:30သိမ္ထဲမွာ ကမၼ၀ါရြတ္ဖတ္ျပီး ဘယ္သူက ဆရာဥပဇၩာယ္ျပဳကာ ဘယ္သူ႔ကို စတင္ရဟန္းခံေပးပါသလဲ<!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <br /><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">သိမ္ထဲမွာ ကမၼ၀ါရြတ္ဖတ္ျပီး ဘယ္သူက ဆရာဥပဇၩာယ္ျပဳကာ </span></b></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဘယ္သူ႔ကို စတင္ရဟန္းခံေပးပါသလဲ</span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဒကာ။<span> </span>။ဆရာေတာ္ဘုရားေရးျပဳေသာ သုေတသနသရုပ္ျပအဘိဓာန္က်မ္း</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">စာမ်က္ႏွာ ၄၉၇ ၌ “ရဟန္းအျပားမ်ိဳးရွစ္ပါး” သရုပ္ကိုေဖာ္ထုတ္ရာ၀ယ္ နံပါတ္ရွစ္၌ ဉတၱိစတုတၳ ကမၼဴပ သမၸဒါ ပညတ္ေတာ္အရ သိမ္ထဲမွာ ကမၼ၀ါနဲ႔ ရြတ္ဖတ္ျပီးျဖစ္လာတဲ့ ရဟန္းေတြထဲမွာ ေရွးဦးစြာ ျဖစ္လာတဲ့ ရဟန္းဟာ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ပါလဲ ဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲဒီပုဂၢိဳလ္ကို ဘယ္ရဟန္းေတြက စတင္ ရဟန္းျပဳေပးပါသလဲ၊ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္က ဆရာဥပဇၩာယ္ျပဳလုပ္ပါသလဲ၊ တပည့္ေတာ္တို႔ မွတ္သားရေအာင္ မိန္႔ၾကားပါဦး ဘုရား၊ ဒါဟာလည္း သာသနာ့ မွတ္တမ္းတခ်က္ပါပဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ ဟုတ္ပါတယ္၊ သာသနာ့မွတ္တမ္းမွာေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶဟာ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃ ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔မွာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲဒီႏွစ္ ၀ါေတာ္ကို မိဂဒါ၀ုန္ေတာမွာ ၀ါကပ္ေတာ္မူကာ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးကို စတင္ ကယ္ခၽြတ္ေတာ္မူလ်က္ ၀ါကၽြတ္ေတာ္မူေသာကာလ ေျခာက္က်ိပ္မွ်ေသာ ရဟန္းတို႔ကို ထိုထိုျမိဳ႕ ရြာ ေဒသ တို႔သို႔ သာသနာျပဳ ေစလႊတ္ေတာ္မူတယ္၊ ထို သာသနာျပဳ ရဟန္းေတာ္မ်ားေခၚေဆာင္လာတဲ့ ရွင္ေလာင္း ရဟန္းေလာင္းတို႔ကို ျမတ္ဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ သရဏဂံုေပးျပီး ရွင္ျပဳေပးတယ္၊ ရဟန္းလည္းျပဳေပးေတာ္မူတယ္။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ေ၀းေသာခရီးအရပ္မွ ေခၚေဆာင္လာၾကတာ ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ၾကေသာေၾကာင့္ သာသနာျပဳရဟန္းတို႔ ခ်မ္းသာၾကေစရန္ ယင္းရဟန္းတို႔ ကိုယ္တိုင္ပင္ ထိုထိုအရပ္ဌာနတို႔၌ သရဏဂံုျဖင့္ ရွင္ျပဳေပးၾကေစ၊ ရဟန္းျပဳေပးၾကေစ ဟု ခြင့္ျပဳေတာ္မူလိုက္တယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဤနည္းျဖင့္ ေပါ့ပါးလြယ္ကူစြာ သာသနာျပဳလိုက္ၾကတာ ျမတ္ဘုရားရာဇျဂိဳဟ္ျပည္သို႔ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ ရဟႏၲာေပါင္း ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ ရွိေနေလျပီ၊ ထိုအခါ ရွင္သာရိပုတၱရာ ရွင္ေမာဂၢလာန္တို႔လည္း ရဟႏၲာသာ၀ကၾကီးေတြ ျဖစ္ေနၾကေလျပီတဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲဒီ ၁၀၃ ခုႏွစ္ထဲမွာပဲ အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္ တပို႔တြဲလျပည့္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဆင္းရဲႏြမ္းပါး အိုမင္းလွေသာ ရာဓပုဏၰားၾကီးတေယာက္ ဘုရားထံေရာက္လာ၍ ရဟန္းျပဳလိုေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရားအား ေလွ်ာက္ထားတယ္တဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ထိုအခါ ျမတ္ဘုရားရွင္က ရွင္သာရိပုတၱရာအား ရာဓပုဏၰားၾကီးကို ရဟန္းျပဳေပးလိုက္ေလာ့ ဟုေစခိုင္းေတာ္မူတဲ့အခါ ရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္ျမတ္က “ျမတ္စြာဘုရား၊ တပည့္ေတာ္သည္ ဘယ္လိုဘယ္ပံု ဘယ္နည္းျဖင့္ ထိုရာဓပုဏၰားကို ရွင္ရဟန္း ျပဳရပါမည္နည္း ဘုရား” ဟု ေမးေလွ်ာက္တယ္တဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားက “ယခုအခ်ိန္၌ ငါ၏တပည့္သား ရဟန္းေတာ္ေတြ မ်ားလာျပီျဖစ္၍ သရဏဂံု သံုးပါးျဖင့္ ေပါ့ပါးလြယ္ကူစြာနဲ႔ ရဟန္းျပဳေပးျခင္းကို ယေန႔မွစ၍ ငါဘုရား ပယ္ဖ်က္ေတာ္မူလိုက္ျပီ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဉတၱိ စတုတၳ ကမၼ၀ါစာျဖင့္ ပီပီသသ ေလးေလးစားစားရြတ္ဖတ္၍ ရဟန္းပဥၥင္းခံေပးရန္ ငါဘုရားခြင့္ျပဳလိုက္သည္” ဟု ရဟန္းခံယူေရးကိစၥကို ဤသို႔ခြင့္ျပဳေစခိုင္းေတာ္မူတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္ျမတ္ကလည္း ျမတ္စြာဘုရား၏ ပညတ္ေတာ္အမိန္႔စကားကို ဦးထိပ္မွာထားျပီးေတာ့ ရာဓပုဏၰားၾကီးကို သူကိုယ္တိုင္ ဆရာဥပဇၩာယ္ျပဳကာ ရွင္ရဟန္း စတင္၍ ျပဳေပးေတာ္မူလိုက္သည္တဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ကဲ….အဲဒါဟာ သိမ္ထဲမွာ ကမၼ၀ါ ဉတ္ ေလးၾကိမ္ဖတ္ျပီး ရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္က ဥပဇၩာယ္ျပဳကာ ရာဓပုဏၰားၾကီးကို စတင္ျပီး ရဟန္းခံေပးလိုက္တဲ့ သာသနာေတာ္မွတ္တမ္းပါပဲဗ်ား၊ ေက်နပ္ရဲ႕လား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဆရာ။<span> </span>။ ဒီလို အေျခအျမစ္နဲ႔ တိုတိုက်ဥ္းက်ဥ္း ရွင္းလင္းေျပာေဟာေျဖၾကားသင္ျပ ေပးသြားတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားအား ေလးစားရွိခိုးပါတယ္ဘုရား။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-7895559138605041508?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-4481875107180183572011-01-14T14:35:00.002+05:302011-01-15T09:12:24.194+05:30လျပည့္ လကြယ္ ရွစ္ရက္ေန႔တို႔ကို ဥပုသ္ေန႔ဟု ဘုရားရွင္ သတ္မွတ္ေဟာၾကားခဲ့သေလာ<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">လျပည့္ လကြယ္ ရွစ္ရက္ေန႔တို႔ကို ဥပုသ္ေန႔ဟု ဘုရားရွင္ သတ္မွတ္ေဟာၾကားခဲ့သေလာ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: -36pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဒကာ။ ။ လူမ်ားဥပုသ္ေစာင့္ၾကတဲ့အခါ လျပည့္ လကြယ္ ရွစ္ရက္ အဲဒီသံုးရက္ကိုသာ ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္သည္ ဥပုသ္ေစာင့္ရမည္ဟုမွတ္ယူကာ ေက်ာင္းကန္ဘုရားသို႔ ဥပုသ္ေစာင့္သြားၾကတာဟာ ျမတ္စြာဘုရားသခင္က ဒီသံုးရက္ကို ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္သည္ ဥပုသ္ေစာင့္ရမည္ဟု သတ္မွတ္ေဟာၾကားထားခဲ့လို႔လား ဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><a name='more'></a>ဆရာ။ ။ လူမ်ား ဥပုသ္ေစာင့္သံုးရန္အတြက္ ရက္ကို သတ္မွတ္ျပီး ဘယ္ေန႔ဘယ္ရက္မ်ားဟာ ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္သည္၊ ထိုေန႔ ထိုရက္တို႔၌ ဥပုသ္သီတင္း သီလ ေစာင့္သံုးၾကရမည္ဟု ေဟာၾကားေတာ္မူတာ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ မပါ မရွိပါဘူး၊ ကိုယ္က သီတင္းသီလေစာင့္သံုးခ်င္လို႔ ဥပုသ္ေစာင့္တဲ့ေန႔ဟာ ကိုယ့္အတြက္ ဥပုသ္ေန႔ ျဖစ္တာပါပဲ၊ လျပည့္ လကြယ္ ရွစ္ရက္ သီတင္းမွသာ ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္သည္ ဥပုသ္ေစာင့္ေကာင္းသည္ဟု ေန႔ရက္သတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ ဘုရား မေဟာၾကားပါဘူး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဒကာ။ ။ အႏို႔….ဆရာေတာ္အခ်ိဳ႕က လျပည့္ လကြယ္ ရွစ္ရက္ သီတင္း ဥပုသ္ေန႔၌ နတ္မင္းၾကီးမ်ားက ဥပုသ္ေစာင့္သူစာရင္း လိုက္ယူမွတ္သားၾကတယ္၊ တလမွာ အဲဒီ ဥပုသ္ေန႔ ေလးရက္ ေလးသီတင္းေလာက္ေတာ့ ဥပုသ္ေစာင့္ၾကရမည္ဟု ဘုရားျမတ္ ေဟာၾကားေတာ္မူေၾကာင္းနဲ႔ ေဟာေျပာဆံုးမ ေပးေနၾကတာဟာ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ မပါတဲ့ တရားစကားေတြလား ဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဆရာ။ ။ အင္း…ျမတ္ဘုရားရွင္က လျပည့္ လကြယ္ ရွစ္ရက္ တို႔ဟာ လူမ်ား သီတင္းသီလေစာင့္သံုးရမည့္ ဥပုသ္ေန႔လို ေဟာၾကားေၾကာင္း ပိဋကတ္ေတာ္မွာ မပါ လို႔ မဟုတ္ပါဘူး၊ ပါ ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ ပါတဲ့ စကားရပ္ ေပၚထြက္လာရင္းအေၾကာင္း အမွန္ကေတာ့….ေရွးသေရာအခါက နတ္တို႔၏ဘုရင္ျဖစ္ေသာ သိၾကားမင္းသည္ “စတုမဟာရာဇ္နတ္မင္းၾကီးမ်ား ျဖစ္ၾကကုန္ေသာ ဓတရ႒, ၀ိ႐ူဠက, ၀ိ႐ူပကၡ, ကုေ၀ရ ေခၚေသာ ေ၀ႆ၀ဏ္ နတ္မင္းၾကီး ေလးေယာက္တို႔က လူ႔ျပည္သို႔ လွည့္လည္၍ ဥပုသ္သီတင္းေစာင့္သံုးျခင္းရွိၾကကုန္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ စာရင္းကိုေကာက္ယူ ေရးမွတ္ၾကကာ သိၾကားမင္းအား တင္ဆက္ေလွ်ာက္ထားၾကတာကို ” ခံယူလ်က္ သိၾကားမင္းက တဆင့္ တာ၀တႎသာ နတ္တို႔အား ေဟာၾကားပံုက</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">“အို…နတ္အေပါင္းတို႔ လူ႔ရြာေလာက၌ လူအမ်ားသည္ စာတုဒၵသီ-တဆယ့္ေလးရက္(ရက္မစံု) ဥပုသ္ေန႔၊ ပႏၷရသီ- တဆယ့္ငါးရက္ လျပည့္ လကြယ္ အ႒မီ-ရွစ္ရက္သီတင္းနဲ႔ ပါဋိဟာရိယ ေခၚေသာ လူတို႔ေစာင့္သံုးလိုသည့္ေန႔တို႔၌ ဥပုသ္သီတင္းေစာင့္သံုးျခင္းျပဳၾကကုန္၏” ဟု သိၾကားမင္းက နတ္တို႔အား ေျပာၾကားတဲ့အေၾကာင္း စကားရပ္ကို ျမတ္စြာဘုရားကတဆင့္အားျဖင့္ လူတို႔အား ေဟာၾကားထားျခင္းသာ ျဖစ္တာပါတဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> ကဲ…အဲဒါေတြဟာ ပိဋကတ္ေတာ္မွာပါတဲ့ ဘုရားေဟာစကားေတြပါပဲ၊ အဲဒီစကားရပ္ေတြထဲမွာ ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္ရင္ ဥပုသ္ေန႔ရက္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ျမတ္စြာဘုရားသခင္က လျပည့္ လကြယ္ ရွစ္ရက္ေန႔တို႔ဟာ ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္တယ္ ဥပုသ္ေစာင့္ၾကရမယ္၊ အဲဒီေန႔ရက္မ်ားမွာ ေစာင့္တဲ့သူမွသာ ဥပုသ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ေဟာၾကားခ်က္ စကားတခြန္း တပါဒမွ မပါပါဘူး၊ ကိုယ္ေစာင့္သံုးႏိုင္သေလာက္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာရမွာခ်ည္းပဲ ျဖစ္တယ္၊ ေစာင့္ခ်င္တဲ့ေန႔မွာ ေစာင့္ႏိုင္တယ္၊ ဒါပဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> အမွန္ကေတာ့ ခုေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ဥပုသ္ေန႔ အမည္အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြဟာ ေရွးေရွး ေပါရာဏ သူေဟာင္း လူေဟာင္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔က သူတို႔ ေစာင့္သံုးလိုတဲ့ေန႔မွာ ဥပုသ္သီတင္းေစာင့္သံုးၾကျပီးေတာ့ စတုဒၵသီ ဥပုသ္ေန႔၊ ပႏၷရသီဥပုသ္ေန႔၊ အ႒မီဥပုသ္ေန႔ ပါဋိဟာရိယ ဥပုသ္ေန႔ စတဲ့ သူတို႔သတ္မွတ္ ေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကတဲ့ ဥပုသ္ေန႔ အမည္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကို အစြဲျပဳကာ ျမတ္ဘုရားကတဆင့္ ေဟာၾကားထုတ္ေဖာ္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္တယ္ လို႔ မွတ္ၾကရမွာပါ၊ ဤေန႔ ဤရက္မ်ားမွသာ ေစာင့္သံုးရမည္၊ အျခားေန႔မ်ား၌ မေစာင့္ရ ဟု ျမတ္ဘုရားက ေန႔ရက္ကို မသတ္မွတ္ မေဟာၾကား မဆံုးမခဲ့ဘူး ဆိုတာ ျမဲစြာမွတ္ၾကေပေတာ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ ဥပုသ္ေန႔ဆိုတာ ကိုယ္သီတင္းသီလ ေစာင့္သံုးတဲ့ေန႔ကို ေခၚဆိုေၾကာင္း လူအမ်ားအတြက္ ဥပုသ္ေန႔ရယ္လို႔ သီးျခားသတ္မွတ္ခ်က္မ်ား မရွိေၾကာင္း၊ မိမိအလိုရွိေနတဲ့ရက္တို႔၌ အလိုရွိသေလာက္ ေစာင့္သံုးႏိုင္ေၾကာင္းဆိုတဲ့ အေထာက္အထားသာဓကမ်ားရွိရင္ တပည့္ေတာ္တို႔ မွတ္သားပါရေစ ဆရာေတာ္၊ က်မ္းဂန္မ်ား ညႊန္ျပေပးပါဘုရား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဆရာ။ ။ အင္း…သုတ္မဟာ၀ါ မဟာသုဒႆနသုတ္ အဖြင့္ဋီကာဆရာၾကီးက</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> ဥေပါသထံ ၀ုစၥတိ အ႒ဂၤသမႏၷာဂတံ</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"> သဗၺဒိ၀ေသသု ဂဟေ႒ဟိ ရကၡိတဗၺသီလံ။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">“ဥပုသ္ဆိုတာ ဘယ္ေန႔မွာမဆို ကိုယ္ေစာင့္လိုေသာေန႔တို႔၌ လူတို႔သည္ ေစာင့္သံုးေဆာက္တည္ႏိုင္ေသာ အဂၤါရွစ္ပါးနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ သီလကိုဆို၏” ဟုမိန္႔ဆိုဆံုးျဖတ္ေတာ္မူထားတယ္၊ အဲဒါဟာ က်မ္းဂန္စကားပဲ၊ ေနာက္ ဘာသိခ်င္ ေသးသလဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဒကာ။ ။ ကိုယ္ေစာင့္လိုတဲ့ေန႔ဟာ ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္ေၾကာင္း အခိုင္အမာသိရလို႔ ၀မ္းသာေနပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ ေျဖၾကားတဲ့ ပါဠိစကားထဲမွာ အ႒ဂၤ-ရွစ္ပါးသီလတင္ပါေနေတာ့ကာ၊ န၀ဂၤ, ဒသဂၤ၊ ကိုးပါးသီလတို႔ ဆယ္ပါးသီလတို႔ကိုေတာ့ မေစာင့္သံုးေကာင္းဘူးလား ဘုရား၊ မိန္႔ၾကားပါဦး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဆရာ။ ။ ဟာ….ကုသိုလ္တရားဆိုတာမ်ားေလ ေကာင္းေလေပါ့၊ ကိုးပါးသီလ, ဆယ္ပါးသီလ တင္မကပဲ ၂၂၇ ပါးေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား သီလေတြကိုလည္း ေစာင့္ထိန္းခ်င္ရင္ ရဟန္းျပဳႏိုင္တာပဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဒကာ။ ။ ဒီလိုသိရတာ ဒကာၾကီးတို႔အတြက္ အျမတ္ေတြထြက္လို႔၊ ၀မ္းသာလိုက္တာဘုရား။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-448187510718018357?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-71412659843476632011-01-14T07:11:00.000+05:302011-01-14T07:11:26.298+05:30ကိုးပါးသီလ ခံယူေကာင္းသေလာ၊ ဆရာေတာ္က ကိုးပါးသီလ မေပးဘူးလား။<!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <br /><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ကိုးပါးသီလ ခံယူေကာင္းသေလာ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ န၀ဂၤဥပုသ္ ကိုးပါးသီလနဲ႔စပ္ျပီး ဆရာတခ်ိဳ႕ကလည္း “ကိုးပါးသီလ ဆိုတာ သီးျခားသတ္သတ္ ခံယူေနစရာ မလိုပါဘူး၊ ရွစ္ပါးသီလ ခံယူျပီးေတာ့ကာ ေမတၱာပြားမ်ားပို႔သေနရင္ ကိုးပါးသီလ ျဖစ္သြားတာပဲ” ဟုေျပာေဟာျပီး ကိုးပါးသီလကို မေပးၾကပါဘူး၊ ရွစ္ပါးသီလကိုပဲ ေပးၾကပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>တခ်ိဳ႕ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကလည္း “ကိုးပါးသီလဆိုတာ ေစာင့္သံုးေကာင္းတယ္၊ ခံယူေကာင္းတယ္၊ ျမတ္ေသာသီလျဖစ္တယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္မို႔ ကိုးပါးသီလကို ခံယူေဆာက္တည္ က်င့္သံုးၾကရမယ္” ဟု ေဟာၾကားဆံုးမ ၾသ၀ါဒေပးၾကပါတယ္၊ အဲဒါ ဘယ္ဆရာရဲ႕ ၾသ၀ါဒနည္းကို အမွန္လိုက္နာ ခံယူရမွာလဲ ဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> <a name='more'></a></span>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း…“ကိုးပါးသီလကို သီးျခားသတ္သတ္ ခံယူေနစရာ မလိုဘူး၊ ရွစ္ပါးသီလ ခံယူျပီးေတာ့ ေမတၱာပြားမ်ားေနရင္လည္း ကိုးပါးသီလ ျဖစ္သြားတာပဲ” ဆိုတဲ့ ဆရာတခ်ိဳ႕ရဲ႕ ေဟာေျပာတာလည္း မွန္တာပဲ၊ ျပန္ျငင္းမေနၾကနဲ႔၊ သူတို႔ခိုင္းသလိုပဲ က်င့္ၾကေပါ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>“န၀ဂၤဥပုသ္, ကိုးပါးသီလဆိုတာ ေစာင့္သံုးခံယူေကာင္းတယ္၊ ေစာင့္သံုးသူမ်ားအတြက္ ဘုန္းတန္ခိုး တိုးတက္တယ္၊ ၾကီးမားေသာ အက်ိဳးအာနိသင္နဲ႔ ျပည့္စံုႏိုင္တယ္၊ ေလာက မ်က္ေမွာက္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ မိမိထံသို႔ လာေရာက္ ျပည့္၀ ခ်မ္းေျမ့ေစႏိုင္တယ္” စသည့္ ေကာင္းက်ိဳးေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးျပကာ ေဟာၾကားဆံုးမ ၾသ၀ါဒ ေပးတဲ့ဆရာမ်ားရဲ႕ အယူအဆဟာလည္း မွန္တာပဲ၊ ကိုယ္ၾကိဳက္တာ ကိုယ္ယူၾကေပါ့၊ ကိုးပါးသီလေစာင့္လို႔ ငရဲမၾကီးဘူး၊ ျငင္းခံုေနၾကတာ ငရဲၾကီးျပီး အပါယ္က်ကုန္မွာ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ၀ါဒႏွစ္ခုကြဲတဲ့ေနာက္ေတာ့ ၀ါဒယူသူလည္း ႏွစ္ျခမ္းကြဲကာ ကိုယ္ၾကိဳက္ရာ ကိုယ္ယူမွာေပါ့ ဆရာေတာ္၊ တပည့္ေတာ္တို႔ သိခ်င္တာက စာေပပိဋကတ္ေတာ္ထဲမွာ “န၀ဂၤ ဥပုသ္သီလဆိုတာ” မပါမရွိလို႔ မခံယူ မေစာင့္သံုးေကာင္းတာလား၊ ဒါပဲ သိခ်င္ပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ စာေပကိုသာ ညႊန္ၾကားေပးပါ ဘုရား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း…စာေပပိဋကတ္ေတြထဲမွာေတာ့ န၀ဂၤဥပုသ္သီလဆိုတာ ပါရွိပါ တယ္။ အဂၤုတၱရနိကာယ္ န၀ကနိပါတ္ သီဟနာဒ၀ဂ္မွာ ေဟာၾကားေတာ္မူပါတယ္၊ အဂၤါကိုးပါးနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ န၀ဂၤဥပုသ္ သီလေတာ္ျမတ္ကို အျပည့္အစံု က်င့္သံုးေဆာက္တည္ရင္ ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးမားတဲ့ အက်ိဳးအာနိသင္ေတြ အျပည့္အ၀ ရရွိခံစားႏိုင္ေၾကာင္း စသည္ေတြနဲ႔ အေၾကာင္းျပ ေဟာၾကားထားတာ ရွိပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒီအေၾကာင္းနဲ႔စပ္ျပီး ရန္ကုန္ျမိဳ႕ သရက္ေတာတိုက္ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူေက်ာင္း အဂၢမဟာပ႑ိတ ဆရာေတာ္ ဦးဉာဏိကနဲ႔ ေဒ၀သာဂရ သိမ္ကုန္းေက်ာင္းတိုက္ အဂၢမဟာပ႑ိတဆရာေတာ္ ဦးေရ၀တ စတဲ့ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားအား ေလွ်ာက္ထားဖူးပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲ့ဒီဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကေတာ့ ကိုးပါးသီလ ေပးတဲ့နည္းနဲ႔ ခံယူတဲ့နည္းကိုပဲ ႏွစ္သက္ေတာ္မူၾကတယ္၊ အဂၤုတၱရနိကာယ္မွာပါတဲ့အတိုင္း သိကၡာပုဒ္ကိုလည္း ပါဏာတိပါတ မွ စ,ကာ ဥစၥာသယန မဟာသယန ျပီးေတာ့ ေမတၱာသဟဂေတန ေစတ သာ- အထိ ကိုးပါးေစ့ေအာင္ ေပးတာနဲ႔ ခံယူလိုက္ဆိုတာကိုပဲ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိၾကတယ္၊ အဲဒါကေတာ့ ကိုယ္ေတြ႕ပဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒါနဲ႔ ဒီကေမးေလွ်ာက္တယ္၊ “သီလကိုသာ ေဆာက္တည္ဖြယ္ရာျဖစ္တာ၊ ေဆာက္တည္ရမွာ၊ ေမတၱာက ဘာ၀နာ သေဘာပဲ၊ မျပတ္မစဲ ပြားမ်ားေနရမွာမို႔ သီလထဲ ေရာထည့္လို႔ ရပါမည္လားဘုရား၊ သီလက ကာယကံနဲ႔ ၀စီကံက်ဴးလြန္မႈကို ေစာင့္ထိန္းရတဲ့သေဘာ၊ ေမတၱာဘာ၀နာက မေနာကံအလုပ္လို႔ ထင္ပါတယ္” ဟု သူတို႔အာေဘာ္ကို သိခ်င္လို႔ မရဲတရဲနဲ႔ ေလွ်ာက္ထားလိုက္ေတာ့ကာ…..</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">“ကိုၾသဘာနဲ႔ေနာ္…စာေပ အေတြးအေခၚ ေခ်ာ္ေနေသးတာပဲကို၊ ေမတၱာဆိုတာ ကာယကံေမတၱာ ၀စီကံေမတၱာ မေနာကံေမတၱာ သံုးပါးလံုးကို ယူရတယ္၊ သံုးပါးလံုး က်င့္သံုးရတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ေမတၱာကို သိကၡာပုဒ္တပါးအေနနဲ႔ သီလထဲမွာ ထည့္သြင္းခံယူထားတဲ့</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">သူဟာ ေမတၱာမပြားဘဲ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ ေအာက္ေမ့ေနလို႔ ေမတၱာသိကၡာပုဒ္ ပ်က္မသြားပါဘူး၊ ဂုဏ္ေတာ္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတာပဲေပါ့၊ ထမင္းစားေတာ့လည္း ထမင္းစားစိတ္ေတြသာျဖစ္ေနတာေပါ့၊ ေမတၱာသိကၡာပုဒ္ကို က်ဴးလြန္တယ္လို႔ မယူရဘူး၊ ေမတၱာသိကၡာပုဒ္က ပ်က္မသြားပါဘူး။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ေမတၱာသိကၡာပုဒ္ ပ်က္စီးေအာင္က်ဴးလြန္တဲ့နည္းက ေမတၱာနဲ႔ေျဖာင့္ေျဖာင့္ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ “ေဒါသစိတ္” လို႔မွတ္ရမယ္၊ သုခိတ ဒုကၡိတ သတၱ၀ါရွိသမွ်ေတြအေပၚမွာ<span> </span>ဘယ္ေသာအခါမွ ေဒါသစိတ္ ျဖစ္မလာေအာင္ေစာင့္ထိန္းထားရမွာ ျဖစ္တယ္၊ အဲဒါကို သတိထားပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ေမတၱာသေဘာက အေဒါသ ေစတသိက္နဲ႔ စိတ္၊ ေမတၱာနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေမတၱာပ်က္စီးေလာင္ကၽြမ္းေအာင္လုပ္တာက ေဒါသေစတသိက္နဲ႔ စိတ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ န၀ဂုၤေပါသထ ကိုးပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းက်င့္သံုးတဲ့ ဥပုသ္သည္ဟာ ေဒါသစိတ္ဘယ္အခါမွ် မျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းရမွာျဖစ္တယ္၊ ေဒါသစိတ္ မျဖစ္သမွ် ေမတၱာသိကၡာပုဒ္ဟာလည္း မပ်က္စီးပါဘူး” လို႔ အဲဒီဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကေတာ့ ၾသ၀ါဒ ေပးေတာ္မူၾကတာပဲ၊ ၾကိဳက္ရင္လည္း လိုက္နာခံယူၾကေပါ့၊ ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -36pt;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: center; text-indent: -36pt;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဆရာေတာ္က ကိုးပါးသီလ မေပးဘူးလား</span></b></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -36pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ န၀ဂၤုေပါသထသီလ၊ “ကိုးပါးသီလေတာ္ျမတ္” ကိုေဟာဆိုထားတာပါရွိေနရင္လည္း ျပီးတာပါပဲ ဆရာေတာ္၊ တပည့္ေတာ္တို႔က က်မ္းဂန္ထဲမွာ မပါမရွိတာေတြကို အပါအရွိလုပ္ျပီးေတာ့ အဆန္းထြင္ေနၾကလို႔ ကိုးပါးသီလ မေပးဘဲ၊ ရွစ္ပါးသီလကိုသာ ေပးေနၾကတာပဲလို႔ ထင္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ေမးရတာပါ၊ ဆရာေတာ္ကေကာ ဘယ္ဒင္းကို သေဘာက်ကာ ေပးေလ့ရွိပါသလဲ ဘုရား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: -36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><span> </span>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း….ဒီကေတာ့ အျငင္းအခံု ၀ါသနာမပါဘူး၊ ရွစ္ပါးသီလ ေတာင္းရင္ ရွစ္ပါးသီလေပးလိုက္တယ္၊ ကိုးပါးသီလေတာင္းတဲ့သူကိုလည္း ကိုးပါးသီလ ေပးလိုက္တာပဲ၊ ရွစ္ပါးသီလကေတာ့ ေပးရိုးစဥ္လာျဖစ္ေနတဲ့ သမရိုးက်ပဲကို၊ ကိုးပါးသီလက်ေတာ့ နည္းနည္းဆန္းသစ္တယ္လို႔ ထင္ၾကတာေပါ့၊ ဒါေပမဲ့ ကိုးပါးသီလ ခံယူမိျခင္းေၾကာင့္လည္း မဂ္, ဖိုလ္ရဲ႕ အႏၲရာယ္ေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး၊ ကဲ…ေက်နပ္ေလာက္ေရာေပါ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: -36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ မွန္ပါ့ န၀ဂၤုေပါသထသီလ(ကိုးပါးသီလ)ဟာလည္း ဘုရားေဟာျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ပိဋကတ္က်မ္းစာေတြထဲက ထုတ္ျပရွင္းလင္းေပးတဲ့အတြက္ အထူးပဲႏွစ္သက္ ယံုၾကည္ကာ အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္လွပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ ဒီလိုဆိုရင္ ကိုးပါးသီလ ခံယူျပီးေတာ့ ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ စိတ္မဆိုးေအာင္ ေစာင့္ထိန္းကာ ေမတၱာစိတ္မ်ားမ်ားျဖစ္ေအာင္ ေနမွာေပါ့ဘုရား၊ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ ဆရာေတာ္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-7141265984347663?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-30298279495544365142011-01-14T04:54:00.000+05:302011-01-14T04:54:21.326+05:30ပုထုဇဥ္ကုသိုလ္ဉာဏသမၸယုတ္နဲ႔ ၀ိပါက္ဉာဏသမၸယုတ္တို႔ဟာ ျဖစ္ပံုခ်င္းဘယ္လိုထူးျခားလဲ<!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <br /><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ပုထုဇဥ္ကုသိုလ္ဉာဏသမၸယုတ္နဲ႔ ၀ိပါက္ဉာဏသမၸယုတ္တို႔ဟာ ျဖစ္ပံုခ်င္းဘယ္လိုထူးျခားလဲ</span></b></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ေလာကီဉာဏသမၸယုတ္စိတ္ေတြထဲက ကိရိယာ ဉာဏသမၸယုတ္စိတ္ေတြကိုေတာ့ ဘုရားရဟႏၲာတို႔မွာ ျဖစ္တာမို႔ ထားပါေတာ့။ ပုထုဇဥ္ေတြမွာျဖစ္တဲ့ ကုသိုလ္ဉာဏသမၸယုတ္စိတ္နဲ႔ ၀ိပါက္ဉာဏသမၸယုတ္စိတ္ႏွစ္မ်ိဳးဟာ ျဖစ္ပံုျခင္း ဘယ္လိုထူးျခားကြဲျပားၾကပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ ဉာဏသမၸယုတ္စိတ္ခ်င္းကေတာ့ အတူတူပဲဟာ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း….ဒီစိတ္ႏွစ္ပါးျဖစ္ပံုျခင္း ကြဲျပားျခားနားပံုကေတာ့ ၾကိဳးစားအားထုတ္ လုပ္ယူလို႔ ျဖစ္လာရတဲ့ ဉာဏသမၸယုတ္စိတ္နဲ႔ မၾကိဳးစား အားမထုတ္ရဘဲ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဉာဏသမၸယုတ္စိတ္၊ အဲဒီလို ျဖစ္ပံုျခင္း ကြဲျပားထူးျခားၾကတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ တပည့္ေတာ္တို႔ နားလည္ေအာင္ နည္းနည္းေလာက္ ခ်ဲ႕ထြင္ရွင္းျပေပးပါဦး ဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဆရာ။<span> </span>။ ပုထုဇဥ္တို႔ ကုသိုလ္ဉာဏသမၸယုတ္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ ကုသိုလ္ကံ ေခၚဆိုတဲ့ ဒါနအလုပ္ သီလအလုပ္ သမထအလုပ္ ၀ိပႆနာအလုပ္ တို႔ကိုျပဳလုပ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ”သေဗၺ သတၱာ ကမၼႆကာ” - ကံသာလွ်င္ ကိုယ့္ဥစၥာျဖစ္သည္၊ “ကမၼ ဒါယာဒါ” - ကံသာလွ်င္ အေမြခံပစၥည္းျဖစ္သည္၊ ကံကိုလုပ္လွ်င္ ကံ၏ အက်ိဳးလုပ္ခကို မုခ်ရရွိမည္ ဟု ကံနဲ႔ ကံ၏အက်ိဳးတရားကို ယံုၾကည္ကိုးစားျပီးေတာ့ ၾကိဳးစားအားထုတ္ ျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ဟာ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္မ်ိဳးျဖစ္တယ္၊ ကဲ…ပုထုဇဥ္တို႔ ကုသိုလ္ဉာဏသမၸယုတ္စိတ္ ျဖစ္ပံုကို အဲဒီလို မွတ္ေပေတာ့၊ အဲဒီ ေလာကီကုသိုလ္ ဉာဏသမၸယုတ္စိတ္ကိုပဲ ပညာပါရမီလို႔လည္း ေခၚရေသးတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဉာဏသမၸယုတ္ ၀ိပါက္စိတ္ ျဖစ္ေအာင္ကေတာ့ ထူးထူးျခားျခားနဲ႔ ၾကိဳးစားအားထုတ္ေနရတာမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး၊ ေရွးကၾကိဳးစားျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ကံ ေစတနာေတြက စီမံဖန္တီးေပးတဲ့အတိုင္းသာ အေၾကာင္းဉာဏသမၸယုတ္ ကံအားေလ်ာ္စြာ ေကာင္းတဲ့ ျမင္ ၾကား နံ စား ထိ အက်ိဳးဉာဏသမၸယုတ္၀ိပါက္စိတ္ တရားစုေတြဟာ ျဖစ္ေပၚ ျဖစ္ေပၚ လာေနၾကတာေတြပဲ၊ ကဲ….အဲဒါျဖစ္ပံုခ်င္း ကြဲျပားျခားနားပံုပဲ၊ ရွင္းရဲ႕လား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ရွင္းသြားပါျပီဆရာေတာ္၊ ေက်နပ္ႏွစ္သက္လွပါတယ္ဘုရား၊ ကုသိုလ္ဉာဏသမၸယုတ္က ျပဳလုပ္ယူရတဲ့ အမ်ိဳးျဖစ္တယ္၊ ၀ိပါက္ဉာဏသမၸယုတ္ ကေတာ့ မျပဳလုပ္ရဘဲ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ အက်ိဳးခံစားခြင့္ ျဖစ္ေပၚလာရတယ္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-3029827949554436514?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-29225180142288041912011-01-12T13:44:00.000+05:302011-01-12T13:44:07.133+05:30ေန႔ခံလို႔ ညစံရတာ ဘာေၾကာင့္လဲ<div style="text-align: center;"><b>ေန႔ခံလို႔ ညစံရတာ ဘာေၾကာင့္လဲ</b></div><br /><div style="text-align: justify;"> ဒကာ။ ။ အပါယ္ေလးပါးထဲပါတဲ့ အသူရကာယ္ ဘံုသားေတြက ဘယ္လိုကံမ်ိဳးေတြ လုပ္ခဲ့လို႔ ေန႔ခံလိုက္ ညစံလိုက္နဲ႔ ျဖစ္ေနရတာလဲ ဆရာေတာ္၊ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ပါရင္လည္း နည္းနည္းေလာက္ထုတ္ျပီး ရွင္းလင္းျပပါဦးဘုရား။<br /> <a name='more'></a>ဆရာ။ ။ ဒါကေတာ့"သဒိသံ ပါကံ ဇေနတိ" ပါဠိအရ မိမိျပဳတဲ့ အလုပ္ကံနဲ႔ တူေသာ အက်ိဳးကိုရျခင္းပါပဲ၊ ပိဋကတ္ေတာ္မွာျပတာကေတာ့ ေပတၱ၀တၳဳပါဠိေတာ္ မိဂလုဒၵက ေပတ၀တၳဳ တို႔ပဲ ျဖစ္တယ္။<br /> ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္က ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္မွာ ေန႔ေရာညပါ သားေကာင္ေတြကို ေထာင္ဖမ္းသတ္ျဖတ္ ႏွိပ္စက္ကာ အသက္ေမြးမႈျပဳေနတဲ့ ဒုစရိုက္သမား မုဆိုးတေယာက္ရွိတယ္။<br /> ယင္းရဲ႕မိတ္ေဆြတေယက္ကေတာ့ ရတနာသံုးပါးကိုၾကည္ညိဳေလးစားတဲ့ သူေတာ္ေကာင္း အမ်ိဳးသားပဲျဖစ္တယ္၊ အဲဒီ သူေတာ္ေကာင္းက သူ႔မိတ္ေဆြ ဒုစရိုက္သမားကို ဒါမ်ိဳးေတြ မလုပ္ဖို႔ တရားေဟာတယ္ မရဘူး၊ ညပိုင္းမွာ ေက်ာ့ကြင္းတို႔, ပိုက္တို႔ ေလးျမားလက္နက္မ်ိဳးစံုတို႔ကို ျပင္ဆင္တယ္၊ ေန႔ပိုင္းက်ေတာ့ သားေကာင္မ်ားကို ေထာင္တယ္ ဖမ္းတယ္ ပစ္ခတ္ သတ္ျဖတ္ ညႇင္းဆဲ ႏွိပ္စက္ျခင္း ပါဏာတိပါတကံ ဒုစရိုက္မႈတို႔နဲ႔ပဲ အခ်ိန္ေတြ ကုန္တယ္။<br /> ယင္းသူေတာ္ေကာင္း မိတ္ေဆြက လံုး၀ မျပဳလုပ္ဖို႔ေျပာေဟာလို႔မရတဲ့ အဆံုးက်ေတာ့ လက္မေလ်ာ့ဘဲ "ကဲ...မိတ္ေဆြခ်စ္၊ လာပါ၊ ဒီမေကာင္းတဲ့ အကုသိုလ္ ဒုစရိုက္မႈတို႔ကို ေန႔ညပတ္လံုး မေရွာင္ရွားႏိုင္ရင္ ညအခါေတာ့ မိတ္ေဆြ အနားယူကာ ပါဏာတိပါတ စတဲ့ မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္အလုပ္ေတြ မလုပ္ဘဲ ေရွာင္ရွားပါေလာ့"ဟုစိတ္ဓာတ္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေအာင္ ထက္၀က္ေလ်ာ့ဖို႔ ေခ်ာ့ေမာ့ ေဖ်ာင္းဖ်ေပးတယ္။ ထိုဒုစရိုက္မုဆိုးဟာ အဲဒီအခါက စျပီးေတာ့ သူေတာ္ေကာင္းမိတ္ေဆြ ညႊန္ၾကား ေစခိုင္းတဲ့အတိုင္း ညပိုင္းေရာက္ေသာအခါ ျပဳလုပ္ေနက် ေလးျမားေက်ာ့ကြင္း ပိုက္ကြန္တို႔ကို မျပင္ဆင္ မျပဳလုပ္ေတာ့ဘဲ သီလ သိကၡာ ေဆာက္တည္လ်က္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ဖက္ကို လိုက္လုပ္ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္တဲ့။<br /> အဲဒီမုဆိုးေသေသာအခါ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္ရဲ႕ အနီးအနားမွာ ေ၀မာနိကျပိတၱာ ျဖစ္ကာ ေနရတယ္တဲ့၊ ေ၀မာနိကျပိတၱာဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္ဗိမာန္ရွိျပီး ေန႔ခံလို႔ ညစံရတဲ့ နတ္တပိုင္းျပိတၱာတမ်ိဳးပဲ၊ ေန႔အခါမွာ ဆင္းရဲျခင္း ဒုကၡႏွိပ္စက္ျခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကို မခ်ိမဆန္႔ထိတ္ထိတ္လန္႔လန္႔ ေသလုမတတ္ ခံစားရကာ၊ ညအခါက်ေတာ့လည္း နတ္သမီးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ နတ္စည္းစိမ္ခ်မ္းသာေတြကို ျခိမ့္ျခိမ့္သည္းေအာင္ အျပည့္အ၀ ခံစားေပ်ာ္ရႊင္ကာ ေနရျပန္တယ္တဲ့။<br /> အဲဒီျပိတၱာရဲ႕ ျဖစ္ပံုမ်ိဳးစံုကို အရွင္နာရဒမေထရ္ျမတ္က ျမင္ေတာ္မူ၍ အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ေမးျမန္းေသာအခါ ခုနက ေျပာျပခဲ့တဲ့အတိုင္း ေန႔ပိုင္းမွာ ပါဏာတိပါတ ဒုစရိုက္ကံေတြ ျပဳခဲ့လို႔ ခုလို ဆင္းရဲႏွိပ္စက္ျခင္းမ်ိဳးစံုကို ခံရတဲ့အေၾကာင္း၊ ညအခါမွာ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေကာင္း၏ တိုက္တြန္းညႊန္ၾကား ေစခိုင္းခ်က္အတိုင္း အားနာပါးနာနဲ႔ သီလေဆာက္တည္ကာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳခဲ့လို႔ နတ္၌ျဖစ္တဲ့ ခ်မ္းသာသုခမ်ိဳးစံုေတြ ခံစားေနရတဲ့ အေၾကာင္းမ်ားကို အရွင္နာရဒ မေထရ္အား သူ႔ျဖစ္ပံု လုပ္ပံုကံမ်ိဳးစံုကို ျပန္လည္ ေျဖၾကားေလွ်ာက္ထား လို႔ သိရတယ္တဲ့။<br />ကဲ.....အဲဒါဟာ ေန႔ခံလို႔ ညစံရတဲ့ အေၾကာင္းအရာ ပိဋကတ္ေတာ္ စာေပထဲမွာပါတဲ့ ၀တၳဳေၾကာင္းေတြပါပဲ၊ ေက်နပ္ရဲ႕လား၊ ညဘက္ ဥပုသ္ေစာင့္ရင္ ထက္၀က္စာေတာ့ ရေသးတာပဲ၊ မရံႈးပါဘူး၊ ဥပုသ္ေစာင့္ မပ်င္းၾကနဲ႔ေနာ္။<br /> ဒကာ။ ။ ဟာ...တပည့္ေတာ္တို႔က ေနလံုးေပါက္ ၂၄ နာရီ ဥပုသ္သမားေတြပါ ဆရာေတာ္၊ ရွင္းသြားပါျပီဘုရား။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-2922518014228804191?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-34646324775899766652011-01-12T13:41:00.003+05:302011-01-12T13:45:22.515+05:30အသူရာဆိုတာ နတ္လား ျပိတၱာလား<div style="text-align: center;"><b>အသူရာဆိုတာ နတ္လား ျပိတၱာလား</b></div><br /><div style="text-align: justify;"> ဒကာ။ ။ အသူရာျပည္တို႔၊ အသူရကာယ္ျပည္တို႔ဆိုတာ နတ္ျပည္လား၊ အပါယ္ေလးပါးထဲက အသူရကာယ္ျပည္လား၊ သူတို႔ဘ၀က နတ္ဘ၀လား၊ ျပိတၱာဘ၀လား ဆရာေတာ္။ အဲဒီ အဘိဓာန္ပုဒ္ရဲ႕ အနက္အဓိပၸာယ္ကို ရွင္းျပပါဦး ဘုရား၊ သိၾကားမင္းနဲ႔ စစ္ခင္းတယ္၊ ေန႔ခံညစံရတယ္ ဘယ့္နယ္ ညာနယ္နဲ႔ ရႈပ္ေပြလြန္းလို႔၊ ျငင္းခံုေနၾကတာလည္း လြန္ေရာပဲ။<br /> <br /><a name='more'></a>ဆရာ။ ။ ဟုတ္တယ္၊ ဒီ - အသူရာနဲ႔ အသူရကာယ္ ျပႆနာက ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ေတာ္ေတာ္ရွာေဖြ စဥ္းစားျပီး ေျဖၾကားရမွာျဖစ္တယ္၊ သာသနာေတာ္ကလာတဲ့ အမည္ အဘိဓာန္ေတြျဖစ္လို႔ တဖက္ေစာင္းနင္းမျဖစ္ေအာင္ ယူဆရမည့္ ကိစၥရပ္ ျဖစ္တယ္၊ ကဲ...နားေထာင္ မွတ္သားၾကေပေတာ့၊ တတ္သေလာက္ေျဖၾကားမယ္။<br /> အသူရာျပည္ဆိုတာ နတ္ျပည္လား ဆိုတဲ့ ပုစၧာအရ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ထဲမွာ အသူရာျပည္လို႔ မပါ မရွိဘူး၊ ဒါ့ေၾကာင့္နတ္ျပည္ အစစ္လို႔ မဆိုႏိုင္ဘူး၊ အပါယ္ေလးပါးထဲမွာပါတဲ့ အသူရကာယ္ျပည္လို႔လည္း မဆိုႏိုင္ဘူး၊ ယင္းပုဒ္ကို အဘိဓာနပၸ ဒီပိကာ သူစိက်မ္းဆရာက <br /> ေဒ၀ါ ၀ိယ န သုရႏၲိ န ကိဠႏၲိ၊ (၀ါ) ေဒေ၀ါ ၀ိယ န သူရတိ<br /> န ဤသတိ န ၀ိေရာစတိ စာတိ အသုေရာ။<br /> ယင္းအသူရာတို႔ဟာ နတ္မ်ားလို ရဲစြမ္းသတၱိမရွိၾကကုန္၊ ကစားျမဴးတူး ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းလည္း မရွိၾကကုန္တဲ့၊ တနည္း နတ္ကဲ့သို႔ မရဲရင့္၊ အစိုးရျခင္းမရွိ၊ တင့္တယ္လွပ ထြန္းေတာက္ေသာ ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါလည္း မရွိ၊ ထို႔ေၾကာင့္ အသူရာမည္၏တဲ့။<br /> ယင္း "အသူရ" ပုဒ္ကို ပဒတၳမဥၥဴသာ ပါဠိျမန္မာ အဘိဓာန္က်မ္းျပဳဆရာၾကီးျဖစ္ေသာ အေမရိကန္ႏွစ္ျခင္းေကာလိပ္ေက်ာင္း ပါဠိျမန္မာေက်ာင္းဆရာၾကီး ဦးဟုတ္စိန္ ဘီေအ, ဘီအယ္(လ္)က သူ႔ အဘိဓာန္ထဲမွာ (အသုရ-အသုရာမည္ေသာ ယုတ္ညံ့ေသာနတ္,ဟု) ျမန္မာျပန္ဆိုထားတယ္။<br /> ယင္းတို႔ကို ေထာက္ဆ၍ အသူရာတို႔သည္ မ်ိဳးဇာတ္အားျဖင့္ ယုတ္ညံ့နိမ့္က်ေသာ နတ္တမ်ိဳးျဖစ္ကာ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ထဲ မပါ၀င္ေသာ သခြတ္ပင္ရွိတဲ့ ဇာတ္နိမ့္ နတ္တမ်ိဳးတို႔ ေနရာျပည္တမ်ိဳးပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ မွတ္ရမွာပဲ၊ နတ္ျပည္ထဲ ထည့္လို႔ေတာ့ နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္ ဇာတ္ျမင့္နတ္တို႔က လက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး၊ အပါယ္ေလးပါးထဲပါတဲ့ အသူရကာယ္ဘံုထဲ သြားထည့္လို႔လည္း မျဖစ္ဘူး၊ ဟိုက ေန႔ခံ ညစံ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပိတၱာတလွည့္ နတ္တလွည့္ ေ၀မာနိက ျပိတၱာမ်ိဳးေတြ၊ သူတို႔မွာ ကိုယ္ပိုင္ဗိမာန္ေတာ့ရွိတယ္။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-3464632477589976665?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-51191265926273381062011-01-10T15:04:00.003+05:302011-01-10T15:04:53.445+05:30ရွိျပီး ေရႊေငြ မစြန္႔ဘဲ လူမ်ား ဆယ္ပါးသီလ ေစာင့္ေကာင္းသေလာ<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရွိျပီး ေရႊေငြ မစြန္႔ဘဲ လူမ်ား ဆယ္ပါးသီလ ေစာင့္ေကာင္းသေလာ</span></b><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ဆယ္ပါးသီလေစာင့္သံုးလိုေသာသူသည္ မိမိမွာရွိသမွ် ေရႊေငြရတနာ တို႔ကို အာလယျပတ္ စြန္႔ပစ္ျပီးမွသာ ေစာင့္ထိန္းေကာင္းသည္၊ လံုျခံဳသည္ဟု ပထမ ဆရာအခ်ိဳ႕က ေဟာၾကားၾကပါသည္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒုတိယဆရာအခ်ိုဳ႕ကလည္း မိမိထံမွာ ေရွးက ရွိေနျပီးေသာ ေရႊေငြရတနာ တို႔ကို စြန္႔ပစ္ဖို႔ မလိုပါဘူး၊ ဇာတရူပ သိကၡာပုဒ္က အသစ္ အသစ္ ေရႊေငြရတနာ တို႔ကိုသာ မခံယူရ၊ မကိုင္တြယ္ရ၊ မသံုးစြဲရ၊ ေတာင္းခံျခင္းမျပဳရဟု တားျမစ္တာပါ၊ လက္ရွိ ေရႊေငြရတနာတို႔ကို မစြန္႔ဘဲလည္း ေဆာက္တည္ က်င့္သံုးေကာင္းပါတယ္၊ ကိုယ္ မကိုင္တြယ္ မသံုးစြဲရင္ ျပီးတာပဲ၊ သီလ မပ်က္စီးႏိုင္ဘူး လို႔ ေဟာၾကားၾကပါတယ္၊ အဲဒါ စာေပက ဘယ္လိုမ်ား အဆိုျပဳထားပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ တိုတိုေပါ့ ဘုရား သိပါရေစ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> <a name='more'></a>ဆရာ။ ။ အင္း...တိုတိုနဲ႔ေတာ့ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ေျဖလို႔မရဘူးပဲ၊ ယခုေမးခြန္းရဲ႕ယူဆပံု ႏွစ္မ်ိဳးထဲမွာ ဒုတိယဆရာယူဆပံုနည္းဟာ သင့္ေလွ်ာ္မွ်တလို႔ စာေပနဲ႔ ေလ်ာက္ပတ္တယ္လို႔ မွတ္ေပါ့။ ဒကာၾကီးတို႔ အားလံုးနားလည္ေအာင္ ေျပာျပမယ္၊ ဃဋိကာရအိုးထိန္းသည္ ၀တၳဳေတြ ၀ိသုဒၶိမဂ္ဋီကာလာပံုေတြ ထုတ္ျပီး လွ်ာမရွည္နဲ႔၊ ဟိုက အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္ၾကီး၊ ကာမဂုဏ္တရားနဲ႔ ေဒါသမ်ားကိုပါ ပယ္စြန္႔ထားတာျဖစ္တယ္၊ ဋီကာ ဆရာကလည္း လူအမ်ားအားက် နည္းယူရေအာင္ အျမတ္ဆံုးနယကို ထုတ္ျပသြားတာ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> စာေပက်မ္းဂန္တို႔ အဆိုျပဳထားပံုနဲ႔ ညႇိႏႈိင္းကာ ျပတ္သားစြာ ဆံုးျဖတ္ရမည္ဆိုလွ်င္ ဒီျပႆနာက ဆယ္ပါးသီလထဲမွာပါတဲ့ ဇာတ ရူပ ရဇတသိကၡာပုဒ္ကို စြဲျပီးကြဲျပားလာတဲ့ ျပႆနာျဖစ္တယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ယင္းရဲ႕မူရင္းက "ဇာတရူပ ရဇတ ပဋိဂၢဟဏာ ေ၀ရမဏိ" လို႔လာရွိတယ္၊ ဇာတရူပ, ပုဒ္က ေရႊကိုေဟာတယ္၊ ရဇတ, ပုဒ္က ေငြကို ဆိုတယ္၊ ပဋိဂၢဟဏ,ပုဒ္က ခံယူျခင္း ကိုင္တြယ္သံုးစြဲျခင္း ကိုယ့္လာေပးတာကို မခံယူေသာ္လည္း အနားမွာ ခ်ထားခဲ့တဲ့ ေရႊေငြရတနာေတြကို သာယာျခင္း စသည္တို႔ကို ေဟာဆိုတယ္၊ ေ၀ရမဏိ,ပုဒ္က အဲဒီလို အသစ္အသစ္ လာလွဴေပးကမ္းတဲ့ ေရႊေငြ ျမရြဲ ပုလဲ ပတၱျမား စတဲ့ ရတနာေတြကို မခံယူ မကိုင္တြယ္ မသံုးစြဲ မသာယာဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္ဖယ္ရွားျခင္း အနက္ကို ေဟာတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> သည္ သိကၡာပုဒ္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ ဆိုလိုရင္းက ဃဋိကာရ တို႔လို အနာဂါမ္အရိယာ မဟုတ္တဲ့ ပုထုဇဥ္ လူသားျဖစ္သူမ်ား ဆယ္ပါး သီလေစာင့္ထိန္းေသာအခါ သီလနဲ႔ ျပည့္စံုေနေသာ မိမိအား အသစ္အသစ္ လာေရာက္ ေပးလႉၾကတဲ့ ေရႊေငြရတနာ တို႔ကို မခံယူရ၊ ကိုင္တြယ္သံုးစြဲျခင္းလည္းမျပဳရ၊ ေနာက္ဆံုး ကိုယ္က မခံယူလို႔ အနားမွာခ်ထားခဲ့တာကိုပင္ သာယာျခင္းမျပဳရဟု ဆိုတယ္၊ မိမိတို႔ အိမ္စသည္မွာ ရွိေနတဲ့ ရွိျပီးသား ေရႊေငြရတနာတို႔ကို ဆိုတာ မဟုတ္လို႔ မွတ္ယူရမယ္၊ ဒါေပမဲ့ အိမ္မွာရွိတဲ့ ေရႊေငြကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ ေတာင္းယူကိုင္တြယ္သံုးစြဲျခင္း အလ်ဥ္း မျပဳရေခ် လို႔ မွတ္ယူထားဦး။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ယံုၾကည္စရာ ညႇိႏႈိင္းခ်က္ စာေပက်မ္းဂန္ကေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားဘက္က လူတို႔ ဆယ္ပါးသီလထဲမွာပါတဲ့ ဇာတရူပ သိကၡာပုဒ္ထက္ အဆ ရာ,ေထာင္မကေအာင္ ျမင့္ျမတ္သိမ္ေမြ႔တဲ့ ေရႊေငြ ခံယူျခင္းနဲ႔စပ္တဲ့ "ရူပိယသိကၡာပုဒ္ ဆိုတာရွိတယ္" အဲဒီသိကၡာပုဒ္က မိမိအား ေရႊေငြ လာလႉလွ်င္ (၁) ကိုယ္တိုင္လည္းမခံယူရ၊ (၂) သူတပါးကိုလည္း အယူမခိုင္းရ၊ (၃) အနားမွာ ခ်ထားခဲ့ရင္လည္း မသာယာရ၊ ျငင္းပယ္တားျမစ္ရမည္၊ အဲဒီသံုးခ်က္နဲ႔ မလြတ္ကင္းဘဲ တခ်က္ခ်က္နဲ႔ ျငိစြန္းခဲ့ေသာ္ ထိုရဟန္းမွာ အာပတ္လည္း သင့္၍ ယင္းပစၥည္းကို စြန္႔ပစ္ရမည္ ဟု ပညတ္ေတာ္မူထားတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> သို႔ေသာ္လည္း ဒကာတေယာက္က ရဟန္းတပါးထံ ေရႊေငြကို လာလႉ၏၊ ရဟန္းက ၀ိနည္းေတာ္အရ အာပတ္လြတ္ကင္းေအာင္ မခံယူဘဲ တားျမစ္ပယ္ရွား ပါေသာ္လည္း ဒကာက နားမေထာင္ဘဲ ဇြတ္အတင္း ထားခဲ့ကာ ျပန္သြား၏။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ယင္းေနာက္အျခားဒကာတဦး ေရာက္လာ၍ ထိုေရႊေငြ အေၾကာင္းျဖစ္ရပ္ကို သိေသာအခါ ဒီလိုဆို ေရႊေငြထားရန္ လံုျခံဳေသာေနရာကိုသာ ျပေတာ္မူပါဟု ဒကာက ေလွ်ာက္ထားျငားအံ့၊ ဘံုခုနစ္ဆင့္ရွိေသာ ျပာႆဒ္ေပၚသို႔ပင္ ဒကာကို ေခၚတက္ေစလ်က္"ေဟာဒီေနရာဟာ လံုျခံဳတဲ့ေနရာပဲ"ဟု ေျပာျပေပးႏိုင္ခြင့္ ရွိသည္တဲ့၊ "ဤေနရာ၌ ထားခဲေလာ့, ထားခဲ့ပါ " ဟူ၍ကား မေျပာေကာင္းေခ်တဲ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာက ရဟန္းျပတဲ့ေနရာ၌ ေရႊေငြကိုေကာင္းစြာထား၍ ျပန္သြားေသာအခါ ရဟန္းသည္ အခန္းတံခါးကို လံုစြာပိတ္လ်က္ ေစာင့္ထိန္းေနႏိုင္၏တဲ့၊ ဤလို ေရႊေငြေစာင့္ထိန္းေနသည့္အတြက္ အာပတ္မသင့္ေၾကာင္း ကို အဲဒီ ရူပိယ သိကၡာပုဒ္အဖြင့္ အ႒ကထာဆရာက မိန္႔ဆိုထားတယ္၊ ကိုင္း...လူမ်ားအတြက္ ဆယ္ပါးသီလ ဇာတရူပသိကၡာပုဒ္နဲ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ၀ိနည္းေတာ္လာ ရူပိယ သိကၡာပုဒ္ကို ႏႈိင္းယွဥ္ကာ ဆံုးျဖတ္ၾကစို႔။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဆယ္ပါးသီလ ေစာင့္သံုးလိုေသာ လူမ်ားသည္ ဇာတရူပသိကၡာပုဒ္ေတာ္အရ မိမိမွာ ရွိသမွ် ေရႊေငြေတြကို အာလယျပတ္ စြန္႔ပစ္ျပီးမွသာ ခံယူေစာင့္ထိန္းေကာင္းသည္ သီလမပ်က္ဟု ဆိုလို႔ရွိရင္....<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> လူ႔ဆယ္ပါးထက္ အဆ ရာေထာင္မကေအာင္ အထက္တန္းက်ျပီး သိမ္ေမြ႕ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေဖာ္ျပပါ ရူပိယ သိကၡာပုဒ္အရ ထိုရဟန္းသည္ ဘယ္နည္းႏွင့္မွ် ယင္းေရႊေငြ တို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ေကာင္းေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ၊ အာလယျပတ္ စြန္႔ပစ္ရမည္သာ ျဖစ္၏။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ယခုမွာမူ ထိုဒကာထားခဲေသာ ေရႊေငြကို ထိုရဟန္းသည္ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းေၾကာင့္ အာပတ္မသင့္၊ သီလမပ်က္သလို အက်င့္သီလ သိကၡာမပ်က္တာကို ေထာက္ဆ၍ ဆယ္ပါးသီလ ေစာင့္သံုးေသာလူမ်ားမွာလည္း မိမိတို႔ပိုင္ သင့္ေလ်ာ္လံုျခံဳရာမွာထားရွိေသာ ေရႊေငြရတနာ တို႔အတြက္ ဇာတရူပ သိကၡာပုဒ္ မပ်က္စီးပါ၊ သီလအျပည့္အစံု ရရွိေနသည္သာ ဟူ၍မွတ္ယူရမည္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ကဲ...ဘယ္လိုလဲ ေက်နပ္ၾကရဲ႕လား၊ ဆယ္ပါးသီလကိုေကာ ေစာင့္ထိန္းခံယူဖူးၾကရဲ႕လား၊ လူမ်ားရဲ႕ သီလထဲမွာ ဆယ္ပါးသီလဟာ အထြတ္အထိပ္ အၾကီးအျမတ္ဆံုးပဲ၊ သာသနာေတာ္နဲ႔ ေတြ႔ၾကံဳယံုၾကည္ခံယူလိုက္နာတဲ့ လူတေယာက္ဟာ အထြတ္အထိပ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ဆယ္ပါးသီလျမတ္ကိုမွ မပန္ဆင္ မက်င့္သံုးဖူးရင္ လူျဖစ္ရႈံးတယ္လို႔ ေျပာရမွာပဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ အႏို႔...ဃဋိကာရ အိုးထိန္းသည္ ေစာင့္သံုးတဲ့ ဆယ္ပါးသီလက်ေတာ့ ဘာေၾကာင့္ ေရႊေငြကို မကိုင္မတြယ္ဘဲ တခါတည္း ပယ္စြန္႔လိုက္ရတာလဲ ဆရာေတာ္၊ သူလည္း အိုးေရာင္းေနတဲ့ ဥစၥာပဲဟာ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာ။ ။ လာျပန္ျပီလား၊ ဃဋိကာရ။ အစကတည္းက ေျပာခဲ့တယ္ မဟုတ္လား၊ (ဃဋိကာရ အိုးထိန္းသည္ ၀တၳဳေတြ, ၀ိသုဒၶိမဂ္ဋီကာ လာပံုေတြ ထုတ္ျပီး လွ်ာမရွည္နဲ႔၊ ဟိုက အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္ၾကီး၊ ကာမဂုဏ္တရားနဲ႔ေဒါသမ်ားကိုပါ ပယ္စြန္႔ထားျပီးသားျဖစ္တယ္လို႔) ၀ိသုဒၶိမဂ္ဋီကာ ကလည္း အလြယ္ဆံုးနည္းကို ထုတ္ျပသြားတာလို႔မွတ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဆယ္ပါးသီလက နိယာမသီလမ်ိဳး၊ ရံဖန္ရံခါ စြမ္းႏိုင္သမွ် လူတို႔ေစာင့္ၾကတာျဖစ္တယ္၊ အျမဲေစာင့္သံုးရတဲ့ သီလမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး၊ မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါးထဲမွာပါတဲ့ "သီလ"ပုဒ္အရကို အသီတိနိပါတ္ မဟာဟံသဇာတ္ေတာ္မွာ အ႒ကထာဆရာက ငါးပါးသီလနဲ႔ ဆယ္ပါးသီလကို ထုတ္ဆိုဖြင့္ျပထားတယ္၊ ရွင္ဘုရင္ေတြလည္း ဥပုသ္ေဆာင္၀င္ကာ ရံဖန္ရံခါ စြမ္းႏိုင္သမွ် ဆယ္ပါးသီလ ေစာင့္ၾကတာပဲ၊ မိမိပိုင္တဲ့ ေရႊတိုက္ေငြတိုက္ေတြ မပယ္စြန္႔ပါဘူး၊ အျဗဟၼစရိယသိကၡာပုဒ္ေတာ္အရ မိဖုရားေမာင္းမေတြကိုလည္း မကြာရွင္း မပယ္စြန္႔ပါဘူး၊ အသစ္ အသစ္ မလြန္က်ဴးတာကိုသာ ယူရမွာျဖစ္တယ္၊ ဒကာၾကီးတို႔ မစြမ္းႏိုင္ရင္လည္း မေစာင့္သံုးဘဲ ေနၾကေပါ့၊ လူအမ်ား ကုသိုလ္တရားယုတ္ေလ်ာ့ေအာင္ ကပ္တီးကပ္ဖဲ့ေတြေတာ့ ေလွ်ာက္မေျပာၾကနဲ႔၊ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ တျခားပံုစံထုတ္ကိုးကားယံုၾကည္စရာ ေစာင့္သံုးေကာင္းပံုေတြ အမ်ားၾကီးပဲ က်န္ေသးတယ္၊ ကဲ...ေတာ္ၾကစို႔။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ဒီလိုရွင္းလင္းထုတ္ေဖာ္ေပးတာေတြကို ယံုၾကည္စြာခံယူပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ ဒကာၾကီးတို႔လည္း လူ႔ဘ၀မွာ ရတဲ့အခါ လူတို႔ေစာင့္သံုးရတဲ့ သီလေတြထဲမွာ အထြတ္အထိပ္အျမတ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ဆယ္ပါးသီလေတာ္ျမတ္ကိုေတာ့ ေစာင့္ဖူးတယ္ရွိေအာင္ ခံယူေစာင့္သံုးၾကပါဦးမည္ ဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-5119126592627338106?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-20777406435617325542011-01-09T16:50:00.001+05:302011-01-09T16:50:59.416+05:30အာဒိျဗဟၼစရိယသီလဆိုတာ ဘယ္သီလမ်ိဳးလဲ ဘယ္တရား၏ အစအဦး အာဒိလဲ<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">အာဒိျဗဟၼစရိယသီလဆိုတာ ဘယ္သီလမ်ိဳးလဲ ဘယ္တရား၏ အစအဦး အာဒိလဲ<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ သီလေတြထဲမွာ အာဒိ ျဗဟၼစရိယသီလဆိုတာ အေရးၾကီးတယ္၊ သူဟာ မဂ္ဖိုလ္တို႔ရဲ႕ ရပိုင္မႈ အစ အဦး အာဒိပဲ၊ တရားအားထုတ္တဲ့ေယာဂီဟာ ဒီအာဒိျဗဟၼစရိယ သီလကို ေစာင့္ထိန္းရမည္ဟု ေဟာေျပာေနၾကတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> တခ်ိဳ႕ကလည္း ဒီသီလဟာ ဘုရားေဟာ မဟုတ္ဘူး၊ ရိပ္သာဆရာေတြက အသစ္အဆန္း တီထြင္ထားၾကတာ၊ လူသားတို႔အတြက္ ငါးပါး,ရွစ္ပါး,ဆယ္ပါး သီလ တို႔ကိုသာ ဘုရားေဟာေတာ္မူတာဟု ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> (၁) ယင္း အာဒိျဗဟၼစရိယသီလဟာ ဘယ္သီလမ်ိဳးလဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> (၂) ဘုရားေဟာေတာ္မူတာ ဟုတ္ရဲ႕လား၊ ဘယ္ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ပါသလဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> (၃) ဘယ္တရား၏ အစအဦးလဲ၊<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တိုတိုနဲ႔ပဲ သိပါရေစ ဆရာေတာ္၊ ပါဠိေတြထုတ္ျပီး အရွည္ၾကီးေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔ဘုရား၊ နားလည္မွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> <a name='more'></a>ဆရာ။ ။ အင္း...ယင္းသီလျပႆနာဟာ မၾကာမၾကာ ေရာက္ေရာက္လာတယ္၊ ဒကာၾကီးတို႔ရဲ႕ အေမးလကၡဏာက သံုးခ်က္ပါေနတယ္၊ တိုတိုနဲ႔ပဲ မွတ္သားေလာက္ေအာင္ ေျဖၾကားပါ့မယ္ေလ၊ ၾကိဳက္ရင္လည္း မွတ္ယူၾကေပါ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify; text-indent: -0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(၁) ယင္း သီလဟာ ကာယဒုစရိုက္သံုးပါး၊ ၀စီဒုစရိုက္ေလးပါး၊ အာဇီ၀-အသက္ေမြးမႈလွ်င္ အ႒မ ရွစ္ခုေျမာက္ေသာေၾကာင့္ ယင္းသီလကို "အာဇိ၀႒မက" သီလမ်ိဳး ေခၚသည္တဲ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify; text-indent: -0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(၂) ပိဋကတ္ေတာ္အားျဖင့္ ၀ိသုဒၶိမဂ္ အ႒ကထာဆရာၾကီးက ဗုဒၶသာသနာခံယူသူတို႔ ယံုၾကည္ေလာက္ေအာင္.....<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ေတနာဟ ပုေဗၺ၀ ေခါပနႆ ကာယကမၼံ ၀စီ ကမၼံ <o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1in; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အာဇီေ၀ါ သုပရိသုေဒၶါ ေဟာတီတိ-<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဟု....ျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ ဤ အာဇီ၀႒မကသီလကို ဥပရိပဏၰာသ ပါဠိေတာ္၌ ေဟာၾကားေတာ္မူေၾကာင္းနဲ႔ ကိုးကားျပဆိုထားသျဖင့္ ဘုရားေဟာတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify; text-indent: -0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(၃) သာသနာေတာ္ေခၚတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ ဆံုးမၾသ၀ါဒကို လိုက္နာခံယူက်င့္ၾကံအားထုတ္မည့္သူသည္ ယုတ္မာၾကမ္းတမ္းေသာ မေကာင္းစရိုက္ မိုက္မဲဆိုးရြားလွတဲ့ ကာယဒုစရိုက္ သံုးပါး၊ ၀စီဒုစရိုက္ ေလးပါး၊ အျပစ္ရွိေသာ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈ မိစၧာဇီ၀၊ ဤရွစ္ပါးေသာ ဒုစရိုက္ဆိုးဘ၀မွ လြတ္ေအာင္ ေရွာင္ရွား က်င့္ၾကံေစာင့္ထိန္းမႈကို ေရွးဦး လက္မြန္ စတင္က်င့္သံုးေဆာက္တည္ရမည္ျဖစ္၍ (၀ါ) ေဆာက္တည္ရေသာသီလမ်ိဳးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ (အာဒိ-အစအဦးျဖစ္ေသာ၊ ျဗဟၼ စရိယ- ျမင့္ျမတ္ျဖဴစင္ေသာအက်င့္) အာဒိျဗဟၼစရိယ- ျမင့္ျမတ္ျဖဴစင္ေသာ အက်င့္လမ္းစဥ္၏ အဦးအစ၊ စတင္၍ က်င့္ေစရမည့္ သာသနာေတာ္၀င္ေရာက္စ သူတို႔၏ အက်င့္သီလ တဲ့၊ ကဲ...ဒါေအာက္ တိုလို႔ေတာ့ မရေတာ့ဘူး။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဆိုလိုရင္းက သာသနာေတာ္အတြင္းသြင္းကာစ ဒုစရိုက္ၾကမ္းသမားတေယာက္ကို အဲဒီ (အာဇီ၀႒မက) သီလျဖင့္ ယဥ္ေက်းေအာင္ စ,တင္က်င့္သံုး ဆံုးမ ေဆာက္တည္ခိုင္းရမည္၊ သုစရိုက္ပိုင္းေရာက္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ အရိယာမဂ္ကို ရယူ တက္လွမ္းဖို႔ လူတို႔အတြက္ နိစၥသီလျဖစ္တဲ့ ငါးပါးသီလနဲ႔ အျခားဥပုသ္သီလျဖစ္တဲ့ ရွစ္ပါးတို႔, ကိုးပါး, ဆယ္ပါးတို႔, ကိုယ္အင္အားအေလ်ာက္ မဂ္,ဖိုလ္ ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္သြားဖို႔ပဲတဲ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> လိုရင္းခ်ဳပ္ မွတ္ယူဖို႔ကေတာ့ သာသနာေတာ္အတြင္း က်ံဳးသြင္းကာစ ဒုစရိုက္တံုးမ်ားကို ယင္းသီလျဖင့္ စ,တင္ေပး၍ ယဥ္ေက်းေစရမည္တဲ့၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အာဒိျဗဟၼစရိယ သီလ ေခၚတယ္လို႔ မွတ္ရမယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> အရိယာမဂ္ကို ရရွိရန္ စ,တင္ က်င့္သံုးေဆာက္တည္ရေသာ သီလျဖစ္၍ ယင္း အာဇီ၀႒မကသီလကို အာဒိျဗဟၼစရိယသီလ ေခၚတယ္ဟု အမွတ္မွားေတြ မယူစြဲ မေျပာၾကားရဘူးေနာ္၊ ငါးပါး, ရွစ္ပါး, ဆယ္ပါးသီလတို႔ကို ျပစ္မွားကဲ့ရဲ႕ရာက်သည္ကို သတိရွိၾကပါ၊ ႏႈတ္လြန္ အာလြန္ မျဖစ္ၾကေစနဲ႔။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ဒီလိုဆိုရင္ ယင္းအာဇီ၀႒မက ေခၚတဲ့ အာဒိျဗဟၼစရိယသီလဟာ အရိယာ မဂ္ စ,တင္ရယူႏိုင္တဲ့ သီလမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး၊ သာသနာေတာ္တြင္း ခ်ဥ္းနင္း၀င္ေရာက္စ ဒုစရိုတသမားမ်ား အတြက္သာ စ, တင္ဆက္သြယ္ေပးတဲ့ သီလမ်ိဳးလို႔ မွတ္ရမွာလား ဆရာေတာ္၊ ရွင္းျပပါဦး ဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဆရာ။ ။ ဟာ...ဒီလိုလည္း ပစ္ပစ္ခတ္ခတ္နဲ႔ မွတ္ခ်က္ခ်ကာ အျပတ္မယူရဘူးေလ၊ ယင္းသီလနဲ႔လည္း အရိယာမဂ္ကို တက္လွမ္းရယူႏိုင္တာပါပဲ၊ "အာဒိ" ဆိုတဲ့ ပါဠိစကားပုဒ္ကေလးကို ေထာက္ထားျပီးေတာ့ ေကာက္ယူမွတ္သားခ်က္ လြဲမွားေနၾကတာေတြေၾကာင့္ အမွန္ကိုျပေပးေနတာပါ၊ ယင္းသီလကို ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ လြဲမွားေျပာၾကားစြဲယူေနၾကပံုက....<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> အာဒီျဗဟၼစရိယ သီလ, ေခၚတဲ့ အာဇိ၀႒မကသီလ, ကသာလွ်င္ အရိယာမဂ္ကို စ,တင္ ေပးႏိုင္ ရယူေစႏိုင္တဲ့ သီလျဖစ္သည္၊ ယခုကာလအမ်ား ေစာင့္သံုးေနၾကေသာ ငါးပါးသီလ, ရွစ္ပါးသီလ, ဆယ္ပါးသီလတို႔ဟာ အရိယာမဂ္ ရယူေရးအတြက္ စ,တင္ က်င့္သံုးရေသာ သီလမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး စသည္ျဖင့္ အမွားမွားေတြ ေျပာၾကားစြဲယူ က်င့္သံုးေနၾကတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> အဲဒီ အမွားေျပာ အမွားစြဲ အမွားယူေတြကို အမွန္သိေအာင္လို႔ တိုတိုတိတိနဲ႔ အာဒိ-အစ ဆိုတဲ့ ပါဠိပုဒ္ကေလးရဲ႕ အနက္ယူဆပံုကို အရိယာမဂ္သက္သက္ တခုတည္းေသာ အနက္အဓိပၸာယ္ တခ်က္တည္းကိုသာ အယူစြဲ မမွားဖို႔ ရွင္းျပေပးတာပါ၊ တျခားငါးပါးသီလ, ရွစ္ပါးသီလ, ကိုးပါးသီလ, ဆယ္ပါးသီလ တို႔ဟာလည္း မဂ္,ဖိုလ္ နိဗၺာန္ရဲ႕ အာဒိ- အစျဖစ္တဲ့ မူလအေျခခံ တရားေတြပါပဲလို႔ အမွန္သိမွတ္ထားၾကဖို႔ပါပဲ၊ ကဲ....ေက်နပ္ေလာက္ေရာေပါ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဒကာ။ ။ ဒီလို အမွန္အသိေရာက္ေအာင္ ရွင္းလင္းသင္ျပေပးတာကို အားရႏွစ္သက္ ေက်နပ္ၾကပါတယ္ ဆရာေတာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-2077740643561732554?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-87168363054128079172011-01-09T16:46:00.002+05:302011-01-09T16:46:18.630+05:30ငါးပါးသီလဟာ လူတို႔၏ နိစၥသီလေလာ<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါးပါးသီလဟာ လူတို႔၏ နိစၥသီလေလာ<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ဆရာေတာ္က လူတို႔မွာ အျမဲတေစ ေစာင့္သံုးရမည့္ နိစၥသီလမ်ိဳး မရွိဟု မိန္႔ဆိုသြားေပမယ့္ ဆရာထိုထိုတို႔ကေတာ့ လူတို႔သည္ ငါးပါးသီလကို မိမိတို႔ ခါး၀တ္ပုဆိုး, ထမီ ကဲ့သို႔ အျမဲေစာင့္ထိန္းရမည့္ နိစၥသီလမ်ိဳးျဖစ္သည္၊ ငါးပါးသီလကို လံုျခံဳစြာ ေစာင့္ထိန္းၾကဟု ေဟာၾကားဆံုးမ သြားၾကတာခ်ည္းပဲမို႔ ငါးပါးသီလဟာ လူတို႔ရဲ႕ နိစၥသီလ မဟုတ္ဘူးလား ဆရာေတာ္၊ ရွင္းျပပါဦး ဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း...ဒီစကားက "ဥပါသေကာ ပါသိကာနံ နိစၥသီလ၀ေသန ပဥၥသိကၡာ ပဒါနိ" ဟူေသာ ၀ိသုဒၶိမဂ္ အ႒ကထာဆရာ၏ စကားကို မူထားျပီး လူနဲ႔ သီလ, မခြဲျခားဘဲ တသားတည္း ေဟာၾကားၾကတာပဲ ျဖစ္တယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ပိဋကတ္စာေပ၌ လိမၼာ ကၽြမ္းက်င္ေတာ္မူၾကတဲ့ ဆရာတို႔ ယူဆပံုက (၁) သီလကို ေစာင့္ထိန္းတတ္တဲ့ လူရယ္၊ (၂) ေစာင့္ထိန္းအပ္တဲ့ သီလရယ္ ႏွစ္မ်ိဳးခြဲျခားျပီး ယူၾကတယ္၊ "လူနဲ႔, သီလနဲ႔, သီလနဲ႔လူ" သီလက ေစာင့္ထိန္းခံရတဲ့ သေဘာပဲရွိတယ္၊ ဒီသေဘာကို ေစာင့္ထိန္းေပးရမွာက လူပဲ ျဖစ္တယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>၀ိသုဒၶိမဂ္ဆရာက (နိစၥ သီလ ၀ေသန ပဥၥသိကၡာပဒါနိ) သည္ သိကၡာပုဒ္ ငါးပါးလံုးဟာ အျမဲေစာင့္ထိန္းရမည့္ သီလလို႔ (လူကိုပဓာနမထားဘဲ) ေစာင့္ထိန္းခံရတဲ့ သီလရဲ႕သေဘာရင္းကိုသာ ပဓာနထားျပီး မိန္႔ဆိုထားတာျဖစ္တယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>၀ိသုဒၶိမဂ္ဆရာရဲ႕ ဆိုလိုရင္းက<span> </span>သည္ငါးပါးထဲက တပါးပါးကို က်ဴးလြန္မိရင္ အျပစ္ အျပစ္ရွိရမည္သာ ျဖစ္၏ဟုဆိုလိုတယ္၊ အဲဒီငါးပါးထဲက ဘယ္ဟာကိုမွ မက်ဴးလြန္ရဘူးတဲ့၊ အဲဒါပဲ၊ အဲဒါကို နိစၥလို႔ဆိုတာ။ အဲဒီလို သီလကိုသာ အေျခခံ ဦးစားေပးကာ ေျပာၾကားတဲ့စကားကို ဆရာအခ်ိဳ႕က "ဒီငါးပါးသီလကို အျမဲေစာင့္ထိန္းႏိုင္မွ ေစာင့္ရမည္" နိစၥသီလမ်ိဳး ျဖစ္သည္၊ အျမဲမေစာင့္ႏိုင္ရင္ မေစာင့္ရဘူး၊ တ၀က္တပ်က္နဲ႔ မေစာင့္ေကာင္းဘူးဟု ေစာင့္ထိန္းသူ လူကို ဆြဲထည့္ျပီး ေဟာေျပာေနၾကတာ ျဖစ္တယ္၊ ထိုဆရာတို႔ စကားကို မမွတ္သား မခံယူရဘူးေနာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ပဥၥသီလ၏သေဘာရင္းကား ငါးပါးစလံုးကိုပင္ အျမဲေစာင့္ထိန္းအပ္ ေစာင့္ထိန္းခံရမည့္သေဘာကို ေဆာင္ေနသည္တဲ့၊ ဒါဟာ ပဥၥသီလရဲ႕ဓမၼသေဘာပဲျဖစ္တယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ေစာင့္ထိန္းတတ္တဲ့လူတို႔၏ သေဘာကေတာ့ သေမၼာဟ၀ိေနာဒနီ အ႒ကထာ၊ ပဋိသမၻိဒါမဂ္ အ႒ကထာတို႔မွာ လာရွိတဲ့အတိုင္း (ယံ ယံ သေကၠာႏၲိ တံ တေဒ၀ ေဂါေပႏၲိ) ကိုယ္စြမ္းအားရွိသေလာက္ ငါးပါးလံုးျဖစ္ေစ၊ တပါးပါးပဲျဖစ္ေစ၊ ႏွစ္ပါး သံုးပါး ျဖစ္ေစ ေစာင့္ထိန္းၾကျခင္းပဲ ျဖစ္တယ္၊ သီလရဲ႕ ဓမၼသေဘာသြားကို ယူျပီးေတာ့ လူတို႔ရဲ႕ သေဘာထားကို တသားတည္းျဖစ္ေအာင္ မေရာမေယာင္ရဘူး၊ ကဲ...ရွည္သြားျပီ ေတာ္ၾကစို႔။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ေအာ္...ဒါ့ေၾကာင့္ ဆရာအခ်ိဳ႕က ကံငါးပါးထဲက ၂ ပါးထိန္းရမယ္၊ ၃ ပါး ထိန္းရမယ္နဲ႔ ခြဲျခမ္းျပီး စြမ္းႏိုင္သမွ် ထိန္းခိုင္းၾကတာကို၊ ေက်နပ္ပါျပီ ဆရာေတာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-8716836305412807917?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-46529456939957693922011-01-09T16:43:00.000+05:302011-01-09T16:43:06.717+05:30ဥပုသ္သည္တို႔မွာ သီလတပါးပ်က္လွ်င္ အကုန္လံုး ပ်က္ကေရာလား<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဥပုသ္သည္တို႔မွာ သီလတပါးပ်က္လွ်င္ အကုန္လံုး ပ်က္ကေရာလား<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ဆရာအခ်ိဳ႕က ဥပုသ္သည္ဆိုတာ ကိုယ္ခံယူထားတဲ့ သီလကို အသက္တမွ် ရိုေသစြာ ေစာင့္ထိန္းရတယ္၊ ရွစ္ပါးသီလထဲက သိကၡာပုဒ္ တပါးပ်က္သြားရင္ အကုန္လံုး ပ်က္စီးကုန္ေရာလို႔ ေဟာေျပာဆံုးမၾကပါတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဆရာအခ်ိဳ႕ကေတာ့လည္း သည္လိုမဟုတ္ပါဘူးတဲ့၊ ကိုယ္ေဆာက္တည္ ခံယူထားတဲ့ သိကၡာပုဒ္ေတြထဲက တပါးပ်က္သြားရံုနဲ႔ အကုန္လံုး ပ်က္မသြားပါဘူး၊ ကိုယ္ခံယူေဆာက္တည္ထားတဲ့ ရွစ္ပါးသီလ, ကိုးပါးသီလ, ဆယ္ပါးသီလ အားေလ်ာ္စြာေပါ့၊ မိမိမက်ဴးလြန္တဲ့ သိကၡာပုဒ္ေတြကေတာ့ က်န္ေနတာပါပဲ မပ်က္စီးပါဘူး လို႔ ေဟာေျပာဆံုးမၾကပါတယ္၊ ဘယ္၀ါဒက မွန္ပါသလဲ ဆရာေတာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> <a name='more'></a></span>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း...သည္ျပႆနာကို ပုဂၢိဳလ္အေနနဲ႔ ခြဲျခားျပီးနားလည္ေအာင္ ရွင္းျပေပးလိုက္မယ္၊ ဒီျပႆနာဟာလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး အေမးအစမ္းမ်ားတယ္ ဒကာၾကီးတို႔ရ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရဟန္းပုဂၢိဳလ္၏ နိစၥသီလ<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(၁)<span> </span>ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ ရဟန္းအျဖစ္နဲ႔ တည္ေနသမွ် ပါရာဇိကသီလၾကီးေလးပါးဟာ သူတို႔ရဲ႕ နိစၥသီလပဲ၊ အဲဒီ ပါရာဇိက သိကၡာပုဒ္သီလၾကီးေလးပါးထဲက တပါးပ်က္ရင္ ရွိသမွ် သီလေတြ အကုန္လံုး ပ်က္ကေရာ ပဲ၊ ရဟန္းလည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရွင္သာမေဏပုဂၢိဳလ္၏ နိစၥသီလ<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(၂)<span> </span>ရွင္သာမေဏမ်ားမွာ ရွင္သာမေဏအျဖစ္နဲ႔ တည္ေနသမွ် လိင္ဆယ္ပါးသီလဟာ သူတို႔ရဲ႕ အျမဲလံုျခံဳေစာင့္ထိန္းေနရမည့္ နိစၥသီလပဲ၊ အဲဒီလိင္ဆယ္ပါးထဲက တပါးကိုက်ဴးလြန္လိုက္ရင္ က်န္တဲ့ ကိုရင္သီလေတြ အားလံုးပ်က္ကေရာပဲ၊ ကိုရင္လည္းမဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ ကိုရင္လုပ္ခ်င္ရင္ သရဏဂံုသီလ တဖန္ ျပန္ယူရတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">လူပုဂၢိဳလ္တို႔၏ အနိစၥသီလ</span></b><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(၃)<span> </span>လူမ်ားမွာေတာ့ ပံုပမာ ရွစ္ပါးသီလထဲက တပါးကို က်ဴးလြန္မိလို႔ ပ်က္သြားရင္ ခုနစ္ပါးေသာ သီလသိကၡာပုဒ္ေတြ က်န္ေနေသးတယ္၊ မပ်က္ပါဘူးတဲ့၊ အေၾကာင္းကေတာ့ လူမ်ားမွာ နိစၥသီလရယ္လို႔ မရွိဘူး၊ ေစာင့္သံုးတဲ့ အခိုက္ပဲျဖစ္တယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ တပည့္ေတာ္တို႔ မွတ္သားေျပာၾကားရေအာင္ ပါဠိက်မ္းဂန္မ်ားရွိရင္ ထုတ္ေဆာင္ျပပါလားဆရာေတာ္၊ တိုတို တိတိေပါ့ဘုရား၊ မယံုၾကည္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ သူမ်ားေမးရင္ အခိုင္အမာ ျပရေအာင္ပါ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း...အဘိဓမၼာအ႒ကထာျဖစ္တဲ့ ဓမၼကထိကတို႔ လက္သံုး သေမၼာဟ ၀ိေနာဒနီ အ႒ကထာ သိကၡာပဒ ၀ိဘင္းအဖြင့္မွာ....<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဂဟ႒ာ ယံ ယံ ၀ီတိကၠမႏၲိ၊ တံ တေဒ၀ ခ႑ံ ေဟာတိ ဘိဇၨတိ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အ၀ေသသံ န ဘိဇၨတိ။ ကသၼာ ဂဟ႒ာ ဟိ အနိဗဒၶသီလာ ေဟာႏၲိ၊<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ယံ ယံ သေကၠာႏၲိ တံ တေဒ၀ ေဂါေပႏၲိ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သီလခံယူထားျပီးသား လူတို႔မွာ သီလတပါး က်ဴးလြန္ဖ်က္ဆီးပစ္မွားမိျငားအံ့၊ ထို မိမိက်ဴးလြန္မိေသာ သိကၡာပုဒ္တပါးသာလွ်င္ ပ်က္စီးသည္၊ ၾကြင္းက်န္ေသာ သီလ သိကၡာပုဒ္မ်ားက မပ်က္စီးေခ်၊ အေၾကာင္းကေတာ့ လူတို႔မွာ (ရဟန္း, သာမေဏတို႔လို) အျမဲတေစ ေစာင့္သံုးရမည္ ဆိုတဲ့ "နိဗဒၶ" နိစၥသီလမ်ိဳးမရွိလို႔ပဲ၊ အၾကင္မွ်ေလာက္ေသာသီလ သိကၡာပုဒ္ကို ေစာင့္သံုးျခင္းငွာ စြမ္းႏိုင္၏၊ ထို မိမိစြမ္းႏိုင္သမွ်ကိုသာ ေစာင့္ထိန္းၾကကုန္၏-<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လို႔ ရွင္းလင္းဖြင့္ဆို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်သြားတာေတြရွိတယ္၊ ဒိျပင္ ပါဠိအ႒ကထာဋီကာ စတဲ့ က်မ္းဂန္ေတြမွာလည္း အေထာက္အထားေတြ မ်ားစြာပဲ ရွိေသးတယ္၊ ကဲ....ဘာမ်ားေစာဒက တက္ဦးမလဲ၊ အဲဒါ ပါဠိက်မ္းဂန္က ဆိုတဲ့ အခိုင္အမာ စကားေတြ ပါပဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-4652945693995769392?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-11436820145022919282011-01-09T16:39:00.002+05:302011-01-09T16:39:51.699+05:30ခႏၲီ နဲ႔ ဥေပကၡာ ဘာမ်ားထူးျခားသလဲ<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခႏၲီ နဲ႔ ဥေပကၡာ ဘာမ်ားထူးျခားသလဲ</span></b><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ခႏၲီစ- သည္းခံရျခင္း လည္းေကာင္း၊ ဥေပကၡာစ- လ်စ္လ်ဴရႈရျခင္း လည္းေကာင္း ဟုေျပာေဟာၾကရာ၊ ခႏၲီ- သည္းခံတယ္ဆိုတာ မသာယာျခင္းနဲ႔ ျပန္လွန္ လက္စားမေခ်ဘဲ လ်စ္လ်ဴရႈထားလိုက္တဲ့ ဥေပကၡာသေဘာမို႔ နာမည္ခ်င္းသာျခားတာ သေဘာတရားကေတာ့ အတူတူပါပဲလို႔ အခ်ိဳ႕ဆရာတို႔က ေျပာေဟာၾကပါတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဆရာအခ်ိဳ႕ကလည္း ခႏၲီနဲ႔ ဥေပကၡာဟာ သေဘာတရားခ်င္းမတူဘူး၊ တျခားစီသာ ျဖစ္တယ္၊ အကယ္၍ သေဘာခ်င္းတူရင္ ပါရမီဆယ္ပါးထဲမွာ အမည္ႏွစ္ပါးနဲ႔ ခြဲျခားျပီး ဘုရားမေဟာတန္ရာ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ထူးျခားတယ္ဟု ေဟာေျပာၾကပါတယ္၊ အဲဒီတရားႏွစ္ပါး ထူးျခားတယ္ မထူးျခားဘူး ဆိုတာ မွတ္သားရလြယ္ေအာင္ မိန္႔ၾကားပါဦး ဆရာေတာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ ဒီ တရားႏွစ္ပါးကလည္း ဓမၼ၀ိစယဉာဏ္ပညာနဲ႔ မခြဲျခား မစိစစ္တတ္ရင္ "ပုလင္းတူ-ဘူးဆို႔" သေဘာပဲလို႔ မွတ္ထင္စရာျဖစ္ေနတယ္၊ အမွန္ကေတာ့ သေဘာတရားျခင္း ျခားနားမႈရွိတယ္၊ ယင္းတို႔ႏွစ္ပါးျခားနားပံုကို လြယ္လြယ္နဲ႔ ဒီလိုသိၾကေပေတာ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify; text-indent: -0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခႏၲီ။<span> </span>။ ခႏၲီရဲ႕သေဘာက သက္ရွိ သ၀ိညာဏက သတၱ၀ါ သခၤါရတို႔က မိမိအား ကိုယ္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ႏႈတ္ႏွစ္ပါးတို႔ျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထိပါးပုတ္ခတ္မႈ ျပဳလာေသာ္ ေဒါသျဖင့္ ယင္းပုဂၢိဳလ္အား စိတ္ဆိုးျခင္း, ျပန္လွန္၍ျပစ္မွားျခင္း, ထိပါးပုတ္ခတ္, လက္စားေခ်ျခင္းမျပဳဘဲ သည္းခံ၍<span> </span>ေနႏိုင္ျခင္းႏွင့္.... <o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သက္မဲ့ အ၀ိညာဏက မိမိကိုယ္နဲ႔ စပ္တဲ့ အခ်မ္းအပူရာသီဥတု၏ ႏွိပ္စက္ျခင္းဒဏ္၊ အ၀တ္,အစား, ေနရာတို႔၏ ၾကမ္းတမ္း ခက္ထန္ျခင္း, မျပည့္စံုျခင္း စသည္တို႔နဲ႔ ေတြ႔ၾကံဳတဲ့အခါ ေဒါမနႆ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း စိတ္ႏွလံုး <span> </span>မခ်မ္းေျမ့ျခင္းတို႔ကို မျဖစ္ေစဘဲ သည္းခံႏိုင္ျခင္းတို႔ကို ခႏၲီလို႔ ဆိုၾကတယ္၊ သူ႔တရားကိုယ္က အေဒါသ ေစတသိက္ပဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify; text-indent: -0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဥေပကၡာ။<span> </span>။<span> </span>ဥေပကၡာရဲ႕သေဘာက ဣ႒ာရံုေခၚတဲ့ လိုခ်င္စရာ, ခင္မင္စရာ, ခ်စ္စရာ, ႏွစ္သက္စရာ, ျမတ္ႏိုးစရာ အာရံုမ်ိဳးေတြနဲ႔ ဆံုခဲ့ေသာ္ သာယာ, ခင္မင္, လိုခ်င္, တပ္မက္, ဆာေလာင္, စြဲလမ္းျခင္း ဆိုတဲ့ တဏွာ, ဥပါဒါန္ဖက္သို႔ <span> </span>မပါမေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ တားဆီးထားႏိုင္မႈ လ်စ္လ်ဴရႈျခင္းသေဘာႏွင့္....<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify; text-indent: 83.25pt;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အနိ႒ာရံုျဖစ္တဲ့ မုန္းစရာ, ရြံစရာ, မခံခ်င္စရာ, စိတ္ဆိုးစရာ အာရံုအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြနဲ႔ <span> </span><o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေတြ႔ၾကံဳတိုက္ဆိုင္လာတဲ့အခါမ်ိဳးမွာလည္း ရြံမုန္းစိတ္ဆိုး ေဒါသဖက္သို႔ မေရာက္ေစဘဲ ေစာင့္ေရွာက္တားဆီး <span> </span>ထားႏိုင္မႈ လ်စ္လ်ဴရႈျခင္း သေဘာ တမ်ိဳးပဲျဖစ္တယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify; text-indent: 83.25pt;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီ ဣ႒ာရံုဖက္ကိုေရာ အနိ႒ာရံုဖက္ကိုပါ ဘယ္ဘက္ကိုမွ မပါ မလိုက္ဘဲ ခ်စ္, မုန္း မပါ အလယ္အလတ္ သေဘာအသြင္ကိုေဆာင္တဲ့ တၾတ မဇၩတၱတာ ေစတသိက္ကို ပင္လွ်င္ ဥေပကၡာလို႔ ေခၚဆို ေဟာေျပာၾကတာပဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ကဲ....အဲဒါ မွတ္သားရလြယ္ေအာင္ အဘိဓမၼာနည္းနဲ႔ ထုတ္ေဆာင္ျပလိုက္တာပဲ၊ ဒါထက္ လြယ္လြယ္ သိခ်င္ရင္ သည့္ျပင္ဆရာေတြဆီမွာ သြားေရာက္ ေမးျမန္းၾကေပေတာ့၊ အဲဒီ တရားႏွစ္ပါး လက္ကိုင္ထားႏိုင္ရင္ အလြန္စိတ္ေအးျမ ျငိမ္းခ်မ္းတယ္၊ အဲဒါကိုလည္း အက်င့္လုပ္ထားပါ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ဆရာသစ္ေတြရွာေနစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး ဆရာေတာ္၊ ရွင္းလင္းျပတ္သား ကြဲျပားျခားနားစြာ သိပါျပီဘုရား၊ ဒီတရားႏွစ္ပါးကိုလည္း လက္ကိုင္ရေအာင္အက်င့္ လုပ္ထားပါမည္ ဆရာေတာ္၊ လက္စသတ္ေတာ့ ခႏၲီက အေဒါသ ေစတသိက္ ေမတၱာ ဓာတ္သေဘာကိုး၊ ခုမွပဲ ကြဲေတာ့တယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-1143682014502291928?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-78216581127394208612011-01-08T16:06:00.000+05:302011-01-08T16:06:46.480+05:30ပုဏၰားဆိုတာ ဘာစကားလဲ၊ ဘာအဓိပၸာယ္ရွိလဲ<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပုဏၰားဆိုတာ ဘာစကားလဲ၊ ဘာအဓိပၸာယ္ရွိလဲ<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ပါဠိလို " သာမဏ, ျဗာဟၼဏ" ျမန္မာလို “ရဟန္း, ပုဏၰား” ဟု အနက္ျပန္ဆိုၾကရာမွာ၊ သမဏ-ရဟန္းဆိုတာေတာ့ ထင္ရွားရွင္းလင္းၾကပါတယ္၊ ျဗာဟၼဏ-ပုဏၰား ဆိုတာက ရေသ့လား, ဟိႏၵဴကုလားဘုန္းၾကီးမ်ိဳးလား၊ အဲဒီပုဏၰားဆိုတဲ့ အဘိဓာန္ပုဒ္ရဲ႕ အနက္အဓိပၸာယ္ကို သိပါရေစ ဆရာေတာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> <a name='more'></a></span>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း...ဒီပုဏၰားဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရရဲ႕ အနက္အဓိပၸာယ္သိလို႔ အက်ိဳးစီးပြား ဘာမ်ားဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္လာမွာမို႔လဲ၊ လူအမ်ားက ဒါဟာ ပုဏၰားပဲ လို႔ဆိုရင္ ပုဏၰား ဟု မွတ္ထားရံုေပါ့၊ အေမးအျမန္း ထူတယ္ကိုး။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ဆရာေတာ္က ျမန္မာအဘိဓာန္က်မ္းျပဳဆရာေတာ္ျဖစ္လို႔ လူမႈေရးရာအရ သိထားသင့္ေသာ အရာမို႔ အမွန္သိရေအာင္ လာေမးတာပါ ဆရာေတာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဆရာ။<span> </span>။ "ပုဏၰား" ဆိုတဲ့ အဘိဓာန္ပုဒ္က ပါဠိလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ျမန္မာသက္သက္လည္း မဟုတ္ဘူး၊ ပါဠိလို "ျဗာဟၼဏ" ကို ျမန္မာလို "ပုဏၰား" ဟု ေရွးဆရာ့ဆရာမ်ားက အနက္ ေရးသြားၾကလို႔ ေနာက္အဆင့္ဆင့္လိုက္ေခၚ ေရးသားေနၾကတာပဲျဖစ္တယ္၊ အဲဒီပုဏၰားဆိုတဲ့ အမ်ိဳးအျပားေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားတာ၊ ပိဋကတ္ေတာ္လာ ေဒါနသုတၱန္ နိပါတ္ေတာ္၌ ပုဏၰားမ်ိဳး ေလးပါး အျပားရွိတယ္၊ ဓမၼသတ္က်မ္းမွ ပုဏၰားမ်ိဳး ကိုးပါးအျပားကို ေဖာ္ျပထားတယ္၊ အဲဒါကို လြယ္လြယ္နဲ႔ သိခ်င္ရင္ ဆရာေတာ္ေရးတဲ့ "သုေတသန သရုပ္ျပအဘိဓာန္က်မ္း" စာမ်က္ႏွာ(၃၇၂၊ ၃၇၃) ပု+ဏ္။ က႑မွာ ရွာၾကည့္ေပေတာ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ယင္း "ပုဏၰား" ဆိုတဲ့ အဘိဓာန္ပုဒ္ရဲ႕ မူရင္းေ၀ါဟာရ ေရေသာက္ျမစ္ကို လိုက္ေဖာ္တဲ့အခါ ရာဇ၀င္ေရစီးေၾကာင္းထဲမွာ ပါရွိေနတာေတြ႔ရတယ္၊<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>(၁)<span> </span>ျပည္,-သေရေခတၱရာ၊ (၂) ပုဂံ၊ (၃) ပင္းယ၊<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲဒီေခတ္ သံုးမ်ိဳးတို႔တြင္ ျပည္,-သေရေခတၱရာက စ,တင္ စိမ့္၀င္ ေရာက္လာတာ ေတြ႔ရတယ္။ ယင္းေခတ္မွာ ေ၀ဒက်မ္းတတ္ ဟိႏၵဴျဗာဟၼဏ ပ႑ိတ္ၾကီးေတြ အိႏၵိယႏိုင္ငံမွ ျမန္မာႏိုင္ငံသေရေခတၱရာသို႔ ေရာက္လာၾကကာ မိမိတို႔ ကၽြမ္းက်င္လိမၼာတတ္ေျမာက္တဲ့ ေ၀ဒက်မ္းစာအရ ေဗဒင္ေဟာျခင္း၊ ယၾတာျပဳျခင္း စသည္တို႔ျဖင္ ဘုရင္မင္းမ်ားထံေမွာက္ ၀င္ေရာက္ ခစား အမႈေတာ္မ်ား ထမ္းေဆာင္ၾကတယ္၊ သူတို႔က ဟိႏၵဴျဗာဟၼဏမ်ိဳးေတြျဖစ္ၾကလို႔ ႏြားကိုခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကတယ္၊ ႏြားေမြးျပီး ႏို႔, ေထာပတ္, ဒိန္ခ်ဥ္ စသည္ ေရာင္းခ် ပစၥည္းရွာေသာေၾကာင့္ သေရေခတၱရာ ရာဇ၀င္အပိုင္းမွာ ယင္းတို႔ကို (ဂ၀ံပတိ-လို႔) ေခၚဆိုၾကတယ္၊ ျမန္မာလိုေတာ့ "ႏြားပိုင္ရွင္" ဟုအနက္ထြက္တဲ့ ပါဠိစကားပဲျဖစ္တယ္၊ ယင္းေခတ္၌ ပါဠိဘာသာ အသံုးမ်ားဟန္ တူ၏ လို႔မွတ္ရမယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ပုဂံေခတ္က်ေတာ့ ေဗဒင္, ယာယီ, ယၾတာ တို႔ကို ယံုစားသူေတြ အေတာ္မ်ားလာေလျပီ၊ ယင္းေခတ္၌ ထို ဂ၀ံပတိ ဆရာ ျဗာဟၼဏၾကီးတို႔ကို "ဟူးရား" ဟု ေခၚဆိုသံုးႏႈံးၾကျပန္တယ္၊ ယင္း ဟူးရား ဆရာ ျဗာဟၼဏၾကီးတို႔ကိုပင္ "ဟူးရားျဖဴ, ဟူးရားညိဳ" ဟု အသားအေရာင္လိုက္ကာ ႏွစ္မ်ိဳး ႏွစ္စား ခြဲျခားထားတာ ေတြ႔ရျပန္တယ္၊ ဟူးရား, ဟူေသာ ေပါရာဏ စကားသည္ ေဗဒင္,နကၡတ္ ဟူေသာ အနက္ထြက္တယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ပုဂံေခတ္လြန္ေျမာက္၍ ပင္းယေခတ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ယင္းေဗဒင္, နကၡတ္, ဓာတ္ရိုက္, ဓာတ္ဆင္ အတတ္တို႔သည္ အဆင့္ဆင့္ လူသားတို႔၏ အရိုးထဲ စြဲ၀င္ေနျပီျဖစ္ရကား ယင္းဂ၀ံပတိ ေ၀ဒက်မ္းတတ္ ဟူးရားဆရာျဗာဟၼဏၾကီး တို႔ကို ဟူးရား မေခၚဆိုဘဲ "ပုဏၰား" ဟု ေခၚဆို ေရးသားၾကတာကို က်မ္းအေစာင္ေစာင္တို႔မွာ ေတြ႔ရျပန္တယ္၊ ပါဠိဘာသာ(ျဗာဟၼဏ)ပုဒ္ရွိသမွ်ကိုလည္း အကုန္လံုး "ပုဏၰား" ခ်ည္းပဲ ျမန္မာျပန္ဆို ေရးသားလာၾကတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲဒီ "ပုဏၰား" ဆိုတဲ့ အဘိဓာန္ပုဒ္ရဲ႕ ေရေသာက္ျမစ္ဖ်ားခံကို လိုက္ရွာတဲ့အခါ ယင္း-ဂ၀ံပတိ, ဟူးရား, ျဗာဟၼဏပ႑ိတ္ ေ၀ဒက်မ္းတတ္ ေဗဒင္ဆရာၾကီးတို႔ဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ပုနားျမိဳ႕မွ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ၾကေသာ ပုနားျမိဳ႕နယ္သားေတြသာျဖစ္၍ ၎တို႔အား ပုဏားလူမ်ိဳး, ပုဏားသား, ပုနား ေခၚဆိုရာမွ အဆင့္ဆင့္ အသံေျပာင္းကာ "ပုဏၰား" ဟူေသာ ေ၀ါဟာရ နာမ္ပိုင္းသို႔ ေရာက္ရွိတြင္က်ယ္လာေၾကာင္း မွတ္သားရမည္၊ ပုနားျမိဳ႕က ဘံုေဘနယ္မွာ ရွိတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ပံုပမာအားျဖင့္ ပုဂံျမိဳ႕မွ လာေရာက္ေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို သီရိလကၤာတို႔, ထိုင္း တို႔က ပုဂံသား, ပုဂံဂိုဏ္း ဟုေခၚဆိုၾကသလိုပင္ တဲ့။ ကဲ...အဲဒါ ပုဏၰားအဘိဓာန္ပုဒ္တခုရဲ႕ျဖစ္လာပံု သိထားစရာ လူမႈေရးရာအေျဖပါပဲ၊ မေက်နပ္ေသးရင္လည္း တျခားဆီ သြားေမးၾကေပေတာ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ဒီလို ရာဇ၀င္ေၾကာင္း သမိုင္းနဲ႔ခ်ီျပီး ခိုင္လံုတဲ့ အေျဖစကားေတြ မွတ္သားရလို႔ ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းသာလွပါတယ္ ဆရာေတာ္။</span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-7821658112739420861?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-72541474926448349002011-01-08T16:04:00.002+05:302011-01-08T16:04:29.173+05:30ျဖစ္ျပီးတဲ့ အကုသိုလ္တရားမ်ားကို ဘယ္လိုလုပ္ ပယ္ရမွာလဲ<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျဖစ္ျပီးတဲ့ အကုသိုလ္တရားမ်ားကို ဘယ္လိုလုပ္ ပယ္ရမွာလဲ<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ေဗာဓိပကၡိယ တရားမ်ိဳးထဲက ျဖစ္ျပီးသား အကုသိုလ္တရားမ်ားကို ပယ္ရွားရမည္ဆိုတာ၊ ျဖစ္ျပီးသားကို ပယ္ရွားလို႔ရႏိုင္ပါမည္လား ဆရာေတာ္၊ ျဖစ္ျပီးေနမွ ဥစၥာ ဘယ္လို ပယ္ရမည္ဆိုတဲ့ ပယ္ရွားပံု ၾကိဳးစားနည္း သမၼပၸဓာန္ လံု႔လ ၀ီရိယကို သိပါရေစ ဘုရား၊ တိုတိုနဲ႔ နားလည္ေအာင္ေပါ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း...ျဖစ္ျပီးသားေတြကေတာ့ ဥပါဒ္,ဌီ,ဘင္နဲ႔ ကံေျမာက္သြားကုန္ျပီ၊ အဲဒီ အကုသိုလ္ကံေတြကို ပယ္ရွားရန္ ၾကိဳးစားအားထုတ္လို႔ မရႏိုင္ဘူးပဲ၊ သို႔ေသာ္လည္း ဒါမ်ိဳးကို ျပန္မျဖစ္ပြားရေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ဖို႔ကိုေျပာတာ၊ ကဲ...အဲဒါကိုပဲ တိုတိုနဲ႔ နားလည္ၾကေပေတာ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ဒါမ်ိဳးကို ျပန္မျဖစ္ပြားရေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ဖို႔ နည္းနယေလးမ်ားကိုလည္း နည္းနည္းေလာက္ မိန္႔ၾကားပါဦး ဆရာေတာ္၊ တိုလြန္းလွပါတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဆရာ။<span> </span>။ အႏို႔...ဒကာတို႔က စခ်ီကတည္းက တိုတိုနဲ႔ နည္းနည္းလို႔ဆိုေတာ့ကာ တိုတိုနဲ႔ နည္းနည္းပဲ ေျဖၾကားရတာေပါ့၊ ကဲ..နားေထာင္ မွတ္သားၾကေပေတာ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ျဖစ္ျပီးေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပယ္ရွားရန္ နည္းနယက ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္၊ ပါဠိေတာ္ကေတာ့ အတူတူပါပဲ၊ အနက္ အဓိပၸါယ္ အယူအဆကြဲတယ္၊ ပထမမ်ိဳးက....<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>(၁)<span> </span>ဥပၸႏၷ အကုသလ၊ ျပဳျပီးသား ျဖစ္ျပီးသား အကုသိုလ္ တရားမ်ိဳးကို။ ပဟာန ၀ါယာမ၊ အသစ္အသစ္ ထပ္ျဖစ္ေအာင္ မျပဳလုပ္ရ အား မထုတ္ရ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>သည္ဆရာရဲ႕ဆိုလိုရင္းက ေရွးက ျပဳျပီးသား ျဖစ္ျပီးသား အကုသိုလ္တရားေတြဟာ ခ်ဳပ္ပ်က္ေပ်ာက္ကုန္ျပီ၊ ထင္ရွားမရွိေတာ့ေခ်၊ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္းကိုေတာ့ ပယ္လို႔ မရေတာ့ဘူးတဲ့၊ ယင္းျပဳျပီးသားနဲ႔ အလားတူတဲ့ အကုသိုလ္အသစ္အသစ္တို႔ မျပဳလုပ္ မျဖစ္ပြားမိေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ပါတဲ့၊ ဒုတိယမ်ိဳးကေတာ့....<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>(၂)<span> </span>ျပဳျပီး ျဖစ္ျပီးသား အကုသိုလ္တရားေတြကို အသစ္အသစ္ ထပ္မပြားေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ပါတဲ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>သည္ဆရာရဲ႕ဆိုလိုရင္းကေတာ့ အဲဒီျပဳျပီးသား အကုသိုလ္တရားေတြကို ထပ္ထပ္ မပြားေအာင္ တဖန္ျပန္လည္ျပီး မစဥ္းစားနဲ႔၊ မဆင္ျခင္နဲ႔၊ မေအာက္ေမ့နဲ႔၊ မပြားမ်ားနဲ႔၊ တခါတည္း ေမ့ေပ်ာက္ထားႏိုင္ေအာင္ ကုသိုလ္တရားေတြနဲ႔ ၾကိဳးစားရမည္တဲ့၊ အဲဒါဟာ ျပဳျပီးသား အကုသိုလ္တရားေတြ ထပ္မပြားမိေအာင္ ပယ္ရွားျခင္းပဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ရွင္းပါျပီ ဆရာေတာ္၊ ေနာက္ဆရာနည္းကို ပိုၾကိဳက္တယ္၊ ပရေစတနာ မလာရေအာင္ ပယ္ပံုပဲ၊ ေက်နပ္ႏွစ္သက္လွပါတယ္ ဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-7254147492644834900?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-64439737181253834042011-01-08T16:02:00.002+05:302011-01-08T16:02:29.611+05:30ပစၧိမဘ၀ိကသားမ်ား ေသတြင္းထဲက်ေနတာ ဘာ့ေၾကာင့္ မေသၾကပါသလဲ<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပစၧိမဘ၀ိကသားမ်ား ေသတြင္းထဲက်ေနတာ ဘာ့ေၾကာင့္ မေသၾကပါသလဲ<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ပစၧိမဘ၀ိက ပုဂၢိဳလ္ဆိုတဲ့ ဒီဘ၀မွာ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ရမည့္သူမ်ားဟာ မုခ် ေသရမည့္ေဘးနဲ႔ ေတြ႔ေနေသာ္လည္း မေသရဘဲ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ မယံုႏိုင္စရာျဖစ္ေအာင္ ေသမည့္ဆဲဆဲကေလးမွာ အသက္ရွင္သြားတာဟာ ဘယ္လိုသေဘာပါလဲ ဆရာေတာ္၊ ဒါဟာ သူတို႔ရဲ႕နိယာမဓမၼတာလို႔ေတာ့ ျပီးစလြယ္မေျဖပါနဲ႔ဘုရား၊ စာေပက်မ္းဂန္နဲ႔အညီ သိပါရေစ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း....စာေပက်မ္းဂန္မွာလာတဲ့ ဗာကုလသတို႔သားေမြးတဲ့ေန႔မွာ၊ တနည္း- ေမြးလို႔ငါးရက္ေျမာက္မွာ ယမုန္နာျမစ္ထဲ၌ ေရခ်ိဳးေပးတုန္း ျဗဳန္းဆို ငါးၾကီးတေကာင္က ဟပ္မ်ိဳသြားေပမယ့္ ငါးၾကီးဗိုက္ထဲက ခြဲယူရတယ္၊ မေသဘူး၊ အရဟတၱဖိုလ္ အသက္ ၁၆၀ ဗာကုလမေထရ္ၾကီး ျဖစ္သြားတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ေနာက္။<span> </span>။ သံကိစၥသတို႔သား<span> </span>သူ႔မယ္ေတာ္ ကိုယ္၀န္ၾကီးနဲ႔ေသ၊ သုသာန္ထုတ္ မီးသျဂႋဳဟ္ တံစူး၀ါးနဲ႔ ၀မ္းဗိုက္ထိုးေဖာက္ သံကိစၥ သူငယ္ မီးဖိုထဲက ထြက္လာတယ္၊ သံကိစၥသာမေဏေက်ာ္ျဖစ္ကာ အရဟတၱဖိုလ္ ရယူသြားတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ေနာက္။<span> </span>။ ဒဗၺသတို႔သား သူ႔မယ္ေတာ္ ကိုယ္၀န္ၾကီးနဲ႔ေသ၊ သုသာန္ထုတ္မီးသျဂႋဳဟ္၊ မီးအပူရွိန္ေၾကာင့္ ၀မ္းဗိုက္ၾကီးထက္ျခမ္းေပါက္ကြဲျပီး သူငယ္ကေလး လြင့္ေျမာက္ကာ ေျမစာျမက္ပံုေပၚသြားက် မေသဘူး၊ ဒဗၺမေထရ္ျဖစ္လာတယ္၊ (ဒဗၺ, ဆိုတဲ့ပါဠိက ေျမစာျမက္ကိုဆိုတယ္)။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ေနာက္။<span> </span>။ သီ၀လိသတို႔သား သူ႔မယ္ေတာ္ ၀မ္းတိုက္ထဲမွာ ခုနစ္ႏွစ္နဲ႔ ခုနစ္ရက္ သေႏၶတည္ေနရတယ္ မေသဘူး၊ ေမြးဖြားလို႔ ခုနစ္ရက္အၾကာမွာ သံဃာေတာ္မ်ားဆြမ္းလုပ္ေကၽြး၊ သီ၀လိသူငယ္ကေလးက ရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္ၾကီးနဲ႔ မိခင္၀မ္းဗိုက္ထဲေနရပံု, ဆင္းရဲဒုကၡ သံေ၀ဂတရားစကားေတြ ေမးျမန္းေဆြးေႏြးျပီး သာမေဏျပဳ၊ ရွင္သီ၀လိမေထရ္ေက်ာ္ျဖစ္၊ ကဲ...အဲဒါေတြဟာ စာေပက်မ္းဂန္က လာတာေတြပဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲဒီ ပစၧိမဘ၀ိက ပုဂၢိဳလ္ေတြ မေသႏိုင္တဲ့အေၾကာင္းတန္ခိုး ဣဒၶိမ်ိဳးကေတာ့ " ဉာဏ ၀ိပၹါရ ဣဒၶိ" လို႔ေခၚတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ကဲ..ရွင္းျပီလား၊ ယင္းပုဂၢိဳလ္တို႔ မေသႏိုင္တာဟာ သူတို႔ရရွိမည့္ အရဟတၱဖိုလ္ဉာဏ္၏ ပ်ံ႕ႏွံ႔ျခင္း တန္ခိုး ဣဒၶိေၾကာင့္လို႔ မွတ္ရမည္တဲ့။ "ဉာဏ ၀ိပၹါရ ဣဒၶိ" လို႔ေခၚတယ္၊ နိယာမ ဓမၼတာ မဟုတ္ပါဘူး။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ခုမွပဲ ရွင္းလင္းေတာ့တယ္၊ ေမးတိုင္း, ေမးတိုင္း (နိယာမ ဓမၼတာ) ယင္းတို႔ရဲ႕ထံုးတမ္းစဥ္လာျဖစ္စဥ္လို႔ပဲ အေျဖေပးၾကတာမို႔ ခုေတာ့ ရွင္းပါျပီ ဆရာေတာ္၊ အရဟတၱဖိုလ္ဉာဏ္၏ တန္ခိုးအရွိန္ဉာဏ၀ိပၹါရ ဣဒၶိရဲ႕ သတၱိစြမ္းအင္ကိုး၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-6443973718125383404?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-44132636249097212312011-01-07T14:19:00.000+05:302011-01-07T14:19:13.459+05:30ေသာတာပန္ ကာမဂုဏ္ခံစားမႈႏွင့္ ပုထုဇဥ္တို႔ ခံစားမႈဟာ အတူတူပဲ မဟုတ္လား<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေသာတာပန္ ကာမဂုဏ္ခံစားမႈႏွင့္ ပုထုဇဥ္တို႔ ခံစားမႈဟာ အတူတူပဲ မဟုတ္လား<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ အာရံုငါးပါး ကာမဂုဏ္တရား ခံစားတဲ့ေနရာမွာ ေသာတာပန္, သကဒါဂါမ္ ေခၚတဲ့ အရိယာတို႔ ခံစားၾကတဲ့ စားေသာက္မႈ ရသာရံု၊ ပြဲက တီးမႈတ္သီဆိုမႈတို႔ကို ၾကည့္ရႈခံစားျခင္း, ရူပါရံု, သဒၵါရံု, ဇနီးခင္ပြန္းအိပ္ခန္းစက္ရာ၀င္ကာ ေပါင္းသင္းမႈ စတဲ့ ၀တၳဳကာမေတြ ခံစားတဲ့အခါမွာနဲ႔၊ ပုထုဇဥ္တို႔ခံစားၾကတဲ့အခါမွာ ျဖစ္ေပၚ ျဖစ္ေပၚ လာေနတဲ့ ရာဂစိတ္ေတြဟာ အဲဒီ ၀တၳဳကာမ သခၤါရေတြအေပၚမွာ သုခ,သုခ ဟု မွတ္ယူခံစားတာခ်င္း တူ,မတူ စာေပက ဘယ္လိုဆိုပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ တပည့္ေတာ္တို႔ တူတယ္, မတူဘူး ဟု ျငင္းခံုမႈရွိေနလို႔ ရွင္းျပပါဦး ဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း....အရိယာနဲ႔ ပုထုဇဥ္တို႔ဟာ ကာမဂုဏ္ခံစားပံုျခင္းကေတာ့ ကာမ၀တၳဳခ်င္း အတူတူပါပဲ၊ ေသာတာပန္, သကဒါဂါမ္ ေခၚတဲ့ အရိယာေတြဟာလည္း ဒီ ကိုယ္ပိုင္ ကာမ၀တၳဳကို ခံစားၾကတာပဲ၊ ပုထုဇဥ္ေတြလည္း ဒီကာမ၀တၳဳကို ခံစားၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ သံုးစြဲခံစားတဲ့အခါမွာ အတြင္းစိတ္ဓာတ္ျဖစ္လာတာခ်င္းကေတာ့ မတူဘူး၊ ေတာ္ေတာ္ပဲ ကြာျခားၾကတယ္၊ ေသာတာပန္, သကဒါဂါမ္တို႔ ၀တၳဳကာမကို ခံယူသံုးစြဲပံုက အပါယ္လားေၾကာင္းမဟုတ္တဲ့ ကာမရာဂ ကိေလသာ ပူပန္လာတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ထိုထို ကိေလသာ အပူေဘး ေအးျငိမ္းရံုေလာက္အတြက္မွ် ဒိ႒ိမဖက္မပါ, မယွဥ္တဲ့ စိတ္နဲ႔သာ အဲဒီေတာင့္တပူပန္မႈ တစံုတခုေသာ သခၤါရကို သုခသညာနဲ႔ မွတ္ယူ ခံစားၾကတာျဖစ္တယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ေသာတာပန္, သကဒါဂါမ္တို႔ ကာမဂုဏ္ ခံစားမႈ ျပဳတဲ့အခါ ဒိ႒ိ၀ိပၸလႅာသ လံုး၀မပါဘူး၊ သညာ၀ိပၸလႅာသ ေလာက္နဲ႔သာ သုခဟု မွတ္ထင္ခံစားၾကတာ၊ သူတို႔မွာ အနိစၥနဲ႔ အနတၱလကၡဏာဟာ အျမဲထင္ေနတာမို႔ ရံခါ ဒုကၡကို သုခဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အသုဘကို သုဘဟူ၍လည္းေကာင္း အသိ, အမွတ္, ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားတာကေလးေလာက္ပဲရွိတယ္၊ အဲဒါကို စိတၱ၀ိပၸလႅာသ ႏွစ္ပါးနဲ႔ ခံစားသြားၾကတာပဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အရိယာပုဂၢိဳလ္တို႔ ငါးျဖာအာရံု ကာမဂုဏ္ ခံစားတဲ့အခါမွာ ကာမ၀တၳဳတစံုတခုေသာ သခၤါရတို႔ကို သုခဟု မွတ္ယူသံုးေဆာင္ ခံစားပံုခ်င္း ပုထုဇဥ္နဲ႔ မတူပံုကို အဂၤုတၱရ အ႒ကထာဆရာက.....<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒိ႒ိ၀ိပၸယုတၱစိေတၱန ပန အရိယသာ၀ေကာ ပရိဠာဟာ ဘိဘူေတာ ပရိဠာဟ ဂူပသမတၱံ၊ <o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မတၱဟတၳိ ပရိတၱာသိေတာ ၀ိယ ေစာကၡျဗဟၼေဏာ ဂူထံ ကဥၥိသခၤါရံ သုခေတာ ဥပဂစၧတိ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မတၱဟတၳိ-<span> </span>အမုန္ယိုမူးယစ္ေနတဲံ့ ဆင္ၾကီးလိုက္ထိုးသျဖင့္ထိုေဘးမွ<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ သန္႔စင္ျမင့္ျမတ္ေသာ <span> </span>အက်င့္ရွိတဲ့ ျဗဟၼာဏဟာ စက္ဆုပ္ရြံရွာလ်က္ပင္ မစင္ေတာထဲသို႔ မ၀င္မကပ္ မခိုလိုဘဲ ၀င္ေရာက္ခိုလႈံလိုက္ရသလို၊ <span> </span><span> </span>ထိုနည္းတူစြာ အရိယာသာ၀ကတို႔ဟာလည္း မဂ္ျဖင့္မပယ္သတ္ရေသးတဲ့ အပါယ္လားေၾကာင္းမဟုတ္ေသာ ကာမရာဂ ကိေလသာ <span> </span><span> </span>တစံုတခု ၀င္ေရာက္ပူပန္လာေသာအခါ ယင္းကိေလသာအပူေဘး ျငိမ္းေအးရံုမွ်သာ ဒိ႒ိျဖင့္ မယွဥ္တဲ့စိတ္ျဖင့္ ဒီေသာတာပန္, <span> </span><span> </span>သကဒါဂါမ္ပုဂၢိဳလ္တို႔ဟာ တစံုတရာေသာ သခၤါရကို သုခဟူေသာအမွတ္ျဖင့္ခံစားၾကတယ္- <o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လို႔ဖြင့္ဆိုထားတယ္၊ ပုထုဇဥ္တို႔ ကာမဂုဏ္ခံစားပံုကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ မိစၧာဒိ႒ိႏွင့္ယွဥ္ကာ စံုေရမ်က္ျပဲ စြဲစြဲလန္းလမ္း အငန္းမရ ၀၀လင္လင္ ဆင္ျခင္ဉာဏ္လံုး၀မပါဘဲ မွားမွားယြင္းယြင္းနဲ႔ အားရပါးရၾကီးသာ ခံစားၾကေသာေၾကာင့္ အပါယ္လားျခင္းကသာ မ်ားေခ်သည္တဲ့။ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ ပုထုဇဥ္တို႔ ကာမဂုဏ္ခံစားပံုကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ဒိ႒ိဂတသမၸယုတ္စိတ္နဲ႔သာ အပါယ္လားေၾကာင္းျဖစ္ေအာင္ ခံစား, စံစားတတ္ၾကသည္၊ ေသာတာပန္, သကဒါဂါမ္တို႔ခံစားပံုကေတာ့ အပါယ္လားေၾကာင္းမဟုတ္တဲ့ ဒိ႒ိဂတ၀ိပၸယုတ္စိတ္ျဖင့္သာ ျပဳလုပ္မွီ၀ဲ ခံစားၾကေလသည္တဲ့၊ အဲဒါဟာ ပုထုဇဥ္နဲ႔ အရိယာတို႔ ကာမဂုဏ္ခံစားပံုျခင္း မတူကြဲျပား ျခားနားခ်က္ပဲ၊ ကဲ...ေက်နပ္ၾကျပီလား၊ နည္းယူသံုးစြဲ ခံစားတတ္ကေရာေပါ့ေနာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ရွင္းလင္းၾကျပီျဖစ္၍ ေက်နပ္လွပါတယ္ဆရာေတာ္၊ အရိယာတို႔နည္းယူျပီး အပါယ္မလားေအာင္ သံုးစြဲခံစားဖို႔ သတိရွိၾကပါျပီဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-4413263624909721231?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-69221086006462392722011-01-07T14:15:00.002+05:302011-01-07T14:15:41.521+05:30ျမတ္ဗုဒၶက ကာမတရား အားေပးခ်င္လို႔ သဂၢကထာ နတ္ခ်မ္းသာကို ေဟာၾကားတာလား<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျမတ္ဗုဒၶက ကာမတရား အားေပးခ်င္လို႔ သဂၢကထာ နတ္ခ်မ္းသာကို ေဟာၾကားတာလား<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ျမတ္စြာဘုရား တရားေဟာေတာ္မူေသာ တရားအစဥ္ အႏုပုဗၺိကကထာထဲမွာ သဂၢကထာ ဆိုတဲ့ နတ္စည္းစိမ္ခ်မ္းသာေတြနဲ႔စပ္တဲ့ တရားစကားေတြကို ေဟာၾကား ေဟာၾကားေနတာဟာ ကာမခ်မ္းသာေတြကို အားေပးခ်ီးမြမ္း တိုက္တြန္းသလို ျဖစ္မေနဘူးလား ဘုရား၊ ဓမၼစၾကတရားေတာ္ထဲမွာ ကာမသုခလႅိကကို ဟီန-အယုတ္တရားဟု ေဟာသြားတယ္ မဟုတ္လားဆရာေတာ္၊ ရွင္းျပေပးပါဦး ဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ မွန္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ သတၱ၀ါေတြက လူ႔ခ်မ္းသာထက္ နတ္ခ်မ္းသာကို ပိုမိုအထင္ၾကီးျပီး စိတ္၀င္စားလိုလားၾကလို႔ ဘုရားရွင္တို႔၏ တရားေဟာအစဥ္ အႏုပုဗၺိက ကထာထဲမွာ ဒါနကထာ, သီလကထာ, သဂၢကထာ စသည္ျဖင့္ ေဟာၾကားလ်က္ နတ္သမီးတို႔၏ လွပေခ်ာေမြ႔ပံု စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ ဘံုဗိမာန္ဥယ်ာဥ္ၾကီးေတြ ယာဥ္ရထားၾကီးေတြနဲ႔ ခံစား စံစားပံုေတြကို ျပကာျပကာ ေဟာၾကားသြားျပီး အဆံုးက်ေတာ့ကာ အဲဒီစည္းစိမ္ခ်မ္းသာ ကာမတရားေတြရဲ႕ မခိုင္ျမဲမႈ အျပစ္ အနာအဆာ "ကာမာနံ အာဒီ န၀" ကထာကိုသာ ဆက္ေဟာကာ ဒုကၡသစၥာကို ထင္ေအာင္ျပျပီးေတာ့ နတ္, ျဗဟၼာ စည္းစိမ္ခံစားခ်င္တဲ့ သမုဒယသစၥာ ေလာဘတဏွာကို အျပတ္ေဟာၾကားလ်က္ မဂၢသစၥာနဲ႔ ကမၼ႒ာန္းေပးျပီး နိေရာဓသစၥာ ကာမဂုဏ္ ကိေလသာတရားတို႔၏ ခ်ဳပ္ျငိမ္းေအးျမရာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ ေပးလိုက္တာပါပဲ၊ ကဲ...သေဘာေပါက္ရဲ႕လား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ဘုရားေဟာ မုကၡပါဌ္ထဲမွာ ပံုစံ၀တၳဳေၾကာင္းမ်ားရွိရင္ တခုေလာက္ ထုတ္ျပပါလား ဆရာေတာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဆရာ။<span> </span>။ ပံုစံေတြမ်ားစြာရွိေပမယ့္ ထင္ရွာတဲ့ ပံုစံ တခုကိုပဲ ထုတ္ျပမည္၊ လူတိုင္းသိတဲ့ မင္းနန္ခၽြတ္ခန္းပဲ၊ ညီေတာ္နႏၵမင္းသားဟာ လူမွ်သာျဖစ္တဲ့ ဇနပဒကလ်ာဏီမင္းသမီးအေပၚမွာ ၾကီးမားစြာ စြဲလမ္းေနတဲ့ ကာမတဏွာရွိေနတယ္။ အဲဒါကို ခြာႏိုင္ေအာင္ နတ္အလွကိုျပခ်င္လို႔ ဘုရားျမတ္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ရွင္နႏၵကို ေခၚေဆာင္ကာ နတ္ျပည္သို႔သြားျပီး ဇနပဒကလ်ာဏီထက္ ေျပာမျပႏိုင္ေအာင္ သာတဲ့ လွတဲ့ နတ္သမီးေတြ နတ္တို႔၏ က်က္သေရစည္းစိမ္ ဂုဏ္သိန္ေတြကို ထင္ထင္ရွားရွား ျပ,ျပ ေပးသြားတယ္၊ အဲဒီအခါမွာ ဇနပဒကလ်ာဏီထက္ သာတဲ့ နတ္သမီးေတြကို လိုခ်င္တဲ့ နတ္သမီ စြဲ ကာမတဏွာျဖစ္ေပၚလာတယ္၊ ဇနပဒကလ်ာဏီအစြဲ ဥပါဒါန္ျပဳတ္သြားတယ္။ အဲဒါဟာ အာရံုေျပာင္းေပးလိုက္တာသာ ျဖစ္တယ္၊ ကာမဂုဏ္ကို အားေပးတာ မဟုတ္ဘူး၊ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ လူထက္လွတဲ့ နတ္သမီးေတြဟာလည္း အိုေဘး, နာေဘး, ေသေဘး တို႔မွ မလြတ္ႏိုင္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းတရားနဲ႔ ကာမ၏ အျပစ္အနာအဆာ အာဒီန၀ေတြ ျပကာ ျပကာ တရားအားထုတ္ခိုင္းရင္း ကာမဂုဏ္တရားေတြ ျပဳတ္ျပီး ဒုကၡသစၥာ သက္သက္ေတြ ျမင္ကာ သမုဒယသစၥာေတြ ကြာျပီးေတာ့ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳသြားတာပဲ၊ ကဲ...အဲဒါဟာ ထင္ရွားတဲ့ ပံုစံပဲ၊ တယ္လဲ လွ်ာရွည္တဲ့ ဒကာေတြပဲကို၊ ထိရဲ႕ မိရဲ႕လား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ အားရ ေက်နပ္ ႏွစ္သက္၀မ္းေျမာက္လွပါတယ္ ဘုရား၊ တယ္လည္း ထိမိတဲ့ ပံုစံပါပဲ ဆရာေတာ္၊ ဒါနကထာ, သီလကထာ, သဂၢကထာ, ကာမာနံ အာဒီန၀ကထာ, မဂၢကထာ ဆိုတာ ဒါေတြပဲကိုး၊ ခုမွ ကြဲျပားေတာ့တယ္ ဆရာေတာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-6922108600646239272?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-38331638378348501462011-01-07T14:14:00.000+05:302011-01-07T14:14:21.336+05:30ပေစၥကဗုဒၶါဟာ တရားေဟာႏိုင္ပါသလား<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပေစၥကဗုဒၶါဟာ တရားေဟာႏိုင္ပါသလား<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ လြန္ခဲ့တဲ့သံုးႏွစ္ေလာက္က ပေစၥကဗုဒၶါအေၾကာင္း ေမးျမန္းတဲ့အခါ ပေစၥကဗုဒၶါမ်ားဟာ သစၥာေလးပါးတရားကို သူကိုယ္တိုင္သာ ဆရာမရွိဘဲနဲ႔သိတာ၊ သူတပါးကိုေတာ့ အဲဒီသစၥာတရားကိုသိေအာင္ ေဟာတတ္တဲ့ ပါရမီဉာဏ္မပါလို႔ မေဟာျပႏိုင္ဘူးလို႔ ဆရာေတာ္ မိန္႔ၾကားခဲ့တာ မွတ္သားရဖူးတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>သ႒ိနိပါတ္ ေသာဏကဇာတ္ေတာ္မွာ ေသာဏက ပေစၥကဗုဒၶါအရွင္ျမတ္က အရိႏၵမ ဘုရင္ၾကီးအား သမဏသုခတရားရွစ္ပါးနဲ႔ ကာမ၏အျပစ္မ်ားကို ေဟာၾကားေတာ္မူတယ္လို႔ ပါတဲ့အေၾကာင္းအရာ ဒကာၾကီးတို႔ ဖတ္ရပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ ရွင္းျပပါဦး ဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><a name='more'></a>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း....ဟုတ္ပါတယ္ေလ၊ အရွင္ေသာဏက ပေစၥကဗုဒၶါ ေဟာၾကားတဲ့ တရားထဲမွာ သစၥာေလးပါး ပါရဲ႔လား၊ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦးေလ၊ ျပန္ျပီးေတာ့လည္း ဖတ္ၾကည့္ဦးေပါ့။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>သမဏ ဘျဒက ေခၚတဲ့ ရဟန္းျပဳရတာ ခ်မ္းသာတဲ့ အေၾကာင္း သမဏသုခ တရားရွစ္ပါးကို ေဟာၾကားသြားတာပဲ၊ အဲဒီ ရွစ္ပါးထဲမွာ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းနဲ႔ နိဗၺာန္ရေၾကာင္း မဂၢသစၥာတရားပါသလား၊ အရိႏၵမ မင္းၾကီးကေကာ မဂ္ဖိုလ္တရားထိုးထြင္းသိျမင္သြားသလား၊ ကာမဂုဏ္ထဲ၌သာ စြဲမက္ေနလို႔ အရွင္ေသာဏက ပေစၥကဗုဒၶါက ကာမဂုဏ္မက္တဲ့ က်ီးငွက္ဟာ ဆင္ေသေကာင္ၾကီးကို စီးျပီးေတာ့ စားေသာက္ခံစားရင္း သမုဒၵရာတြင္းေရာက္ကာ ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္ ပင္လယ္ျပင္ထဲမွာပဲ ပ်က္စီးရတဲ့ ဇာတ္လမ္းကို ဥပမာျပ ေဟာၾကားျပီး ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ ၾကြေတာ္မူေတာ့မွ အရိႏၵမမင္းၾကီးသတိရျပီး ရေသ့ရဟန္းျပဳ ေတာထြက္ စ်ာန္ရေတာ့ ျဗဟၼာ့ျပည္လား, ျဗဟၼာ့သခ်ႋဳင္းကုန္းကို သြားတာပဲ၊ မဂ္, ဖိုလ္, နိဗၺာန္ကို ရလို႔လား၊ ေနာက္က အကိုးအကားနဲ႔ ေျဖၾကားထားဖူးတဲ့ အထဲမွာ ျပန္ၾကည့္ပါဦးေလ၊ ဒီကရွည္ရွည္လ်ားလ်ား မေျပာၾကားတတ္ဘူး၊ တိုတိုတိတိ သမားပဲ၊ ဘုက်တယ္လို႔ထင္မသြားနဲ႔ အပါယ္လားကုန္မယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ သိပါျပီ ဆရာေတာ္၊ ပေစၥကဗုဒၶါဟာ မဂ္, ဖိုလ္, နိဗၺာန္ ရေရးသစၥာေလးပါး ကို မျပေပး မေဟာေပးႏိုင္ဘူးဆိုတာ ထင္ရွားပါျပီ၊ ခုလို ထင္းထင္းလင္းလင္း ရွင္းျပေပးတာ ေက်းဇူးတင္လွပါတယ္ ဘုရား၊ ဒကာၾကီးတို႔ကလည္း ဘုက်က် ေျပာတတ္ေသာ ဆရာေတာ္လို႔ မမွတ္ထင္ပါဘူး ဘုရား၊ တိက်ျပတ္သားတဲ့ ဆရာေတာ္တပါးလို႔သာ မွတ္ယူၾကပါတယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-3833163837834850146?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-88428657256360740122011-01-07T14:13:00.000+05:302011-01-07T14:13:00.512+05:30တံငါ, ၀က္ေမြး, အလုပ္နဲ႔မွ ခ်မ္းသာတာ ဘာကုသိုလ္ေတြလုပ္ခဲ့လို႔လဲ<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">တံငါ, ၀က္ေမြး, အလုပ္နဲ႔မွ ခ်မ္းသာတာ ဘာကုသိုလ္ေတြလုပ္ခဲ့လို႔လဲ<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒကာ။<span> </span>။ ဒကာၾကီးတို႔ကိုယ္ေတြ႔ပါ၊ တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ တံငါလုပ္မွ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀တယ္၊ ခ်မ္းသာလာလို႔ ဒီအလုပ္ျဖဳတ္ျပီး တျခားအျပစ္မဲ့တဲ့ အလုပ္ကိုလုပ္လိုက္ရင္ ဆံုးရႈံးမြဲေတကုန္ေရာပဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>တခ်ိဳ႕သူေတြဟာ ၀က္ေမြးမွ ပစၥည္းဥစၥာေတြ တိုးတက္ၾကီးပြား ခ်မ္းသာလာတယ္၊ သည္အခါ မေကာင္းမႈျဖစ္တဲ့ သည္အလုပ္ကို စြန္႔ျပီး ေကာင္းမြန္စင္ၾကယ္တဲ့ အလုပ္တခုခုကို ေျပာင္းလဲျပီးလုပ္လိုက္ရင္ အက်ိဳးမေပးဘဲ မြဲသြားျပန္ေရာပဲ။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>တခါ အဲဒီ တံငါအလုပ္တို႔ ၀က္ေမြးသားထုတ္ အလုပ္တို႔ကို ျပန္လုပ္လိုက္ရင္ အဲဒီလူေတြဟာ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ လာျပန္ေရာ၊ အဲဒါဟာ ဘယ္လိုကုသိုလ္ အက်ိဳးေပးမ်ိဳးပါလဲ ဆရာေတာ္၊ ဒကာၾကီးတို႔ ဉာဏ္လင္းေအာင္ ရွင္းျပပါဦး ဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> <a name='more'></a></span>ဆရာ။<span> </span>။ အင္း....ဒီေနရာမွာ ဒါနကုသိုလ္ကို လုပ္ပံုနည္း ႏွစ္မ်ိဳးနဲ႔ မွတ္ရမယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>၁။<span> </span>သာ၀ဇၨဒါနမ်ိဳး- အလႉေပးရန္အတြက္ ႏြား, ငါး, ၀က္, ၾကက္တို႔ကို ကိုယ္တိုင္ ေမြးျမဴ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အရွင္၀ယ္ယူ၍ေသာ္လည္းေကာင္း သတ္ျဖတ္ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးေပးလႉခဲ့ေသာ ဒါနမ်ိဳး၊ အျပစ္ႏွင့္တကြ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဲဒီ ဒါနသမားဟာ ကုသိုလ္ကံျပဳစဥ္က သာ၀ဇၨဒါန အျပစ္မကင္းတဲ့ ကုသိုလ္ကို ျပဳလုပ္လာတဲ့ ကံေၾကာင့္ အျပစ္မကင္းတဲ့ ပါဏာတိပါတ အလုပ္ကိုလုပ္မွ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာတယ္လို႔ သိမွတ္ရမယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>၂။<span> </span>အန၀ဇၨဒါနမ်ိဳး- သားေကာင္စသည္ မသတ္ျဖတ္ဘဲ ပံသုကူအသားမ်ားကိုသာ ရွာေဖြ၀ယ္ယူ၍(ပါဏာတိပါတ) ကံမပါေစဘဲ သန္႔ရွင္းစြာ ေပးလႉေကၽြးေမြးခဲ့ေသာ ဒါနကုသိုလ္မ်ိဳးကေတာ့ ဆိုစရာမရွိေတာ့ဘူး၊ သိေရာေပါ့။ သက္သတ္လြတ္ဆိုတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ သက္သတ္လြတ္ သမားက ေဒ၀ဒတ္ဂိုဏ္းနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတယ္၊ ဒါကိုလည္း သတိျပဳၾက။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>သက္သတ္လြတ္ဆိုတိုင္း အထင္ၾကီးမေနၾကနဲ႔၊ ကိုယ့္ေရာဂါနဲ႔ကိုယ္စားတာက ဆိုစရာ မရွိပါဘူး။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ဒီလို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနဲ႔ သိထားရတာ အလႉရွင္တို႔အတြက္ ေက်းဇူးမ်ားလိုက္တာ ဆရာေတာ္၊ တိုတိုတုတ္တုတ္ကေလးနဲ႔ မွတ္သားဖြယ္ရာ ေကာင္းလိုက္တာ ဘုရား။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ေဒ၀ဒတ္က ဘုရားထံသြားျပီး တပည့္သား သံဃာေတာ္ေတြ သက္သတ္လြတ္ စားဖို႔ အေရးဆိုေတာင္းေတာ့ ဘုရားက အခြင့္မေပးလို႔ သံဃာဂိုဏ္းခြဲကာ သက္သက္လြတ္ဂိုဏ္း ေထာင္တယ္ဆိုတာမ်ားလည္း ၾကားဖူးပါတယ္ ဆရာေတာ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-8842865725636074012?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-78615306867390713452011-01-06T04:33:00.002+05:302011-01-06T04:33:33.842+05:30အသက္ ၇ ႏွစ္သားမွ် ရွိတဲ့ သာမေဏငယ္ ရဟႏၲာကေလးေတြကို ရဟန္းပဥၥင္း ျပဳေပးႏိုင္သလား<!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <br /><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">အသက္ ၇ ႏွစ္သားမွ် ရွိတဲ့ သာမေဏငယ္ ရဟႏၲာကေလးေတြကို </span></b></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရဟန္းပဥၥင္း ျပဳေပးႏိုင္သလား</span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္က သာမေဏေက်ာ္ ဣဒၶိတန္ခိုးရွင္ ကိုရင္ကေလးေတြကို အသက္ႏွစ္ဆယ္ မျပည့္ေသးမီ သာမေဏဘ၀နဲ႔ပဲ ထားသလား၊ ရဟန္း ပဥၥင္းခံေပးသလားဆိုတာ မကြဲျပားလို႔ မိန္႔ၾကားပါဦး ဆရာေတာ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> <a name='more'></a></span>ဆရာ။<span> </span>။ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က ပါရမီရွင္ ရဲရဲေတာက္ ဣဒၶိပါဒ္ႏွင့္ ျပည့္စံုတဲ့ သာမေဏေက်ာ္ေတြမ်ားစြာပဲ ထြက္ေပၚလာၾကတာရွိတယ္၊ အဲဒီလို အသက္ ၇ ႏွစ္သားေလာက္ငယ္ရြယ္တဲ့ ကိုရင္ကေလးေတြဟာ ရဟႏၲာျဖစ္ၾကျပန္ေတာ့လည္း ပဋိသမၻိဒါပတၱ- ပိဋကတ္သံုးပံုေဆာင္ ရဟႏၲာ၊ ဆဠဘိည- အဘိညဥ္ ေျခာက္ပါး၊ ေတ၀ိဇၨ - ၀ိဇၨာသံုးပါးနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ ရဟႏၲာကိုရင္ကေလးေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ အသက္ ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ေအာင္ ကိုရင္ဘ၀နဲ႔ပဲ ေစာင့္ေနရေသးသလား၊ ရဟန္းပဥၥင္း ျပဳေပးသလား ဆိုတဲ့ အေမးပုစၧာေတြဟာ မၾကာခဏပဲ ေရာက္ေရာက္လာတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>အဲဒီျပႆနာကို တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ာဂါရိက တရားစိုးသူၾကီးျဖစ္တဲ့ အရွင္၀ိစိတၱသာရ မေထရ္ျမတ္က သူေရးျပဳတဲ့ မဟာဗုဒၶ၀င္ သံဃာ့ရတနာအပိုင္းမွာ ေဟာသည္လို အဆံုးအျဖတ္ ေပးထားတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အရွင္ဒဗၺ ရဟႏၲာ ကိုရင္ကေလးကို “ဤဒဗၺသည္ ခုနစ္ႏွစ္ အရြယ္ငယ္သူငယ္ျဖစ္လ်က္ ၾကီးျမတ္ေသာအရာဌာန (ပဋိသမၻိဒါပတၱ, ဆဠဘိည, ေတ၀ိဇၨ) ရဟႏၲာအျဖစ္၌ တည္ေလသည္” ဟု ႏွစ္သက္ အားရ ေက်နပ္ေတာ္မူကာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ခုနစ္ႏွစ္အရြယ္ ငယ္စဥ္အခါ၌ပင္လွ်င္ ရဟန္းပဥၥင္း ျပဳေစေလသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဤကိုေထာက္၍ အျခားတပါးေသာ အသက္ငယ္ငယ္ႏွင့္ ရဟႏၲာျဖစ္ၾကေသာ ပ႑ိတ သာမေဏ, သံကိစၥ သာမေဏ, ေသာပါက သာမေဏ, အရွင္သာရိပုတၱရာ၏ ညီေထြး ခဒိရ၀နိ- ရွားေတာေက်ာင္းေန ရွင္ေရ၀တ သာမေဏငယ္ စသည္တို႔ကိုလည္း အသက္ႏွစ္ဆယ္ပင္ မျပည့္ၾကေသးေစကာမူ အရဟတၱဖိုလ္ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ေထာက္၍ ငယ္ငယ္ႏွင့္ပင္ ရဟန္းပဥၥင္းျပဳေပးေစေတာ္မူသည္ဟု မွတ္ယူရာ၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ထိုအရွင္ျမတ္တို႔ကို အသက္ပင္ ငယ္ေသာ္လည္း အရဟတၱဖိုလ္ဂုဏ္က ၾကီးက်ယ္လွေသာေၾကာင့္ (၀ါ) ျမဲျမံခိုင္ခန္႔ေသာ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာေၾကာင့္ ‘ေထရ- မေထရ္’ ဟူ၍ က်မ္းဂန္တို႔၌ ေခၚဆို ေရးသား သံုးႏႈံးဖြင့္ဆိုအပ္၏ ” ဟုလည္း အထူးမွတ္ယူရာ၏ တဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကဲ....အဲဒါဟာ ဓမၼစိုးသူၾကီးျဖစ္တဲ့ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက အရွင္၀ိစိတၱသာရာဘိ၀ံသ မေထရ္ျမတ္၏ ခိုင္လံုေသာ အဆံုးအျဖတ္ပဲ၊ ရွင္းျပီလား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ ရွင္းလင္းေက်နပ္အားရႏွစ္သက္လွပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ အသက္ငယ္ေပတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ေတြက ၾကီးမားေတာ္မူၾကတယ္ ဘုရား၊ သူတို႔နဲ႔ ထိုက္တန္ေတာ္မူတာကိုး။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5751955102806845899-7861530686739071345?l=thamameggin.blogspot.com' alt='' /></div>Thama Megginhttp://www.blogger.com/profile/03845395011505731805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5751955102806845899.post-47938919918233913922011-01-05T07:56:00.000+05:302011-01-05T07:56:09.194+05:30ဗုဒၶဘုရားနဲ႔ ရဟႏၲာမ်ားကို ဘာ့ေၾကာင့္ “နာဂ” နဂါးဟု ေခၚဆိုပါသလဲ<!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <br /><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘုရားနဲ႔ ရဟႏၲာမ်ားကို ဘာ့ေၾကာင့္ “နာဂ” နဂါးဟု ေခၚဆိုပါသလ</span></b><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဲ</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ဒကာ။<span> </span>။ တခ်ဳိ႕ေသာ စာေပက်မ္းဂန္ေတြထဲမွာ ေယာ နာေဂါ- နာဂမည္တြင္ အၾကင္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေယာ နာေဂါ- ဗုဒၶနာဂကိုထား၍ တန္ခိုးေတာ္အရာ၌ တပါးတည္းျဖစ္ေတာ္မူေသာ အရွင္ မဟာေမာဂၢလာန္ေထရ္ျမတ္ၾကီးသည္။ ေယနာဂါ- အၾကင္ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ျမတ္တို႔သည္ စသည္ျဖင့္ ဘာ့ေၾကာင့္ နာဂ- နဂါးဆိုတဲ့ အမည္နဲ႔ ဘုရားရဟႏၲာတို႔ကို ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲ ၾကပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ နာဂ-ဆိုတဲ့ အဘိဓာန္ပုဒ္ရဲ႕ အနက္အဓိပၸာယ္ ရွင္းျပေပးပါဘုရား။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> <a name='more'></a></span>ဆရာ။<span> </span>။ နာဂ- ဆိုတဲ့ ပါဠိက ေတာင္ၾကီးေတြ၊ ဆင္ေျပာင္ၾကီးေတြ၊ နဂါးတိရစၧာန္ေတြကိုလည္း ေခၚဆိုတယ္၊ ဘုရား ရဟႏၲာတို႔ကို နာဂလို႔ ေခၚဆိုတာကေတာ့ ထိုထို ပါဠိ, အ႒ကထာ, ဋီကာ က်မ္းစာတို႔က….</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 72pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ဆႏၵာဒီဟိ န ဂစၧတီတိ နာဂါ။<span> </span>။ မလိုက္ပါသင့္ေသာ ဆႏၵာဂတိ, ေဒါသာဂတိ, ေမာဟာဂတိ, ဘယာဂတိ တို႔ကို ဘယ္ေသာအခါမွ် မလိုက္တတ္ေသာေၾကာင့္ နာဂမည္ေတာ္မူၾကတယ္ တဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ေတန ေတန မေဂၢန ပဟီေန ကိေလေသ န အာဂစၧတီတိ နာဂါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 72pt; text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">ထိုထိုမဂ္ေလးပါးျဖင့္ ပယ္အပ္ျပီးေသာ ကိေလသာတို႔အထဲသို႔ ေနာက္ထပ္ တဖန္ မလာေရာက္ၾကေတာ့တဲ့အတြက္ နာဂ မည္ေတာ္မူတယ္တဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 72pt; text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>နာနာပကာရကံ အာဂံု န ကေရာႏၲီတိ နာဂါ။<span> </span>။ အထူးထူး အျပားျပားေသာ မေကာင္းမႈဟူသမွ်တို႔ကို ဘယ္ေသာအခါမွ မျပဳၾကေသာေၾကာင့္ နာဂ မည္ေတာ္မူၾကတယ္တဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>ကဲ…အဲဒါေတြဟာ က်မ္းဂန္မ်ားက လာတဲ့ စကားေတာ္ေတြပါပဲ၊ “ပါဌ္တခ်က္၊ နက္မ်ားစြာ ” တဲ့၊ နာဂဆိုတဲ့ ပါဌ္ကို နဂါးတခုတည္းမွတ္မထားနဲ႔၊ ေက်နပ္ျပီလား။</span></div><div class="MsoNor